Καρδιολογικό Βήμα

Πρόληψη και θεραπεία καρδιοπαθειών

Καρδιακός επανασυγχρονισμός

Είναι η μεγαλύτερη (και απλούστερη στην εφαρμογή της) ανακάλυψη για τη θεραπεία της βαριάς καρδιακής ανεπάρκειας. Η συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια έχει διάφορα αίτια: στις μικρότερες ηλικίες η ιογενής μυοκαρδίτις συνήθως παρουσιάζεται σαν μια γρίπη και εντός ολίγων εβδομάδων ο ιός της μυοκαρδίτιδος προχωράει και καταστρέφει μεγάλο αριθμό κυττάρων του μυοκαρδίου. Αποτέλεσμα, η καρδιά, ιδιαίτερα οι κάτω κοιλότητές της, οι κοιλίες, ούτε συστέλλονται ούτε διαστέλλονται επαρκώς. Γίνεται στάση αίματος (συμφόρηση) στους πνεύμονες και στην περιφέρεια. Το άτομο κουράζεται εύκολα, δυσπνοεί και εμφανίζει οιδήματα (πρήξιμο) στα πόδια και αλλού.

Αλλη πιο συχνή αιτία καρδιακής ανεπάρκειας είναι η μεγάλου βαθμού ανεπάρκεια της βαλβίδας της αορτής ή της αριστερής κολποκοιλιακής, που μοιάζει με τη δίπτυχο μίτρα (με ιώτα) που σκεπάζει το κεφάλι των καθολικών επισκόπων, εξ ου και μιτροειδής βαλβίδα.

Η κατάχρηση οινοπνεύματος, ιδιαίτερα των σκληρών ποτών (ουίσκι, ούζο, ρακί, βότκα, τζιν κτλ.), μπορεί να προκαλέσει καρδιακή ανεπάρκεια, η οποία λέγεται αλκοολική μυοκαρδιοπάθεια. Το οινόπνευμα είναι και αιτία καρδιακών αρρυθμιών.

Σήμερα η πρώτη σε συχνότητα αιτία καρδιακής ανεπάρκειας στη Δύση (της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης) είναι η στεφανιαία νόσος. Οσοι «σκαπούλαραν» το «εμφραγματάκι», όσοι έκαναν εγχείρηση by-pass, όσοι έχουν stents (σπιράλ), για να κρατηθεί ανοιχτή η στένωση ή οι στενώσεις των στεφανιαίων αρτηριών, βαίνουν αργά ή γρήγορα προς την ατραπό της καρδιακής ανεπάρκειας. Η στεφανιαία νόσος είναι εξελικτική.

Δημιουργούνται νέες στενώσεις (αθηρογένεση). Ιδιαίτερα επιρρεπείς στην αθηρογένεση είναι οι διαβητικοί, οι καπνιστές ­ ενεργητικοί και παθητικοί ­, άτομα με συστολική πίεση του αίματος συχνά πάνω από 13 (130 mmHg). Ατομα με ολική χοληστερίνη πάνω από 200 mg/dl, υψηλά τριγλυκερίδια και ουρικό οξύ στο αίμα πάνω από 7. Τα υπέρβαρα άτομα και τα άτομα με οικογενειακό ιστορικό (συγγενείς εξ αίματος) με στεφανιαία καρδιοπάθεια ή εγκεφαλικά επεισόδια.

Βέβαια σήμερα έχουμε θαυματουργά φάρμακα που επιβραδύνουν την εξέλιξη της στεφανιαίας νόσου και σταθεροποιούν τις περιοχές της ισχαιμίας.

Και τώρα φθάνουμε στο μεγαλύτερο σε διαστάσεις φαινόμενο της βιολογικής ιστορίας του ανθρώπου, του σύγχρονου ανθρώπου: το γήρας. Το γήρας ξεπερνάει κατά πολύ οποιαδήποτε άλλη αιτία καρδιακής ανεπάρκειας. Ιδιαίτερα στις δυτικές χώρες ο πληθυσμός γηράσκει.

Φάρμακα για την καρδιακή ανεπάρκεια έχουμε και ολοένα νεότεροι (πολλοί) συνδυασμοί φαρμακευτικών σχημάτων βρίσκονται. Κανένα φάρμακο ή συνδυασμός φαρμάκων δεν φθάνει όμως τον ηλεκτρονικό συγχρονιστή της καρδιάς. Με άμεσα αποτελέσματα, με ραγδαία βελτίωση των συμπτωμάτων και όλων των δεικτών ποιότητας ζωής.

Στην καρδιακή ανεπάρκεια οι καρδιακές κοιλότητες διατείνονται. Χάνουν την αρμονική στερεομετρική τους συσχέτιση. Χάνουν και τον ιδανικό συγχρονισμό που απαιτείται για τη μέγιστη λειτουργική τους απόδοση. Συστέλλονται και διαστέλλονται ασυγχρόνιστα.

Ο καρδιακός συγχρονιστής, ο οποίος μοιάζει πολύ με βηματοδότη, τοποθετείται με τοπική αναισθησία κάτω από το δέρμα της αριστερής ή της δεξιάς κλείδας. Εχει τρία ηλεκτρόδια (μαλακά σαν φιδές). Το ένα ηλεκτρόδιο διεγείρει ηλεκτρονικά τον δεξιό κόλπο. Το δεύτερο ηλεκτρόδιο διεγείρει την κορυφή της δεξιάς κοιλίας (όπως στους κλασικούς βηματοδότες). Και τέλος το τρίτο ηλεκτρόδιο οδηγείται στη στεφανιαία φλέβα, για να δώσει το ηλεκτρικό ερέθισμα που απαιτείται για κάθε συστολή, εν προκειμένω της αριστερής κοιλίας.

Η μεγάλη ανακάλυψη δεν είναι τόσο τα ηλεκτρόδια όσο το κύριο σώμα του καρδιακού συγχρονιστή. Εχει μέγεθος μικρού αναπτήρα και εσωτερικά αποτελείται από επικοινωνούντα συστήματα μικροϋπολογιστών, που παίρνουν πληροφορίες με βαροϋποδοχείς. Οταν το άτομο είναι οριζοντιωμένο (ή κοιμάται), η συχνότητα του καρδιακού συγχρονιστή ελαττώνεται. Οταν το άτομο σηκώνεται και περπατάει, η συχνότητα αυξάνεται. Οταν ανεβαίνει ανηφοράκι, η συχνότητα αυξάνεται λίγο περισσότερο. Ακόμη και όταν ο ασθενής κάνει πυρετό (θερμοϋποδοχείς) η συχνότητα του καρδιακού συγχρονιστή αυξάνεται. Η μεγάλη ομορφιά του συστήματος δεν είναι τόσο η αύξηση της συχνότητας ανάλογα με τις περιστάσεις και τις ανάγκες του ατόμου όσο η αιμοδυναμικά ιδανική σύγχρονη αλληλουχία των συστολών και διαστολών όλων των κοιλοτήτων της καρδιάς. Η δε βελτίωση των συμπτωμάτων του ασθενούς ή της ασθενούς είναι άμεση, εντυπωσιακή και συνεχιζόμενη.

Αρχείο Αναρτήσεων