Καρδιολογικό Βήμα

Πρόληψη και θεραπεία καρδιοπαθειών

Στατίνες: Τα θαυματουργά φάρμακα

Οι στατίνες είναι τα πιο συχνά χρησιμοποιύμενα φάρμακα για τη μείωση της χοληστερίνης.

Σε αυτές ανήκουν η σιμβαστατίνη, πραβαστατίνη, ατορβαστατίνη, φλουβαστατίνη, λοβαστατίνη και ροσουβαστατίνη. Δρουν μέσω αναστολής ενός ενζύμου πού συμμετέχει στη σύνθεση της χοληστερίνης στο ήπαρ (αναγωγάση HMG-CoA). Μειώνουν την «κακή» χοληστερόλη (LDL, αλλά και τα τριγλυκερίδια, ενώ προκαλούν και μικρή αύξηση της «καλής» χοληστερόλης (HDL). Σε όλες τις μεγάλες κλινικές μελέτες έχει αποδειχθεί ότι ή χορήγηση στατινών σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο αλλά και σε υγιή άτομα υψηλού κινδύνου μειώνει τα εμφράγματα μυοκαρδίου, τους θανάτους από στεφανιαία νόσο αλλά και το συνολικό αριθμό θανάτων, έτσι ώστε η μη χορήγηση τους να θεωρείται πλέον ιατρικό λάθος. Οι κυριότερες ανεπιθύμητες ενέργειες τους είναι η ήπατοτοξικότητα και η μυοπάθεια, όμως και οι δυο είναι ασυ­νήθεις και σπάνια απαιτούν διακοπή του φαρμάκου. Οι αυξήσεις των ηπατικών ενζύμων (τρανσαμινασών, SGOT, SGPT) πού προκαλούν οι στατίνες είναι συχνά παροδικές και εξαρτώνται από τη δόση: όσο μεγαλύτερη είναι ή δόση, τόσο αυξάνει η πιθανότητα να εμφανισθούν. Έχει ιδιαίτερη σημασία το γεγονός ότι μόλις διακοπεί η στατίνη, τότε οι τιμές των τρανσαμινασών επιστρέφουν πάλι στο φυσιολογικό χωρίς να προκαλείται μόνιμη ηπατική βλάβη. Για αυτό το λόγο συστήνεται η τακτική παρακολούθηση των ηπατικών ενζύμων και η διακοπή του φαρμάκου αν διαπιστωθεί αύξηση τους τρεις φορές πάνω από το ανώτερο φυσιολογικό όριο. Μια συχνή παρενέργεια των σταπνων είναι η πρόκληση διάχυτων μυαλγιών που μερικές φορές είναι αρκετά ενοχλητικές. Η μείωση της δόσης της στατίνης ή η αντικατάσταση της με μια άλλη στατίνη λύνει τις περισσότερες φορές το πρόβλημα.

Αρχείο Αναρτήσεων