Καρδιολογικό Βήμα

Πρόληψη και θεραπεία καρδιοπαθειών

Καλύτερη η ήπια άσκηση

Καλά νέα για τους μεσήλικες που διάγουν καθιστική ζωή και σκέφτονται σοβαρά να αρχίσουν να γυμνάζονται για να βελτιώσουν και να διαφυλάξουν την υγεία της καρδιάς τους. Μία νέα μελέτη, που δημοσιεύτηκε στην «Επιθεώρηση Εφηρμοσμένης Φυσιολογίας», έδειξε ότι η ήπια φυσική δραστηριότητα, όπως το περπάτημα, είναι εξίσου καλή αν όχι καλύτερη από τις πιο έντονες ασκήσεις για τον έλεγχο ορισμένων δεικτών της καρδιολογικής υγείας.
Στην πραγματικότητα, η μελέτη στην οποία συμμετείχαν 240 υπέρβαροι μεσήλικες, έδειξε ότι η μέτριας εντάσεως άσκηση, αλλά όχι η έντονη, βελτιώνει τα επίπεδα των τριγλυκεριδίων στο αίμα.
Επιπλέον, η βελτίωση των επιπέδων της καρδιοπροστατευτικής «καλής» (HDL) χοληστερόλης φάνηκε να εξαρτάται από το πόσο γυμνάζονταν οι εθελοντές και όχι από το πόσο έντονα. Και το καλύτερο όλων: τα οφέλη ίσχυαν ακόμα και όταν οι εθελοντές έκαναν πολυήμερο «διάλειμμα» από την προπόνηση.
Βέβαια, όσοι εθελοντές της παρούσας μελέτης δεν έβαλαν την γυμναστική στην ζωή τους, είδαν την επιζήμια για την καρδιά (LDL) χοληστερόλη τους να αυξάνεται σε μόλις 6 μήνες. Επιπλέον, εξακολούθησαν να βλέπουν το βάρος τους να αυξάνεται και την περίμετρο της μέσης τους να μεγαλώνει. Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι «στους υπέρβαρους ή ελαφρώς παχύσαρκους ενήλικες, οι οποίοι διάγουν καθιστική ζωή, η συνέχιση της αδράνειας είναι χειρότερη απ’ ό,τι έως τώρα νομίζαμε», δήλωσε στο Ρόιτερς ο επικεφαλής ερευνητής δρ Κρις Α. Σλεντζ, αθλητικός φυσιολόγος στο Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Ντιουκ, στο Ντάραμ της Βορείου Καρολίνας.
Οι άνδρες και οι γυναίκες που συμμετείχαν στη νέα μελέτη χωρίσθηκαν τυχαία σε τέσσερις ομάδες. Στις δύο από αυτές, οι εθελοντές γυμνάζονταν έντονα σε κυλιόμενο διάδρομο ή σε άλλα μηχανήματα γυμναστηρίων, αλλά κάνοντας διαφορετική ποσότητα ασκήσεως: η μία ομάδα έκανε το αντίστοιχο 32 χιλιομέτρων τζόγγινγκ την εβδομάδα και η άλλη το αντίστοιχο 19 χιλιομέτρων. Η τρίτη ομάδα περπατούσε 19 χιλιόμετρα την εβδομάδα, ενώ η τέταρτη ομάδα διατήρησε τον καθιστικό τρόπο ζωής της. Οι ερευνητές εξέτασαν τις επιδράσεις που είχε κάθε πρόγραμμα στα επίπεδα τριγλυκεριδίων και χοληστερόλης των εθελοντών σε διάστημα 6 μηνών, αλλά και όταν οι εθελοντές διέκοψαν την προπόνηση για 2 εβδομάδες.
Κατά μέσον όρο, μόνο όσοι εθελοντές γυμνάζονταν ήπια, δηλαδή περπάταγαν, αποκόμισαν μακράς διαρκείας όφελος στα τριγλυκερίδιά τους, ενώ μακράς διαρκείας όφελος στην «καλή» (HDL) χοληστερόλη παρατηρήθηκε μόνον στους εθελοντές που γυμνάζονταν πολύ, ανεξαρτήτως έντασης – άρα σημασία είχε η διάρκεια και όχι η ένταση της άσκησης, σύμφωνα με τους ερευνητές.
Η ουσία της υποθέσεως, κατά τον δρα Σλεντζ, είναι ότι – με βάση και προγενέστερες μελέτες της ίδιας ερευνητικής ομάδας - σχεδόν όλα τα οφέλη της ασκήσεως φαίνεται ότι σχετίζονται με το πόσο συστηματική είναι και όχι με το πόσο έντονη.
Εξαίρεση σε αυτό αποτελεί η βελτίωση της καρδιαγγειακής φυσικής κατάστασης, δηλαδή της αντοχής, η οποία φαίνεται ότι είναι καλύτερη με τις έντονες ασκήσεις, όπως το τζόκινγκ. Ωστόσο, η αντοχή αυτή δεν είναι τεκμηριωμένο ότι παίζει σημαντικό ρόλο στην πρόληψη της στεφανιαίας νόσου. Συνεπώς, το είδος της ασκήσεως που θα διαλέξει κανείς εξαρτάται από το τι του αρέσει να κάνει – αρκεί να διαλέξει κάτι!
Πηγή: ΑΠΕ

Αρχείο Αναρτήσεων