Καρδιολογικό Βήμα

Πρόληψη και θεραπεία καρδιοπαθειών

Ο τρόπος ζωής μετά το έμφραγμα

Υστερα από ένα έμφραγμα του μυοκαρδίου, οι περισσότεροι ασθενείς, όταν ολοκληρωθεί η νοσηλεία και η ανάρρωσή τους, μπορούν να ζουν με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο ζούσαν προ του εμφράγματος. Αυτό εξαρτάται κυρίως από το μέγεθος της καρδιακής βλάβης την οποία υπέστησαν. Γενικά, είναι λάθος να συνταξιοδοτείται ο ασθενής μετά το έμφραγμα.

Η απραξία και η ακινησία είναι καταστροφικά τόσο από ψυχολογικής πλευράς όσο και από πλευράς εξέλιξης της καρδιοπάθειας.

Σπάνια ο ασθενής είναι αναγκασμένος να αλλάξει εργασία. Για να γίνει αυτό, θα πρέπει η εργασία του να είναι πολύ βαριά και οι δοκιμασίες (tests), στις οποίες υποβάλλεται από τον καρδιολόγο του, να δείξουν ότι εκτός από το έμφραγμα υπάρχουν και άλλα προβλήματα στην καρδιά του.

Σωστότερο είναι ο κάθε καρδιοπαθής να εργάζεται τις πρωινές ώρες και να έχει υποχρεωτικά 2ωρη διακοπή της εργασίας του για ανάπαυση το απόγευμα.

Η χαλάρωση και ο απογευματινός ύπνος αναζωογονούν και ενδυναμώνουν τον οργανισμό σε τέτοιο βαθμό, που του επιτρέπουν να αισθανθεί ξεκούραση για να εργαστεί ξανά 2-3 ώρες το βράδυ. Πρέπει επίσης να αποφεύγεται η υπερπροσπάθεια, είτε αφορά την εργασία είτε τη σωματική άσκηση, ιδιαιτέρως μάλιστα όταν η υπερπροσπάθεια συνοδεύεται από ψυχολογικό stress. Η φυσιολογική ξεκούραση είναι αναγκαία. Με τίποτα όμως δεν θα πρέπει να εγκαταλείπεται η άσκηση, η κοινωνική ζωή και γενικά οι δημιουργικές δραστηριότητες. Η φυσιολογική δραστηριότητα σε συνδυασμό με την ψυχολογική και σωματική χαλάρωση αποτελούν το χρυσό κανόνα συμπεριφοράς ενός καρδιοπαθούς.

Στις περιπτώσεις εκείνες που ο καρδιολόγος κρίνει ότι θα πρέπει ο άρρωστός του να αλλάξει τρόπο εργασίας, ο άρρωστος συνήθως διερωτάται: Μήπως ύστερα απ' ό,τι έπαθα θα πρέπει να ξεκουράζομαι όλο τον υπόλοιπο χρόνο όταν τελειώνω τη δουλειά μου;

Αναμφισβήτητα όχι. Ομως μια λογική ξεκούραση είναι σαφώς αναγκαία. Η ανάπαυση (ύπνος, μουσική, χαλάρωση) τουλάχιστον επί δύο ώρες μετά το τέλος της δουλειάς είναι απαραίτητη. Μετά την ανάπαυση, η δημιουργικότητα και η κοινωνική ζωή χρειάζονται στον καρδιοπαθή το ίδιο όπως σε κάθε άλλον άνθρωπο.

Σε πολλές περιπτώσεις ο καρδιολόγος συστήνει στον άρρωστό του να υποβάλλεται σε συγκεκριμένη σωματική άσκηση, συνήθως περισσότερο απ' ό,τι πριν από την καρδιακή προσβολή. Ο τρόπος και το είδος της άσκησης (γυμναστικής) καθορίζεται με βάση την απόδοση που είχε ο ασθενής κατά τη δοκιμασία κοπώσεως στην οποία τον υπέβαλε ο γιατρός.

Το βάδισμα, το οποίο είναι υποχρεωτικό και δεν θα πρέπει να είναι λιγότερο από 3 χιλιόμετρα την ημέρα, δεν συμπεριλαμβάνεται στο χρόνο της άσκησης. Το βάδισμα πρέπει να γίνεται καθ' οδόν προς τον τόπο της εργασίας του αρρώστου και, εάν είναι δυνατόν, μετά το τέλος της. Αυτό πρακτικά επιτυγχάνεται με το να αφήνει κανείς το αυτοκίνητό του 1,5-2 χιλιόμετρα μακριά από τον τόπο της εργασίας του.

Ετσι, κατά κάποιον τόπο, εισάγει υποχρεωτικά το βάδισμα στη ζωή του. Στο πλαίσιο του βαδίσματος περιλαμβάνεται η χρήση του κυλιόμενου τάπητα στο σπίτι. Με το βάδισμα και την κινητοποίηση όλου του μυϊκού συστήματος απελευθερώνονται θρομβολυτικοί και αντιφλεγμονώδεις παράγοντες, οι οποίοι αντιστρατεύονται την αρτηριοσκλήρυνση και τη θρόμβωση των αρτηριών. Ετσι απεδείχθη ότι το βάδισμα δεν είναι απλώς ένα είδος απλής σωματικής άσκησης, αλλά ένα ουσιαστικό φάρμακο για τον ασθενή.

Τέλος, μεγάλη σημασία για τον άρρωστο που πέρασε έμφραγμα του μυοκαρδίου, έχει ο νυκτερινός ύπνος (διάρκειας 6-8 ωρών). Ο ύπνος πρέπει να είναι ήρεμος και βαθύς, ούτως ώστε να επιτρέπει στον ασθενή να ξυπνά με ακμαίες τις δυνάμεις για να μπορέσει να πραγματοποιήσει όλο το πρόγραμμα της επόμενης

Αρχείο Αναρτήσεων