Καρδιολογικό Βήμα

Πρόληψη και θεραπεία καρδιοπαθειών

Ασταθής στηθάγχη

Είναι γνωστό ότι η αθηρωματική νόσος δεν έχει μια γραμμική προοδευτική εξελικτική πορεία, αλλά θεωρείται νόσος με περιόδους σταθερότητας και μη. Η αιφνίδια αλλαγή των συμπτωμάτων φαίνεται ότι οφείλεται σε ρήξη της αθηρωματικής πλάκας των στεφανιαίων. Η συμπτωματολογία μπορεί να αφορά παρατεταμένο προκάρδιο άλγος (>20min) στην ηρεμία, πρόσφατη έναρξη στηθαγχικών ενοχλημάτων ή επιδείνωση μιας προηγούμενα σταθερής κατάστασης. Ο τυπικός στηθαγχικός πόνος στο οξύ στεφανιαίο σύνδρομο μπορεί να εμφανισθεί ως: πόνος, σφίξιμο, βάρος στο στήθος με αντανάκλαση στο αριστερό χέρι, το λαιμό ή την κάτω σιαγόνα. Οι άτυπες εμφανίσεις ως πόνος στο επιγάστριο, δύσπνοια δεν είναι σπάνιες και εμφανίζονται συνήθως στους νεότερους (25-40 ετών) και στους ηλικιωμένους (>75 ετών), στις γυναίκες, στους ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη, χρόνια νεφρική ανεπάρκεια. Πάντως η στηθάγχη στην ηρεμία έχει χειρότερη πρόγνωση από τη στηθάγχη που παράγεται στην άσκηση. Η παρουσία υπότασης, ταχυκαρδίας ή καρδιακής ανεπάρκειας με την εμφάνιση της στηθάγχης έχουν κακή πρόγνωση. Πολλές φορές κάποιοι εξωκαρδιακοί παράγοντες επιδεινώνουν την κατάσταση, όπως η αναιμία, η φλεγμονή, ο πυρετός και οι μεταβολικές ή ενδοκρινολογικές παθήσεις.

Πώς προσεγγίζουμε τον ασθενή με στηθαγχικό ενόχλημα;

Παρ' όλο που έχουμε αρκετά διαγνωστικά όπλα στα χέρια μας, υπάρχουν ακόμα δυσκολίες. Μετά τη λήψη ιστορικού και την καλή κλινική εξέταση, το ΗΚΓ αποτελεί το πρώτο διαγνωστικό εργαλείο. Αλλαγές στο ΗΚΓ, όπως πτώση του κύματος ST ή αλλαγή του κύματος Τ, δηλώνουν παθολογία και μας προτρέπουν σε παραπέρα έλεγχο. Στους ασθενείς με γνωστή στεφανιαία νόσο γίνεται πάντα σύγκριση του νέου ΗΚΓ με παλαιότερα ΗΚΓ. Το δεύτερο ισχυρό διαγνωστικό όπλο για να διαγνώσουμε, αλλά και να σταδιοποιήσουμε τους ασθενείς με στηθαγχικό επεισόδιο, είναι τα μυοκαρδιακά ένζυμα, κυρίως η τροπονίνη. Η τροπονίνη αποτελεί ένα ένζυμο των μυοκαρδιακών κυττάρων που αυξάνεται πρώιμα (μετά τις πρώτες 6 ώρες από την έναρξη του πόνου) και σημαίνει μυοκαρδιακή νέκρωση. Χρειάζεται να παρακολουθείται η τροπονίνη από τις 6 ώς και τις 24 ώρες με λήψη αίματος περιοδικά απο τον ασθενή. Αν παρατηρηθεί οποιαδήποτε αύξηση, ο ασθενής κατατάσσεται στους υψηλού κινδύνου και εισάγεται στο νοσοκομείο. Επιπλέον για τον καλύτερο καθορισμό του κινδύνου, σ' αυτούς τους ασθενείς εφαρμόζεται το ΤΙΜΙ RISK SCORE. Αν ο ασθενής χαρακτηρισθεί χαμηλού κινδύνου, χωρίς αυξημένη τροπονίνη, αυτό που προτείνεται από μεγάλες καρδιολογικές κλινικές του εξωτερικού με μελέτες, αλλά και αυτό που εφαρμόζεται στην Α' Παν. Καρδιολογική Κλινική του Ιπποκρατείου Νοσοκομείου, είναι να διενεργηθεί η δυναμική υπερηχογραφική μελέτη (stress echo) μετά το πρώτο 24ωρο.

Για τους ασθενείς με στηθάγχη που επιμένει παρά τη φαρμακευτική αγωγή, με σημαντικές αλλαγές στο ΗΚΓ, σοβαρές αρρυθμίες και αιμοδυναμική αστάθεια απαιτείται άμεσα να οδηγηθούν στο αιμοδυναμικό εργαστήριο για στεφανιογραφία και ενδεχομένως αγγειοπλαστική.

Για κάθε ασθενή, ο θεράπων ιατρός θα πρέπει να πάρει αποφάσεις για την αντιμετώπισή του με βάση το ιστορικό, την κλινική κατάσταση και τα φαρμακευτικά ή επεμβατικά μέσα που διαθέτει.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Αρχείο Αναρτήσεων