Καρδιολογικό Βήμα

Πρόληψη και θεραπεία καρδιοπαθειών

Εκατομμύρια άτομα πεθαίνουν κάθε χρόνο από Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια

Τριακόσια πενήντα εκατομμύρια άτομα σε όλο τον κόσμο πάσχουν από Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (Χ.Α.Π) ενώ περίπου τρία εκατομμύρια άτομα πεθαίνουν κάθε χρόνο από αυτό το συχνότατο νόσημα με κύριο αίτιο το κάπνισμα. «Η ασθένεια αυτή, που αφορά άτομα με χρόνιο βήχα, απόχρεμψη και ποικίλου βαθμού δύσπνοια, στο πλαίσιο χρόνιας βρογχίτιδας ή πνευμονικού εμφυσήματος ή και των δύο, αποτελεί σήμερα την τέταρτη κατά σειρά αιτία θανάτου παγκοσμίως, ενώ σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των διεθνών οργανισμών υγείας το 2020 θα βρεθεί στην τρίτη θέση» ανέφερε ο καθηγητής πνευμονολογίας στο ΑΠΘ Δημήτριος Γκιουλέκας, στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου με αφορμή το 18ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νοσημάτων Θώρακος, οι εργασίες του οποίου αρχίζουν αύριο στη Θεσσαλονίκη.
Η σχέση της Χ.Α.Π. με το κάπνισμα είναι άμεση και όπως επιβεβαιώνουν διεθνείς έγκυρες μελέτες και στοιχεία ποσοστό 20-25% των καπνιστών θα εμφανίσει χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, που θεωρείται ένα από τα σοβαρότερα ιατρικά, αλλά και κοινωνικά προβλήματα και έχει τεράστια επίπτωση στην οικονομία κάθε χώρας, δεδομένου ότι είναι νόσος εξελικτική, μη αναστρέψιμη και οδηγεί ένα μεγάλο ποσοστό των ασθενών σε εργασιακή ανικανότητα.
Αύξηση της φυματίωσης
Αυξάνονται τα κρούσματα φυματίωσης σε παγκόσμιο επίπεδο επισήμανε ο διευθυντής της πνευμονολογικής κλινικής του νοσοκομείου Παπανικολάου, Νίκος Γαλάνης. Οι λόγοι στους οποίους αποδίδεται η αύξηση είναι η μετακίνηση πληθυσμών από χώρες με υψηλή επίπτωση φυματίωσης προς χώρες με χαμηλή επίπτωση, οι συνθήκες διαβίωσης, όπως αυτές σχετίζονται με το φαινόμενο της μετακίνησης των πληθυσμών, η εμφάνιση πολυανθεκτικότητας των μυκοβακτηριδίων της φυματίωσης έναντι των διαφόρων αντιφυματικών φαρμάκων (φαινόμενο ιδιαίτερα ανησυχητικό, κυρίως για τις πρώην ανατολικές χώρες).
Όπως επισημάνθηκε στη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου, στην Ευρώπη η μετακίνηση των πληθυσμών ευθύνεται για αύξηση της επίπτωσης της φυματίωσης σε ποσοστό από 5% έως 30%. Στην Ελλάδα μετά την περίοδο συνεχούς πτωτικής πορείας της νόσου έως το 1990, παρατηρείται κατά την τελευταία εικοσαετία περίοδος καθήλωσης της επίπτωσης στα ίδια επίπεδα. Κατά τους ειδικούς η καθήλωση αποτελεί ανησυχητικό σημείο, γνωστό σε όλα τα κράτη, γιατί δυστυχώς μετά από την καθήλωση η επίπτωση ακολουθεί ανοδική πορεία.
Ο πιθανότερος παράγοντας, που ευθύνεται για τη μη μείωση της νόσου στην Ελλάδα είναι η μετανάστευση. Πρόκειται περί οικονομικών ή πολιτικών μεταναστών ή περί λαθρομεταναστών, οι οποίοι προέρχονται από χώρες μεγάλης επίπτωσης της φυματίωσης και διαβιούν υπό κακές συνθήκες, ιδιαίτερα εκείνοι, που μπήκαν στη χώρα παράνομα. Το υπάρχον σύστημα αντιφυματικού αγώνα στη χώρα μας, δεν καλύπτει πλήρως τους μετανάστες. Η διαδικασία χορήγησης κάρτας οδήγησε στην εκτέλεση ακτινογραφίας θώρακος. Θεωρείται όμως, ότι κάρτα διεκδίκησαν κυρίως αυτοί που ζουν για πολλά χρόνια στην Ελλάδα.
Υπέρ του εμβολιασμού κατά της νέας γρίπης οι πνευμονολόγοι
Υπέρ του εμβολιασμού κατά της νέας γρίπης τάσσεται η πνευμονολογική κοινότητα στη χώρα μας. «Λέμε ναι στον εμβολιασμό γιατί δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος προφύλαξης από τη νέα γρίπη. Το εμβόλιο προσφέρει κύρια προφύλαξη σε ποσοστό 95% και η ανοσία αρχίζει 10-15 ημέρες μετά τον εμβολιασμό. Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι χάρη στα εμβόλια ο μέσος όρος ζωής έφτασε στα 76 χρόνια για τους άντρες και τα 78 στις γυναίκες» επισήμανε ο κ. Γκιουλέκας.
Παράλληλα ανέφερε ότι οι επιπλοκές της νέας γρίπης αφορούν κυρίως στο αναπνευστικό σύστημα και περισσότεροι θάνατοι οφείλονται σε προσβολή του αναπνευστικού συστήματος. «Ο ιός της νέας γρίπης προκαλεί οξεία βρογχίτιδα και αν εισχωρήσει στις κυψελίδες του πνεύμονα οδηγεί ένα ποσοστό 2-10% στις μονάδες εντατικής θεραπείας, ενώ ο ιός της κοινής γρίπης οδηγεί μόνο σε ποσοστό 1% στις μονάδες εντατικής. Τα προβλήματα που προκαλεί ο ιός Η1Ν1 στα άτομα που μπαίνουν στην εντατική είναι μεγάλα διότι δεν ξέρουμε αν θα αποδώσει η θεραπεία», πρόσθεσε.
AΠΕ

Χαμηλές τιμές χοληστερόλης προκαλεί τάση για αυτοκτονία και επιθετικότητα

Οι χαμηλές τιμές ολικής χοληστερόλης προδιαθέτουν για αυτοκτονία και επιθετικότητα, σύμφωνα με στοιχεία διεθνών ερευνών στα οποία αναφέρθηκαν ο επίκουρος καθηγητής ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Αθανάσιος Δουζένης και ο αναπληρωτής καθηγητής ψυχιατρικής στο ίδιο Πανεπιστήμιο Βασίλης Κονταξάκης σε ανακοινώσεις τους στο 4ο Διεθνές Συνέδριο Εγκεφάλου και Συμπεριφοράς, το οποίο διεξάγεται στη Θεσσαλονίκη.
Η έρευνα για τη σχέση της στάθμης της χοληστερόλης με την αυτοκτονικότητα ξεκίνησε πριν από μερικά χρόνια από Σκανδιναβούς ερευνητές οι οποίοι προσπάθησαν να μειώσουν στο γενικό πληθυσμό την χοληστερίνη για να ελαττώσουν τους θανάτους από καρδιαγγειακά νοσήματα με τη χορήγηση αντιλιπιδιαμικών.
«Πράγματι μειώθηκαν οι θάνατοι από καρδιαγγειακά αλλά ,προς μεγάλη έκπληξη των ερευνητών, ο γενικός δείκτης θνησιμότητας δεν μειώθηκε. Ψάχνοντας λοιπόν βρήκαν ότι είχαν αυξηθεί οι δείκτες θνησιμότητας από αυτοκτονίες και γενικά από βίαιες συμπεριφορές και αυτό άρχισε να τους προβληματίζει. Γίνανε πολλές μελέτες και φαίνεται ότι έχει επιβεβαιωθεί ότι η χαμηλή στάθμη χοληστερόλης σχετίζεται με τις αυτοκτονίες χωρίς όμως να έχει ακόμη εξηγηθεί πως λειτουργεί αυτός ο μηχανισμός» εξήγησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Κονταξάκης.
Ο κ. Δουζένης από τη πλευρά του επισήμανε ότι έχει βρεθεί πως η χαμηλή χοληστερόλη προδιαθέτει για αυτοκτονική διάθεση και για επιθετικότητα σύμφωνα με στοιχεία από διεθνείς έρευνες . «Αυτό το εύρημα δεν έχει καταφέρει να εξηγηθεί ακόμη αλλά , είναι επιβεβαιωμένο από πολλές εργασίες ότι η χαμηλή χοληστερόλη αυξάνει την αυτοκτονικότητα Πολλές φορές το επιδιώκουμε και εμείς σαν ψυχίατροι και πολλές φορές το βλέπουμε σε ανθρώπους που παίρνουν αντιλιπιδαιμικά φάρμακα να εμφανίζουν χαμηλή διάθεση, να κάνουν αρνητικές σκέψεις. Αυτό είναι κάτι για το οποίο και οι παθολόγοι και εμείς οι ψυχίατροι να είμαστε πιο ευαισθητοποιημένοι ώστε να το αντιμετωπίσουμε» πρόσθεσε ο κ. Δουζένης.
Ο κ. Κονταξάκης επισήμανε ότι βιολογικό ενδιαφέρον παρουσιάζει η σχέση της σεροτονίνης με την αυτοκτονικότητα. Όπως εξήγησε η σεροτονίνη είναι μια βιογενής αμίνη του εγκεφάλου η οποία ρυθμίζει τα συναισθήματα, την παρορμητικότητα, την επιθετικότητα κλπ σε συνδυασμό με άλλες ουσίες και φαίνεται ότι άτομα που έχουν χαμηλή στάθμη των μεταβολιτών της σεροτονίνης είναι πιο ευάλωτα στην επιθετικότητα και την αυτοκτονικότητα. Πρόσθεσε ακόμη ότι έχουν βρεθεί ορισμένα γονίδια τα οποία εμπλέκονται σε αυτές τις παρορμητικές επιθετικές συμπεριφορές που αφορούν κυρίως τη σεροτονίνη. «Η βιοτεχνολογία με πολύ φιλόδοξα σχέδια αποσκοπεί να τροποποιήσει αυτά τα γονίδια αλλάζοντας και τη συμπεριφορά κάποιων ανθρώπων . Αυτά είναι σημαντικά καινούργια βήματα» τόνισε ο κ. Κονταξάκης.
Η Ελλάδα πρώτη μεταξύ των χωρών με τις λιγότερες αυτοκτονίες
Οι αυτοκτονίες είναι ένα σύνθετο μείζον βιοψυχοκοινωνικό πρόβλημα σε πολλές χώρες του κόσμου, ενώ ανησυχητικό είναι ότι παρουσιάζει μία σημαντική αύξηση μεταξύ των νέων γεγονός που οδήγησε την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας να βάλει σε πρώτη προτεραιότητα τη μείωση των αυτοκτονιών με διαφόρων τύπων προληπτικές παρεμβάσεις .
Η Ελλάδα περιλαμβάνεται ανάμεσα στις τελευταίες χώρες του κόσμου και της Ευρώπης στις αυτοκτονίες με δείκτη αυτοκτονιών 4-5 άτομα ανά 100.000 πληθυσμού, ενώ στην Εσθονία και τη Λετονία είναι 70/100.000. Ο κ. Κονταξάκης εξηγώντας το χαμηλό ποσοστό αυτοκτονιών στη χώρα μας ανέφερε ως ένα αποτρεπτικό στοιχείο το γεγονός ότι υπάρχουν ακόμη στενοί οικογενειακοί και κοινωνικοί δεσμοί καθώς και θρησκευτικές πεποιθήσεις. Παράλληλα όμως τόνισε : «Η Ελλάδα είναι η πρώτη όμως στα τροχαία ατυχήματα στην Ευρώπη. Αυτό κάτι δείχνει. Πώς κανείς χειρίζεται την επιθετικότητά του; Είτε ενδοβάλλοντάς την είτε προβάλλοντας την . Αν την ενδοβάλλει κανείς αυτοκτονεί, αν την προβάλλει κάνει μια βίαιη πράξη προς τους άλλους. Έχει βρεθεί ότι όταν κάποιος οδηγεί ένα αυτοκίνητο μεθυσμένος με μεγάλη ταχύτητα αυτή είναι παραυτοκτονική συμπεριφορά γιατί πιθανότατα θα οδηγήσει στο θάνατο».
Εξηγώντας τα υψηλά ποσοστά αυτοκτονικών στις Βόρειες χώρες ανάφερε ότι αυτό έχει σχέση με την αλλαγή του κοινωνικού στάτους, που έχει ως συνέπεια την αλλαγή ή μη λειτουργία των κοινωνικών δομών, οπότε και εμφανίζονται εκτροπές συμπεριφορών είτε προς τη βία είτε προς την αυτοκαταστροφή. Πρόσθεσε ακόμη ότι η απελπισία και η απαισιοδοξία είναι επιβαρυντικοί παράγοντες σε ευάλωτα άτομα, τονίζοντας ότι η προδιάθεση και το στρες πυροδοτούν τις αυτοκτονίες.
Ιδιαίτερα υψηλά ποσοστά αυτοκτονίας παρατηρούνται στα άτομα που έχουν ψυχικές διαταραχές. Σύμφωνα με τον επίκουρο καθηγητή ψυχιατρική Αθανάσιο Δουζένη, στα άτομα με διπολική διαταραχή τα ποσοστά αυτοκτονίας κυμαίνονται γύρω στα 20%, ενώ στους σχιζοφρενείς είναι 10-15%. Υψηλά ποσοστά αυτοκτονίας που φτάνουν στο 18% παρατηρούνται και στους αλκοολικούς αλλά και στα άτομα που έχουν διαταραχές προσωπικότητας. Να σημειωθεί ότι οι απόπειρες αυτοκτονίας παγκοσμίως είναι 10πλάσιες από τους θανάτους από αυτοκτονία.

Αύξηση διαβητικών στην Ελλάδα

"Κλειδί" η πρόληψη του διαβήτη αλλά και η εκπαίδευση των διαβητικών για να περιοριστούν οι επιπλοκές. Σημαντική η αύξηση των ασθενών παγκοσμίως αλλά και στην Ελλάδα.
Ανησυχία διατυπώνουν οι επιστήμονες για την εξάπλωση του σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2, ο οποίος και στην Ελλάδα την τετραετία 2002-2006 σημείωσε αύξηση 16%. H Διεθνής Ομοσπονδία για το Διαβήτη δίνει έμφαση στην πρόληψη της νόσου γι' αυτό και στο σχέδιο δράσης της Ομοσπονδίας τονίζεται η ανάγκη να γίνουν παρεμβάσεις στον τρόπο ζωής.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Διαβήτη, (14 Νοεμβρίου), η Ελληνική Διαβητολογική Εταιρεία (EΔE) παρουσίασε σε συνέντευξη Τύπου τις προτεραιότητες του σχεδίου δράσης για το διαβήτη, σύμφωνα με τις οποίες:
α) Η πρόληψη του διαβήτη τύπου 2 αποτελεί κλειδί για τον περιορισμό της παγκόσμιας πανδημίας του διαβήτη,
β) Η εκπαίδευση των διαβητικών είναι επιτακτική ανάγκη για την πρόληψη των επιπλοκών που συνδέονται με τη νόσο.
O διαβήτης τύπου 2 αφορά εννιά στους δέκα διαβητικούς. Xωρίς τη λήψη μέτρων για τον έλεγχο και την πρόληψη της νόσου οι διαβητικοί από 250 εκατομμύρια που είναι σήμερα, αναμένεται να ξεπεράσουν τα 340 εκατομμύρια μέχρι το 2025. Γι' αυτό και τα άτομα που διατρέχουν κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη πρέπει, όταν αντιληφθούν τα συμπτώματα, να επισκεφθούν το γιατρό τους προκειμένου να υποβληθούν σε μέτρηση σακχάρου αίματος νηστείας ή δοκιμασία ανοχής γλυκόζης (όπου απαιτείται), οι οποίες δείχνουν την ύπαρξη ή τον αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2. Eπίσης, στόχος κάθε ανθρώπου πρέπει να είναι η διατήρηση φυσιολογικού σωματικού βάρους, καθώς σημαντικές έρευνες έδειξαν ότι μπορεί να συμβάλλει στην πρόληψη του διαβήτη τύπου 2. Επίσης, η καθημερινή άσκηση (τουλάχιστον 30 λεπτών), όπως για παράδειγμα γρήγορο περπάτημα, κολύμβηση, ποδηλασία ή χορός, περιλαμβάνεται στους βασικούς στόχους της επιστημονικής κοινότητας. Και αυτό γιατί έχει αποδειχθεί ότι το περπάτημα σε φυσιολογικούς ρυθμούς, για τουλάχιστον 30 λεπτά ημερησίως, μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2 από 35 έως 40%.
O πρόεδρος της EΔE A. Σωτηρόπουλος, Eπιμελητής A' του Γ' Παθολογικού Τμήματος και Διαβητολογικού Kέντρου Γ.N. Νίκαιας - Πειραιά σημείωσε ότι δεν αρκεί να μάθει κανείς να ζει με το διαβήτη. Πρέπει να μάθει να ζει σωστά μ' αυτόν. Σ' αυτό έγκειται και η προτεραιότητα που δίνεται στο ρόλο της εκπαίδευσης, που αποτελεί τη βασική έννοια της φετινής εκστρατείας της Παγκόσμιας Ημέρας Διαβήτη.
Τα θέματα στα οποία εστιάζει η εκπαίδευση για τους ασθενείς με διαβήτη είναι:
-Να παρακολουθούν τη γλυκόζη του αίματος
-Να λαμβάνουν τη φαρμακευτική αγωγή τους
-Να γυμνάζονται τακτικά
-Να προσαρμόζουν τις διατροφικές συνήθειές τους συναρτήσει του διαβήτη
-Να γνωρίζουν τους κινδύνους και τις επιπλοκές του διαβήτη, που μπορεί να προκληθούν από τη λανθασμένη ρύθμιση των επιπέδων σακχάρου αίματος, όπως τα καρδιαγγειακά νοσήματα, η διαβητική νεφροπάθεια, η διαβητική νευροπάθεια και η διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια.
Οι στόχοι της εκστρατείας για την Παγκόσμια Ημέρα Διαβήτη 2009-2013 επικεντρώνονται στα:
1. Κάθε κυβέρνηση πρέπει να θέσει σε εφαρμογή αποτελεσματικές στρατηγικές και πολιτικές για την πρόληψη και την αντιμετώπιση του σακχαρώδη διαβήτη
2. Όλοι πρέπει να γνωρίζουν τα συμπτώματα του σακχαρώδη διαβήτη, πώς να προστατευτούν ή να καθυστερήσουν την εκδήλωση διαβήτη τύπου 2 και των επιπλοκών του
3. Κάθε διαβητικό άτομο πρέπει να λαμβάνει την απαραίτητη εκπαίδευση η οποία θα το βοηθάει να ρυθμίζει καλύτερα το διαβήτη.
Δυσοίωνα στοιχεία για την Ελλάδα
Τα αποτελέσματα μελέτης, που πραγματοποιήθηκε από Διαβητολογικό Κέντρο του Γεν. Νοσοκομείου Νίκαιας Πειραιά στη Σαλαμίνα τα έτη 2002 και 2006 και δημοσιεύθηκε πρόσφατα, έδειξαν σημαντική αύξηση της συχνότητας του διαβήτη τύπου 2.
Το συνολικό ποσοστό του διαβήτη τύπου 2 προσαρμοσμένου ως προς την ηλικία του πληθυσμού της Ελλάδος από 8,2% το 2002 (8,5% στους άνδρες και 7,8% στις γυναίκες), δηλαδή 700.000 άτομα, αυξήθηκε σε 9,5% το 2006 (9,3% στους άνδρες και 9,7% στις γυναίκες), δηλαδή 800.000 άτομα. Οι παραπάνω αλλαγές αντιστοιχούν σε μία συνολική αύξηση της τάξης του 16% σε τέσσερα χρόνια (ετήσια αύξηση 4%, δηλαδή 100.000 άτομα). Τα επιμέρους ποσοστά με βάση το φύλο των διαβητικών ατόμων ήταν 14% στους άνδρες και 19% στις γυναίκες.
Επικίνδυνος ο διαβήτης και για την οικονομία
Η εκρηκτική αύξηση του διαβήτη αναμένεται να κατακλύσει τα διεθνή συστήματα υγείας και να επισκιάσει την οικονομική ανάπτυξη.
Πρόσφατη δημοσιευμένη μελέτη τριών διαβητολογικών κέντρων της χώρας μας ("Λαϊκό" Νοσοκομείο, Τζάνειο Νοσοκομείο και Νοσοκομείο Νίκαιας) έδειξε ότι μεταξύ των ετών 1998 και 2006 επιτεύχθηκε καλύτερη γλυκαιμική ρύθμιση των διαβητικών ατόμων, η οποία συνοδεύτηκε όμως από σημαντική αύξηση του κόστους της θεραπείας με αντιδιαβητικά φάρμακα κατά 130% (από 166,5 ευρώ το 1998 σε 382,1 ευρώ ανά ασθενή-έτος το 2006).
Η αύξηση ήταν 142% για τους θεραπευμένους με δισκία (από 124,7 σε 302,5 ευρώ) και 101% για τους ινσουλινοθεραπευόμενους ασθενείς (από 277,7 σε 559,1 ευρώ).
Το κόστος θεραπείας για τα αντιυπερτασικά φάρμακα αυξήθηκε αντίστοιχα κατά 137% (από 116,2 σε 368,4 ευρώ) και για τα υπολιπιδαιμικά φάρμακα κατά 537,3% (από 55,8 σε 355,6 ευρώ).
AΠΕ

Μεγάλη πληγή ο σακχαρώδης διαβήτης

Κάθε 10'' ένας άνθρωπος πεθαίνει από διαβήτη στον κόσμο ενώ ετησίως τέσσερα εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν από τη νόσο-μάστιγα του διαβήτη. Επίσης, σε επτά εκατομμύρια ανέρχονται αυτοί που διαπιστώνουν ότι πάσχουν από την ασθένεια. Τα σοκαριστικά αυτά συμπεράσματα για την τεράστια επίπτωση του διαβήτη στην δημόσια υγεία τονίζει η πρόεδρος της Ελληνικής Ενδοκρινολογικής Εταιρείας αν. Καθηγήτρια κα. Μαργαρίτα Αναπλιώτου με την ευκαιρία του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας κατά του Σακχαρώδους Διαβήτη το προσεχές Σάββατο.

Τα δυσοίωνα μηνύματα που έρχονται παγκοσμίως από το μέτωπο του διαβήτη τονίζουν και άλλοι διαπρεπείς επιστήμονες όπως τα μέλη της Ελληνικής Ενδοκρινολογικής Εταιρείας κ. Χαράλαμπος Βασιλόπουλος, Διευθυντής του Τμήματος Ενδοκρινολογίας, Διαβήτη και Μεταβολισμού και υπεύθυνος του Διαβητολογικού Κέντρου του Νοσ. Ευαγγελισμός, η κα. Χριστίνα Κανακά-Gantenbein, Επίκουρος Καθηγήτρια Παιδιατρικής Ενδοκρινολογίας του Παν/μιου Αθηνών, Νοσ. Παίδων Αγία Σοφία, η κα. Ευτυχία Κούκκου, Αν. Διευθύντρια της Ενδοκρινολογικής Κλινικής του Νοσ. Ελ. Βενιζέλου και ο κ. Κωνσταντίνος Τσίγκος μέλος της Ενδοκρινολογικής Εταιρείας και Πρόεδρο της Εκπαιδευτικής Επιτροπής της.

Με βάση τα στοιχεία της Διεθνούς Ομοσπονδίας για τον Διαβήτη (IDF) λοιπόν, 285 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο πάσχουν από διαβήτη κι άλλα 344 εκατομμύρια είναι σε κίνδυνο να αναπτύξουν το νόσημα. Δυστυχώς η χώρα μας δεν έχει αξιόπιστα επιδημιολογικά στοιχεία σχετικά με την έκταση της νόσου.Αν δεν ληφθούν μέτρα για να αναστραφεί ο επιδημικός ρυθμός εξάπλωσης εκτιμάται ότι το 2030 435 εκατομμύρια άνθρωποι θα πάσχουν από διαβήτη με ότι αυτό συνεπάγεται. Με τα σημερινά στοιχεία γνωρίζουμε ότι κάθε 10 δευτερόλεπτα 1 άνθρωπος πεθαίνει από αίτιο που σχετίζεται με τον διαβήτη. Επίσης, κάθε 10 δευτερόλεπτα 2 άνθρωποι νοσούν από διαβήτη. Κάθε χρόνο διαγιγνώσκονται 7 εκατομμύρια καινούριοι διαβητικοί. Κάθε χρόνο συμβαίνουν 4 εκατομμύρια θάνατοι που σχετίζονται με τον διαβήτη και ο σακχαρώδης διαβήτης αποτελεί την τέταρτη αιτία θανάτου παγκοσμίως.

Για να αντιμετωπιστεί η μάστιγα του διαβήτη καθοριστική είναι η ουσιαστική ενημέρωση, η οποία μπορεί να αναστείλει την εμφάνιση της νόσου, να βελτιώσει σημαντικά τη ρύθμιση του διαβήτη, να προλάβει την εμφάνιση ή έστω την επιδείνωση των επιπλοκών του και να αυξήσει τα χρόνια αλλά και την ποιότητα της ζωής των διαβητικών ασθενών. "Δεν είναι τυχαίο, όπως τόνισε ο κ. Βασιλόπουλος, πως η Διεθνής Ομοσπονδία για τον Διαβήτη αφιερώνει την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Σακχαρώδους Διαβήτη για την τετραετία 2009-2013 στην ανάγκη εκπαίδευσης και πρόληψης". Για να μετατραπεί η εκπαίδευση για τον διαβήτη σε πρόληψη για τον διαβήτη, το μήνυμα πρέπει να φτάσει στους ασθενείς, οι οποίοι έχουν την δυνατότητα να αναλάβουν οι ίδιοι σημαντικό ρόλο στον έλεγχο της νόσου τους. Επίσης, στους επαγγελματίες υγείας ώστε να παρέχουν την καλύτερη δυνατή φροντίδα στους ασθενείς τους και στο κοινό για συνειδητή αλλαγή του τρόπου ζωής με σκοπό την πρόληψη. Αποδέκτης του μηνύματος για τον διαβήτη πρέπει να είναι και η πολιτεία ώστε να υιοθετήσει σοβαρή και μακρόχρονη πολιτική υγείας για ενημέρωση, έγκαιρη διάγνωση, σωστή και εύκολη πρόσβαση σε θεραπεία και κοινωνική στήριξη των ασθενών. Τέλος το μήνυμα για τον διαβήτη πρέπει να λάβουν η οικογένεια, το σχολείο, οι κοινωνικούς φορείς και τα ΜΜΕ ώστε οι δράσεις όλων να είναι συντονισμένες και αμοιβαία υποστηρικτικές.

Οι τύποι του διαβήτη

Ο σακχαρώδης διαβήτης χαρακτηρίζεται από αυξημένα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, δεν είναι όμως μια ενιαία νόσος. Οι κυριότεροι τύποι του είναι: Ο διαβήτης Τύπου 2 που είναι και ο συντριπτικά συχνότερος και όπως αναφέρει ο ενδοκρινολόγος κ. Τσίγκος, οφείλεται σε ανεπαρκή έκκριση ινσουλίνης και ταυτόχρονα μειωμένη ανταπόκριση του οργανισμού στη δράση της λόγω άλλων παραγόντων. Οι σπουδαιότεροι ένοχοι παράγοντες για τη μειωμένη ανταπόκριση στην ινσουλίνη είναι η παχυσαρκία και η έλλειψη άσκησης. Εμφανίζεται συνήθως στην ενήλικο ζωή κι εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την κληρονομική προδιάθεση. Συμπτώματα όπως πολυουρία, έντονη δίψα, κόπωση, απώλεια βάρους, αλλά και συχνές ουρολοιμώξεις, μυκητιάσεις, μουδιάσματα στα άκρα είναι πιθανό να σηματοδοτούν την ύπαρξη σακχαρώδους διαβήτη.

Σύμφωνα με τον κ. Τσίγκο η μείωση του σωματικού βάρους κατά 7-10% στα υπέρβαρα και παχύσαρκα άτομα, η υιοθέτηση υγιεινών διατροφικών συνηθειών - μικρά τακτικά γεύματα πλούσια σε λαχανικά, φρούτα, ψάρια, πουλερικά, όσπρια και ελαιόλαδο - καθώς και η αύξηση της φυσικής δραστηριότητας μπορούν να καθυστερήσουν ή και να προλάβουν την εκδήλωση του διαβήτη τύπου 2 ακόμα και στα άτομα με αυξημένο κίνδυνο (παθολογική καμπύλη γλυκόζης).

Ο άλλος τύπος διαβήτη είναι ο διαβήτης Τύπου 1 που εμφανίζεται συνήθως σε νεότερη ηλικία (νεογνά, παιδιά, εφήβους, νεαρούς ενήλικες). Όπως αναφέρει η κα. Κανακά-Gantenbein δεν έχει σημαντική κληρονομική επιβάρυνση, άμεση συσχέτιση με τον τρόπο ζωής και μέχρι σήμερα δεν υπάρχει η δυνατότητα να προληφθεί. Ο τύπος αυτός διαβήτη οφείλεται στην παντελή έλλειψη ινσουλίνης λόγω καταστροφής των κυττάρων του παγκρέατος που είναι υπεύθυνα για την παραγωγή της, με αυτοάνοσο μηχανισμό. "Η συχνότητα του διαβήτη τύπου 1 αυξάνεται παγκόσμια σε ένα ποσοστό της τάξης του 2-5% κάθε χρόνο και το ανησυχητικό είναι ότι όλο και περισσότερα περιστατικά διαγιγνώσκονται σε πολύ μικρή πια ηλικία, ακόμη και κάτω των δύο ετών", τονίζει η κα. Κανακά, η οποία επισημαίνει ότι με την εκρηκτική αύξηση της παιδικής παχυσαρκίας η ρύθμιση του τύπου 1 διαβήτη δυσχεραίνεται ιδιαίτερα, ιδίως κατά την εφηβεία, ενώ παρατηρείται πια και στα παιδιά τύπου 2 διαβήτης.

"Ο Διαβήτης Τύπου 1 αντιμετωπίζεται αποκλειστικά με χορήγηση ινσουλίνης. Η αντιμετώπιση του έχει γίνει τα τελευταία χρόνια καλύτερη και πιο αποτελεσματική" αναφέρει ο κ. Βασιλόπουλος. Η αντιμετώπιση του διαβήτη τύπου 1 βασίζεται σε πολλαπλές ενέσεις ημερησίως ή υποδόρια χορήγηση ινσουλίνης μέσω αντλιών συνεχούς έγχυσης και πλησιάζει πολύ περισσότερο απ' ότι παλαιότερα τον φυσιολογικό τρόπο έκκρισης ινσουλίνης από τον οργανισμό. Η συνεχής βελτίωση του τρόπου παρασκευής και χορήγησης της ινσουλίνης σε συνδυασμό με την βελτίωση των τρόπων προσδιορισμού του σακχάρου στο αίμα δίνουν στα άτομα με διαβήτη τύπου 1 την δυνατότητα να προσαρμόσουν το νόσημα στην καθημερινότητα της ζωής τους και να πετύχουν καλή ρύθμιση και καλή υγεία χωρίς να στερούνται δραστηριότητες, υπό την προϋπόθεση της σωστής και συνεχούς εκπαίδευσης με συνοδοιπόρο τον θεράποντα ιατρό, τόνισε ο κ. Βασιλόπουλος.

Επίσης υπάρχει και ο διαβήτης της εγκυμοσύνης. "Είναι ειδικός τύπος διαβήτη που εμφανίζεται κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης, συνήθως στην αρχή του τρίτου τριμήνου και εξ ορισμού υποχωρεί μετά το πέρας της", αναφέρει η κα. Κούκκου. Έγκυες γυναίκες με οικογενειακό ιστορικό διαβήτη τύπου 2, παχύσαρκες, σχετικά μεγάλης ηλικίας, ή με ιστορικό συνδρόμου πολυκυστικών ωοθηκών έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να αναπτύξουν διαβήτη κυήσεως. Η διάγνωση γίνεται με ειδική δοκιμασία. "Η σωστή διατροφή αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της αντιμετώπισης και αρκεί για την σωστή ρύθμιση των 2/3 των γυναικών", τονίζει η κα. Κούκκου. Αν δεν αρκεί η δίαιτα για την αντιμετώπιση του διαβήτη της κύησης είναι υποχρεωτική η χορήγηση ινσουλίνης, ανάλογα με τις ανάγκες της κάθε γυναίκας, αφού επί του παρόντος δεν είναι εγκεκριμένη η χρήση αντιδιαβητικών δισκίων κατά την κύηση. Η καλή ρύθμιση με την στενή συνεργασία της γυναίκας και του ενδοκρινολόγου μπορεί να μειώσει την νοσηρότητα για τη μητέρα και να συμβάλλει σημαντικά στη γέννηση ενός υγιούς νεογνού.

Επιπτώσεις του διαβήτη

Ο σακχαρώδης διαβήτης βλάπτει μακροπρόθεσμα τα μεγάλα και μικρά αγγεία. Η κακή ρύθμιση σε συνδυασμό με το κάπνισμα, τα διαταραγμένα επίπεδα λιπιδίων στο αίμα και την αρτηριακή υπέρταση μπορούν να προκαλέσουν σοβαρότατες χρόνιες επιπλοκές. Οι βασικότερες επιπλοκές του διαβλήτη είναι: καρδιαγγειακά νοσήματα: στεφανιαία νόσο - έμφραγμα μυοκαρδίου- και αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, νεφροπάθεια που μπορεί να οδηγήσει σε νεφρική ανεπάρκεια, αμφιβληστροειδοπάθεια που μπορεί να οδηγήσει σε τύφλωση και νευροπάθεια που σε συνδυασμό με την αγγειοπάθεια μπορεί να οδηγήσει σε έλκη και ακρωτηριασμούς στα κάτω άκρα.


http://news.ert.gr/

Αγγειοπλαστική Σε Οξύ Έμφραγμα Μυοκαρδίου

Τι είναι οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου;
456 Η φυσιολογική λειτουργία της καρδιάς στηρίζεται στην ομαλή και απρόσκοπτη παροχή αίματος. Η παροχή του αίματος γίνεται από τις στεφανιαίες αρτηρίες. Ο φυσιολογικός άνθρωπος έχει δύο στεφανιαίες αρτηρίες, την αριστερά και τη δεξιά. Η αριστερά στεφανιαία αρτηρία αποτελείται από δύο μεγάλους κλάδους, οι οποίοι εκφύονται από ένα κοινό αγγείο, το στέλεχος. Η παρουσία στένωσης στον εσωτερικό αυλό των αρτηριών έχει ως αποτέλεσμα την παρεμπόδιση της ομαλής ροής του αίματος εντός των αγγείων, οπότε και κατά τη διάρκεια της άσκησης, όπου το μυοκάρδιο απαιτεί προσφορά μεγάλης ποσότητας αίματος, εμφανίζονται συμπτώματα με την μορφή πόνου στο στήθος, η γνωστή σε όλους μας «στηθάγχη». Όλοι οι άνθρωποι κατά τη διάρκεια της ζωής τους θα εμφανίσουν κάποιας μορφής στένωση στα στεφανιαία αγγεία, η οποία οφείλεται στην εναπόθεση πλακών που ονομάζονται αθηρωματικές πλάκες. Στους περισσότερους, όμως, οι πλάκες αυτές παραμένουν σταθερές για μεγάλο χρονικό διάστημα, χωρίς συνέπειες. Είναι όμως δυνατόν, κάποια στιγμή, μία ή περισσότερες από αυτές τις πλάκες να συμπεριφερθούν με ασταθή τρόπο, κάτι που συνήθως οφείλεται είτε σε ρήξη, είτε σε διάβρωση της εσωτερικής επιφάνειάς τους. Σ’ αυτή την περίπτωση, δημιουργείται απότομα ένα πήγμα αίματος, θρόμβος, το οποίο μπορεί είτε να στενέψει, είτε να αποφράξει πλήρως τον αυλό της αρτηρίας. Αυτό έχει ως συνέπεια την πλήρη διακοπή της αιμάτωσης ενός τμήματος του μυοκαρδίου, το οποίο οδηγεί πολύ γρήγορα στη νέκρωσή του. Αυτό είναι το οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου.
Ποια είναι τα αίτια του οξέος εμφράγματος;
Τα αίτια της δημιουργίας αθηρωματικών πλακών δεν είναι άλλα από τα γνωστά: κάπνισμα, αυξημένη χοληστερίνη, σακχαρώδης διαβήτης, υπέρταση, ενώ σημαντικό ρόλο παίζει η παρουσία οικογενειακού ιστορικού στεφανιαίας νόσου. Σε σπανιότερες περιπτώσεις, απόφραξη των αρτηριών μπορεί να οφείλεται και σε άλλα αίτια που δεν έχουν σχέση με την αθηρωματική νόσο, όπως για παράδειγμα σε μία φλεγμονή του αγγείου, αγγειίτιδα. Το τι θα οδηγήσει όμως μία κατά τα άλλα σταθερή πλάκα σε ρήξη και απόφραξη, δεν είναι απολύτως γνωστό. Ενοχοποιείται το stress ως προδιαθεσικός παράγοντας ρήξης της πλάκας και δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου το οξύ έμφραγμα εμφανίζεται μετά από ένα οξύ σωματικό ή ψυχολογικό stress. Παρόλα αυτά, δεν είναι λίγες και οι περιπτώσεις όπου το οξύ έμφραγμα μπορεί να εμφανιστεί και κατά τη διάρκεια του ύπνου. Δυστυχώς, παρά την πρόοδο της επιστήμης, δεν είμαστε ακόμα σε θέση με ακρίβεια να προβλέψουμε ποιες από τις αθηρωματικές πλάκες που μπορεί τυχαία να ανακαλύψουμε εντός των στεφανιαίων αγγείων θα οδηγηθούν σε ρήξη και απόφραξη και άρα θα οδηγήσουν σε έμφραγμα, και ποιες όχι.
Ποια είναι τα συμπτώματα του οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου;
Τα τυπικά συμπτώματα, τα οποία οφείλει να αναγνωρίσει ο ασθενής, είναι συνήθως ένας έντονος πόνος πίσω από το στέρνο, στο κέντρο του θώρακα, ο οποίος μπορεί να επεκτείνεται προς το λαιμό και το σαγόνι, προς το στομάχι ή και προς τα δύο άνω άκρα. Ο πόνος εμφανίζεται συνήθως με τη μορφή σφιξίματος, καψίματος ή ακαθόριστης δυσφορίας, και συνήθως είναι αρκετά έντονος και βασανιστικός, και οδηγεί σε εφίδρωση, ναυτία και εμετό. Υπάρχουν πάντως αρκετές περιπτώσεις, όπως για παράδειγμα σε ασθενείς που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη για αρκετά χρόνια, ή σε υπερήλικες ασθενείς, όπου τα συμπτώματα είναι πιο ήπια και πιο ύπουλα και εμφανίζονται με τη μορφή μιας ήπιας δυσφορίας ή δυσκολίας στην αναπνοή. Η έγκαιρη αναγνώριση των συμπτωμάτων και αναζήτηση ιατρικής βοήθειας είναι ίσως ο πιο σημαντικός παράγοντας στην εξέλιξη και αντιμετώπιση του οξέος εμφράγματος.
Τι θα πρέπει να κάνει ο ασθενής που αντιλαμβάνεται συμπτώματα ύποπτα για έμφραγμα;
Είναι απαραίτητη η άμεση αναζήτηση ιατρικής βοήθειας, ακόμη και αν τα συμπτώματα είναι ήπια και αποδίδονται σε μία απλή δυσπεψία μετά το φαγητό. Είναι πολύ σημαντικό να μην υποτιμηθούν και να αντιμετωπιστούν ανάλογα. Ο χρόνος είναι πολύτιμος στην αντιμετώπιση του οξέος εμφράγματος. Όσο πιο νωρίς αντιμετωπιστεί η απόφραξη της αρτηρίας, τόσο μικρότερη θα είναι η νέκρωση και η καταστροφή του μυοκαρδίου.
Με ποιον τρόπο επιτυγχάνεται η διάνοιξη του αποφραγμένου αγγείου;
Η διάνοιξη γίνεται με δύο τρόπους: φαρμακευτικά και μηχανικά. Η φαρμακευτική διάνοιξη συνίσταται στη χορήγηση φαρμάκων που ονομάζονται θρομβολυτικά φάρμακα. Αυτά ενεργοποιούν μηχανισμούς λύσης του θρόμβου, που έχουν ως αποτέλεσμα τη διάνοιξη του αγγείου. Η αποτελεσματικότητα αυτών των φαρμάκων σχετίζεται με το κατά πόσον θα χορηγηθούν έγκαιρα μετά την έναρξη των συμπτωμάτων. Έχει βρεθεί από πολλές μελέτες ότι είναι πολύ αποτελεσματικά εάν χορηγηθούν μέσα στην πρώτη ώρα, αλλά από εκεί και πέρα η αποτελεσματικότητά τους μειώνεται ραγδαία και πρακτικά παύει να υφίσταται μετά την παρέλευση δώδεκα ωρών από την έναρξη του εμφράγματος. Επιπλέον, δεν αντιμετωπίζουν το υποκείμενο πρόβλημα που είναι η ύπαρξη κάποιου βαθμού στένωσης της στεφανιαίας αρτηρίας. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την αυξημένη πιθανότητα να ξαναποφραχθεί το αγγείο λίγες μέρες μετά. Το άλλο μεγάλο μειονέκτημα χορήγησης αυτών των φαρμάκων είναι ότι αυξάνουν την πιθανότητα αιμορραγιών, και σε ένα ποσοστό έως και 0.5% μπορεί αυτές οι αιμορραγίες να είναι πολύ σοβαρές και μοιραίες (ενδοεγκεφαλική αιμορραγία).
Η άλλη μέθοδος είναι της μηχανικής διάνοιξης του αγγείου με τη μορφή επείγουσας πρωτογενούς αγγειοπλαστικής. Σ’ αυτή τη μέθοδο, διενεργείται μία γρήγορη στεφανιογραφία με τη χρήση τοπικού αναισθητικού, όπου πραγματοποιείται προώθηση κάποιων λεπτών πλαστικών σωλήνων από το μηρό του ασθενούς, διαμέσου της μηριαίας αρτηρίας εντός του στομίου των δύο στεφανιαίων αρτηριών. Διαπιστώνεται πού βρίσκεται το πρόβλημα της οξείας απόφραξης και την ίδια στιγμή πραγματοποιείται διάνοιξη με τη χρήση ενός μπαλονιού και την τοποθέτηση κάποιων εσωτερικών μεταλλικών πλεγμάτων, των λεγόμενων ‘stent’. Το πλεονέκτημα αυτής της μεθόδου είναι ότι δεν απαιτεί τη χρήση ισχυρών θρομβολυτικών φαρμάκων και άρα μειώνεται ο κίνδυνος της αιμορραγίας, ενώ εξασφαλίζεται αφενός η πλήρης διάνοιξη του αγγείου σε πολύ μεγάλο ποσοστό, αλλά και ελαττώνονται οι πιθανότητες επανέμφραξης του αγγείου, αφού αντιμετωπίζεται και η υποκείμενη στένωση της αρτηρίας.
Ποια από τις δύο μεθόδους είναι πιο αποτελεσματική;
Μεγάλες πολυκεντρικές τυχαιοποιημένες μελέτες που πραγματοποιήθηκαν την τελευταία δεκαπενταετία, έδειξαν ότι η πραγματοποίηση επείγουσας αγγειοπλαστικής υπερτερεί της χορήγησης θρομβολυτικού φαρμάκου για τους λόγους που προαναφέρθηκαν. Η υπεροχή αυτή μεταφράζεται και σε αριθμό ανθρώπινων ζωών που σώθηκαν με τις μεθόδους αυτές, αλλά και σε μείωση της εκτάσεως του εμφραγματικού μυοκαρδίου, κάτι που έχει ως αποτέλεσμα την καλύτερη υπολειπόμενη λειτουργία του μυοκαρδίου στους ασθενείς που υποβλήθηκαν σε αγγειοπλαστική. Στις περισσότερες χώρες του εξωτερικού της δυτικής, αλλά και κεντροανατολικής Ευρώπης, καθώς επίσης και στις προηγμένες χώρες του δυτικού κόσμου, η συντριπτική πλειονότητα των νοσοκομείων παρέχει τη δυνατότητα επείγουσας αγγειοπλαστικής σε οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου 24 ώρες το 24ωρο.
Συμπερασματικά:
Το οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου είναι μία συχνή και άκρως επικίνδυνη για τη ζωή του ασθενούς επείγουσα νοσολογική οντότητα. Οφείλεται σε απότομη απόφραξη μίας στεφανιαίας αρτηρίας και απαιτεί την έγκαιρη και πλήρη διάνοιξη του αποφραγμένου αγγείου. Η μηχανική διάνοιξη με αγγειοπλαστική, είναι χωρίς αμφιβολία η αποτελεσματικότερη μέθοδος αντιμετωπίσεως του οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου. Στην Κλινική μας, υπάρχει δυνατότητα πραγματοποίησης επείγουσας αγγειοπλαστικής 24 ώρες το 24ωρο σε ασθενείς που πάσχουν από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου.

Οι επιπλοκές της γρίπης Η1Ν1 στη καρδιά

Οι ιοί γενικά προσβάλλουν κυρίως το μυοκάρδιο και το περικάρδιο, προκαλώντας μυοκαρδίτιδα ή περικαρδίτιδα. Η πιο σοβαρή εκδήλωση θεωρείται η μυοκαρδίτιδα. Είναι χαρακτηριστικό ότι εάν προσβληθεί μία πόλις 1 εκατομμυρίου κατοίκων από μία επιδημία ιογενούς γρίπης, περίπου 10 άτομα θα εκδηλώσουν κλινικά μυοκαρδίτιδα. Η μυοκαρδίτιδα δεν είναι μια απλή φλεγμονή του μυοκαρδίου. Είναι καταστροφή (νέκρωση) μικρού ή μεγάλου αριθμού μυοκαρδιακών κυττάρων, τα οποία ανάλογα με τη θέση τους μέσα στην καρδιά δημιουργούν καρδιακή ανεπάρκεια ή επικίνδυνες για τη ζωή του αρρώστου αρρυθμίες. Από τις μυοκαρδίτιδες που εκδηλώνονται με συμπτώματα (αρρυθμίες, καρδιακή ανεπάρκεια) το 50% ιάται αυτόματα (περνά όπως μία γρίπη), ενώ στο 20-30% εκδηλώνεται με σοβαρές βλάβες στην καρδιά που οδηγούν σε χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια. Οι υπόλοιπες αντιμετωπίζονται με επιτυχία με τις σύγχρονες θεραπείες της αντιμετώπισης της οξείας καρδιακής ανεπάρκειας. Ο ιός εισέρχεται στα κύτταρα του μυοκαρδίου και προκαλεί καταστροφή των κυττάρων. Ομως η μεγαλύτερη καταστροφή των μυοκαρδιακών κυττάρων είναι αποτέλεσμα της ανοσολογικής αντίδρασης του οργανισμού προς τον ιό.
Οσοι άρρωστοι παρουσιάζουν προβλήματα καρδιάς και φοβούνται τον συγκεκριμένο ιό των χοίρων πρέπει αυτή τη στιγμή να ηρεμήσουν γιατί πρακτικά δεν γνωρίζουμε εάν ο συγκεκριμένος ιός προκαλέσει επιδημία που θα φτάσει μέχρι την Ευρώπη και, εάν αυτό συμβεί, σε τι ποσοστό από αυτούς που θα νοσήσουν, ο ιός αυτός θα προσβάλει την καρδιά τους.
Η γρίπη των χοίρων εκδηλώνεται με συμπτώματα γρίπης κυρίως από το αναπνευστικό σύστημα, δηλαδή πονόλαιμο, καταρροή (συνάχι), βήχα, δύσπνοια ή το πεπτικό σύστημα (μετεωρισμός στην κοιλιά, διάρροια, πόνοι). Αναμφισβήτητα εάν αναπτυχθεί βρογχοπνευμονία επιβαρύνεται και η καρδιακή λειτουργία, ιδιαίτερα στους αρρώστους που ήδη πάσχουν από καρδιακή ανεπάρκεια. Σήμερα που γράφονται αυτές οι γραμμές έχουν ανακοινωθεί 106 θάνατοι παγκοσμίως ενώ οι πληροφορίες υποδηλώνουν ότι η επιδημία αφορά κυρίως το Μεξικό και βρίσκεται υπό έλεγχο.
Αυτό που σήμερα είναι γνωστό για τον συγκεκριμένο ιό των χοίρων είναι ότι ο ιός αυτός έχει υποστεί μετάλλαξη και φαίνεται ότι μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο κυρίως από το αναπνευστικό σύστημα με τον αέρα και την επαφή. Η διατροφή με χοιρινό κρέας δεν είναι επικίνδυνη, γιατί ο ιός καταστρέφεται σε θερμοκρασία βρασμού άνω των 70°C. Κατά συνέπεια, το πιθανότερο σενάριο είναι η γρίπη των χοίρων να έχει την ίδια τύχη με τη γρίπη των πουλερικών, όπου όλη η χώρα είχε τρομοκρατηθεί από τα μέσα ενημέρωσης περισσότερο από την Κίνα, που παρουσίασε και τα κρούσματα της επιδημίας.
Στην ιστορία των ιώσεων τρεις επιδημίες έπληξαν τον κόσμο και τη χώρα μας. Το 1918 η ισπανική γρίπη με 50 εκατομμύρια νεκρούς στον κόσμο, το 1957 η ασιατική γρίπη με 2 εκατομμύρια νεκρούς και το 1968 η γρίπη του Χονγκ Κονγκ με 1 εκατομμύριο νεκρούς. Με τα σημερινά δεδομένα, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας χαρακτηρίζει τη γρίπη των χοίρων ως μέσου κινδύνου όσον αφορά την πιθανότητα να εξελιχθεί σε πανδημία και να επεκταθεί ανεξέλεγκτα σε όλο τον κόσμο.
Η σωστή αντιμετώπιση του θέματος είναι η συμμόρφωση του κοινού προς τις οδηγίες που καθημερινά εκδίδει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας. Οι υστερικές εκδηλώσεις κανένα δεν βοηθούν, πέρα από το να γελοιοποιούν τη χώρα διεθνώς. Η σοβαρότητα απαιτεί το υπουργείο Υγείας καθημερινά να λαμβάνει κάθε μέτρο που υποδεικνύει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και έτσι με αυτόν τον τρόπο θα ελαχιστοποιηθεί κάθε πιθανότητα εισόδου της συγκεκριμένης επιδημίας στη χώρα.Τέλος, όσον αφορά τους καρδιοπαθείς, δεν θα πρέπει να κάνουν τίποτα περισσότερο από αυτό που θα κάνει ο γενικός πληθυσμός.

  • ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Θ. ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ


Το εμβόλιο για τη γρίπη μειώνει τους θανάτους σε ασθενείς που έχουν στεφανιαία νόσο της καρδίας.

Δυστυχώς μόνο λίγοι ασθενείς με καρδιακές παθήσεις εμβολιάζονται για τη
γρίπη. Υπολογίζεται ότι μόνο το ένα τρίτο των ασθενών αυτών
εμβολιάζονται κατά της γρίπης. Το γεγονός αυτό αυξάνει τον κίνδυνο
εμφράγματος μυοκαρδίου, θανάτου και επειγόντων επεμβάσεων για τη
διάνοιξη αποφραγμένων στεφανιαίων αρτηριών.
Το 2003, έρευνες έδειξαν ότι το εμβόλιο για τη γρίπη σε ασθενείς με
ιστορικό καρδιακού επεισοδίου, αγγειοπλαστικής με μπαλονάκι και
τοποθέτησης στέντ σε στεφανιαία αρτηρία, μείωνε κατά 50% τον κίνδυνο
θανάτου στο χρόνο που ακολουθούσε τον εμβολιασμό. Παράλληλα μείωνε για
την ίδια περίοδο κατά 20% τον κίνδυνο εισαγωγής στο νοσοκομείο λόγω
προβλήματος καρδίας.
Τώρα μια νέα έρευνα που έγινε στην Πολωνία που συμπεριέλαβε 658 ασθενείς
με στεφανιαία νόσο, έδειξε ανάλογα αποτελέσματα. Στους 325 ασθενείς
δόθηκε το εμβόλιο κατά της γρίπης ενώ στους υπόλοιπους 333 δόθηκε
εικονικό φάρμακο.
Μετά από την πάροδο 296 ημερών, φάνηκε ότι οι ασθενείς που δεν έλαβαν το
εμβόλιο είχαν διπλάσιες πιθανότητες σε σύγκριση με τους ασθενείς που
εμβολιάσθηκαν, να υποστούν καρδιακή προσβολή, να υποβληθούν σε
επείγουσα, μη προγραμματισμένη αγγειοπλαστική επέμβαση για διάνοιξη
απόφραξης στεφανιαίας αρτηρίας και θανάτου λόγω καρδίας.
Τα αποτελέσματα αυτά δεν είναι εκπληκτικά αλλά λογικά.
Πράγματι οποιαδήποτε ιογενής μόλυνση όπως και η γρίπη, υποχρεώνει την
καρδία να δουλεύει πιο σκληρά. Οι ασθενείς που έχουν εξασθενημένη καρδία
είτε διότι έχουν ιστορικό προηγούμενης καρδιακής προσβολής ή επεμβάσεων
οποιασδήποτε μορφής στην καρδία, θα υποστούν πολύ σοβαρότερες συνέπειες
όταν προσβληθούν από τον ιό της γρίπης.
Φαίνεται όμως ότι υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που αυξάνουν την
επιβίωση των καρδιοπαθών ασθενών όταν λαμβάνουν το εμβόλιο της γρίπης.
Προς το παρόν το ζήτημα αυτό διερευνάται για να φανεί σε τι οφείλεται η
καλύτερη επιβίωση των εμβολιασμένων καρδιοπαθών σε σύγκριση με τους
καρδιοπαθείς που δεν εμβολιάστηκαν, ανεξάρτητα από την προσβολή από τον
ιό της γρίπης.
Ο μαζικότερος εμβολιασμός του πληθυσμού για τη γρίπη, ιδιαίτερα των
ηλικιωμένων, θα προστατεύει πιθανότατα επιπρόσθετα και άτομα που έχουν
στεφανιαίο πρόβλημα και ακόμη δεν το γνωρίζουν.
Συμπερασματικά, θα συγκρατήσουμε ότι η γρίπη είναι εξαιρετικά επικίνδυνη
για ασθενείς με καρδιακά προβλήματα, ιδιαίτερα με στεφανιαία νόσο της
καρδίας.
Οι γιατροί αλλά και οι ασθενείς με καρδιακό πρόβλημα, θα πρέπει να μην
αμελούν να γίνεται ο εμβολιασμός κατά της γρίπης κάθε χρόνο κατά
προτίμηση πριν το τέλος του Νοεμβρίου.

Προφύλαξη από τη γρίπη Η1Ν1



του Στάθη Σαραφόπουλου
Τα μόνα σημεία εισόδου τού ιού είναι τα ρουθούνια και το στόμα/λαιμός.
Σε μια παγκόσμια επιδημία γρίπης όπως η τρέχουσα, όσες προφυλάξεις κι αν πάρεις είναι σχεδόν αδύνατο να αποφύγεις την επαφή με τον ιό Η1Ν1.
Το πρόβλημα δεν είναι τόσο η επαφή με τον ιό, όσο ο πολλαπλασιασμός του.

Όσο είναι κανείς ακόμα υγιής και δεν δείχνει κάποιο σύμπτωμα μόλυνσης από τον ιό Η1Ν1, μπορεί να πάρει μερικά πολύ απλά μέτρα για να...
αποτρέψει τον πολλαπλασιασμό τού ιού και την ανάπτυξη δευτερογενών μολύνσεων, αντί να αποθηκεύει αντι-ιϊκά φάρμακα όπως το Ν95 ή το Tamiflu:

1. Συχνό πλύσιμο των χεριών.

2. Κρατήστε τα χέρια μακριά από το πρόσωπο.
Αντισταθείτε σε όποιον "πειρασμό" να ακουμπήσετε το πρόσωπο, εκτός από το φαγητό ή το πλύσιμο.

3. Κάντε γαργάρα με αλατόνερο δυο φορές την ημέρα.
Αν δε σας αρέσει το αλατόνερο χρησιμοποιείστε αντιβακτηριδιακό στοματικό διάλυμα.
Ο ιός Η1Ν1 κάνει 2-3 μέρες μετά την αρχική μόλυνση για να πολλαπλασιαστεί στη στοματική/ρινική κοιλότητα και να εμφανίσει τα χαρακτηριστικά συμπτώματα.
Η γαργάρα με το αλατόνερο, κατά κάποιον τρόπο, έχει την ίδια επίδραση σε έναν υγιή άνθρωπο με αυτή που έχει το Tamiflu σε έναν ασθενή.
Μην υποτιμάτε αυτή την απλή, φθηνή και ισχυρή μέθοδο πρόληψης.

4. Όμοια προς το παραπάνω, καθαρίστε τα ρουθούνια σας μια φορά την ημέρα με ζεστό (όχι καυτό !) αλατόνερο.
Το δυνατό φύσημα της μύτης και ο καθαρισμός των ρουθουνιών με μπατονέτα βουτηγμένη σε αλατόνερο είναι πολύ αποτελεσματικός τρόπος για τη μείωση του πληθυσμού τού ιού.

5. Ενισχύστε το ανοσοποιητικό σας σύστημα με τροφές πλούσιες σε βιταμίνη C (π.χ. ακτινίδια, πορτοκάλια, μανταρίνια).
Αν χρειάζεστε συμπλήρωμα με ταμπλέτες βιταμίνης C βεβαιωθείτε ότι περιέχουν και ψευδάργυρο που επιταχύνει την απορρόφηση της βιταμίνης από τον οργανισμό.

6. Πιείτε όσα περισσότερα ζεστά ροφήματα (π.χ. τσάι, καφέ, κ.λπ.) μπορείτε. Ξεπλένουν τον ιό από το στόμα/λαιμό όπου πολλαπλασιάζεται και τον οδηγούν στο στομάχι, όπου δεν μπορεί να επιβιώσει ή να πολλαπλασιαστεί.

Καρδιοπάθειες στα γεράματα

Με τα χρόνια επέρχονται στην καρδιά και τα αγγεία μεταβολές, οι οποίες μπορεί να οδηγήσουν στην εμφάνιση καρδιαγγειακών νοσημάτων. Η πιο συχνή πάθηση είναι η αρτηριακή υπέρταση, η οποία είναι ασυμπτωματική και για χρόνια μπορεί να μη γίνει αντιληπτή.
Αν δεν ελεγχθεί η υπέρταση μπορεί να οδηγήσει σε αγγειακό εγκεφαλικό, νεφρική ή καρδιακή ανεπάρκεια ή έμφραγμα. Γι' αυτό κάθε υπερτασικός πρέπει να αντιμετωπίζεται με δίαιτα και φάρμακα, αν είναι απαραίτητο, με στόχο την επίτευξη φυσιολογικής αρτηριακής πίεσης. Η στεφανιαία νόσος προσβάλλει στο ίδιο περίπου ποσοστό άντρες και γυναίκες πάνω από τα 65 και οφείλεται στην εναπόθεση χοληστερόλης και άλλων λιπιδίων στο τοίχωμα των στεφανιαίων αρτηριών.
Η εξέλιξή της μπορεί να επιβραδυνθεί ή και να ανασταλεί, αν η πρόληψη ξεκινήσει νωρίς. Χαρακτηριστικά συμπτώματα της στεφανιαίας νόσου είναι ο πόνος στο στήθος ή το αίσθημα δύσπνοιας κατά την ψυχική και σωματική καταπόνη­ση. Επίσης, μπορεί να εκδη­λωθεί ως έμφραγμα του μυοκαρδίου. Τα ηλικιωμένα άτομα με έμφραγμα, συνήθως, παρουσιάζουν περισσότε­ρες επιπλοκές, νοσηλεύονται για μεγαλύτερο χρονικό διά­στημα και αναρρώνουν δυσκολότερα.
Στους ηλικιωμένους η πιο συχνή βαλβιδοπάθεια είναι η στένωση της αορτικής βαλβίδας, που οφείλεται σε προοδευτική ασβέστωση αυτής.
Συμπτώματα
Αρχικά δεν υπάρχουν συμπτώματα. Ενα μικρό ποσοστό των ηλικιωμένων θα παρουσιάσει τελικά σημαντική στένωση της αορτικής βαλβίδας, που θα εκδηλωθεί με πόνο στο στήθος, δύσπνοια ή λιποθυμίες. Η διάγνωση τίθεται με το υπερηχογράφημα, ενώ η αντιμετώπιση είναι χειρουργική ή επεμβατική με καλά αποτελέσματα. Συχνά, στα ηλικιωμένα άτομα μπορεί να προσβληθεί το ηλεκτρικό σύστημα της καρδιάς. Ο ασθενής παρουσιάζει χαμηλές σφίξεις με κόπωση, ζάλη ή και λιποθυμίες.
Η θεραπεία συνίσταται στην εμφύτευση βηματοδότη. αλλη συχνή αρρυθμία είναι η κολπική μαρμαρυγή. Η κολπική μαρμαρυγή είναι μια σχετικά καλοήθης αρρυθμία, η οποία αντιμετωπίζεται με φάρμακα. Ο βασικός κίνδυνος από τη συγκεκριμένη αρρυθμία είναι η εκδήλωση αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου. Για να αποφευχθεί αυτό χορηγείται αντιπηκτικό φάρμακο και παρακολουθείται τακτικά η σωστή πήξη του αίματος. Οι φυσιολογικές αλλαγές που επέρχονται στο καρδιαγγειακό σύστημα κάνουν τους ηλικιωμένους πιο ευάλωτους σε ορισμένα καρδιαγγειακά νοσήματα. Πέρα από την αντιμετώπιση των νοσημάτων αυτών, όμως, ευνοϊκή επίδραση έχει και η δραστική τροποποίηση των γνωστών παραγόντων κινδύνου.
Του Χριστόδουλου Ι. Στεφανάδη Καθηγητή Καρδιολογίας Προέδρου Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11387&subid=2&pubid=8610870

Αλάτι, εμφράγματα και εγκεφαλικά

Είναι γνωστό ότι το πολύ αλάτι στο φαγητό αυξάνει τον κίνδυνο να εκδηλωθεί υπέρταση. Τώρα, νέα μελέτη δείχνει πως η αυξημένη κατανάλωση άλατος «μεταφράζεται» σε υψηλότερο κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου και εγκεφαλικού επεισοδίου.

Μία ανάλυση προγενέστερων μελετών που δημοσιεύθηκε στη «Βρετανική Ιατρική Επιθεώρηση», έδειξε ότι αύξηση της τάξης των 5 γραμμαρίων στην καθημερινή πρόσληψη άλατος σημαίνει αύξηση κατά 23% των κρουσμάτων εγκεφαλικού και κατά 17% των κρουσμάτων καρδιοπάθειας, περιφερικής αγγειοπάθειας και άλλων καρδιαγγειακών νοσημάτων.

Η ανάλυση αναφέρει πως, σύμφωνα με τις συστάσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, κάθε ενήλικος πρέπει να καταναλώνει έως 5 γραμμάρια αλάτι την ημέρα. Ωστόσο, σύμφωνα με τα στοιχεία, ο μέσος ενήλικος στις χώρες της Δύσης (συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας) καταναλώνει τη διπλάσια ποσότητα. Στην ανάλυση συμπεριελήφθησαν 13 παλαιότερες μελέτες, στις οποίες είχαν λάβει μέρος συνολικά 170.000 εθελοντές.

Οι ερευνητές υπολόγισαν πως αν μειωθεί στο μισό η μέση κατανάλωση άλατος στον κόσμο, θα αποτρέπονται ετησίως περισσότεροι από 1 εκατομμύριο θάνατοι από εγκεφαλικό και σχεδόν 3 εκατομμύρια θάνατοι από καρδιαγγειακά νοσήματα. Επειδή όμως είναι πολύ δύσκολο να μετρήσει κάποιος με ακρίβεια το αλάτι που καταναλώνει, δεδομένου ότι υπάρχουν και κρυφές πηγές άλατος (όπως το ψωμί), το αληθινό όφελος πιθανώς θα ήταν μεγαλύτερο από αυτό.

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Ένθετο Υγεία

Σεξουαλικά προβλήματα και καρδιοπάθειες


Οι άνδρες με στυτική δυσλειτουργία έχουν κατά μέσο όρο 80% περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν καρδιοπάθεια σε σχέση με όσους έχουν την τύχη να μην έχουν παρόμοιο πρόβλημα σύμφωνα με νέα έρευνα της γνωστής αμερικανικής Κλινικής Mayo. Οι νεότεροι άνδρες 40-49 ετών με στυτική δυσλειτουργία έχουν ακόμα πιο αυξημένο (διπλάσιο) κίνδυνο για την εμφάνιση καρδιοπάθειας. Τα αποτελέσματα της έρευνας, υπό τη δρα Τζένιφερ Σόβερ, που δημοσιεύονται στο περιοδικό της Κλινικής "Mayo Clinic Proceedings", σύμφωνα με την ηλεκτρονική υπηρεσία Live Science, δείχνουν ότι οι άνδρες και οι γιατροί τους πρέπει να θεωρούν το πρόβλημα στύσης ως πιθανό προάγγελο προβλήματος στις στεφανιαίες αρτηρίες.
Οι ερευνητές δήλωσαν ότι δεν γνωρίζουν γιατί υπάρχει αυτή η σχέση. Ορισμένοι επιστήμονες πιστεύουν ότι τόσο η στυτική δυσλειτουργία όσο και το πρόβλημα της καρδιάς στην πραγματικότητα πηγάζουν από κάποιο άλλο υποκείμενο πρόβλημα, με συνέπεια, πριν μπλοκαριστούν οι αρτηρίες γύρω από την καρδιά, να έχουν προηγουμένως μπλοκαριστεί οι μικρότερες αρτηρίες του γεννητικού οργάνου του άνδρα. Μια άλλη πιθανότητα είναι ότι οι αρτηρίες χάνουν την ελαστικότητά τους με το πέρασμα του χρόνου, πρώτα στο πέος και μετά στην καρδιά.
Η έρευνα επιβεβαίωσε ότι η στυτική δυσλειτουργία αυξάνει με την ηλικία. Διαπίστωσε τα εξής ποσοστά εμφάνισης ανά ομάδα ηλικιών: άνδρες 40-49 ετών 2,4%, 50-59 ετών 5,6%, 60-60 ετών 17%, 70 ετών και άνω 39%.
Στους άνδρες που διάγουν την έκτη, έβδομη και όγδοη δεκαετία της ζωής τους, ο συνολικός αριθμός καρδιακών επεισοδίων είναι αυξημένος σε όσους έχουν στυτική δυσλειτουργία, όμως το πρόβλημα -και ο κίνδυνος - είναι αναλογικά μεγαλύτερος στους άνδρες 40-49 ετών.
Δύο προηγούμενες μελέτες το 2005 είχαν επίσης δείξει την προγνωστική αξία της στυτικής δυσλειτουργίας για την έγκαιρη διάγνωση μελλοντικών καρδιοπαθειών.
Πηγή: 9,84

Περιορισμούς στη χρήση του εμβολίου κατά της νέας γρίπης


Περιορισμούς στη χρήση του εμβολίου κατά της νέας γρίπης, Pandemrix, για τις εγκύους, τα παιδιά κάτω των 18 ετών, αλλά και τους ενήλικες άνω των εξήντα ετών, ανακοίνωσε η Ελβετία...
Οι εν λόγω περιορισμοί τέθηκαν λόγω του στοιχείου AS03 που χρησιμοποιείται στην παρασκευή του εμβολίου της βρετανικής GlaxoSmithKline
«Τα στοιχεία που διαθέτουμε αφορούν γενικά τους ενήλικες, αλλά δεν υπάρχουν συγκεκριμένα στοιχεία για τις εγκύους και αυτά που σχετίζονται με τα παιδιά είναι ανεπαρκή», τονίζεται σε ανακοίνωση της Swissmedic, της αρμόδιας ελβετικής αρχής για την κυκλοφορία των φαρμάκων.
«Κατά συνέπεια, η Swissmedic δεν δίνει ακόμα την άδεια για τη χορήγηση του Pandemrix σε εγκύους, παιδιά μικρότερα των 18 ετών και σε άτομα άνω των 60 ετών», καταλήγει η ανακοίνωση.

Μέτρα πρόληψης για τη νέα γρίπη

ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΛΗΨΗΣ κατά της διασποράς της νέας γρίπης A (H1N1)

Ενημερωτικό Φυλλάδιο
Ενημερωθείτε για τη νέα γρίπη

Αφίσα
Προστατεύστε τον ευατό σας και τους γύρω σας

Αφίσα
Αν ταξιδεύετε προς προσβεβλημένες περιοχές

ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΜΕΤΑΔΟΣΗΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΓΡΙΠΗΣ ΟΔΗΓΙΕΣ για ΧΩΡΟΥΣ ΣΥΝΑΘΡΟΙΣΗΣ ΚΟΙΝΟΥ

Οι πρώτοι νεκροί από το εμβόλιο της νέας γρίπης;


Το εμβόλιο κατά της γρίπης H1N1 «έδωσε» τους πρώτους νεκρούς…
Πέντε (5) γυναίκες από τη Σουηδία, όλες νοσοκόμες που εμβολιάστηκαν ως κλάδος αναγκαίας προτεραιότητας εμβολιασμού -σύμφωνα με όλες τις κυβερνήσεις- είναι νεκρές από το φάρμακο-εμβόλιο της Pandemrix (GlaxoSmithKline).
Οι περιπτώσεις «δηλητηριάσεων» από τους εμβολιασμούς χωρίς δυνατότητα διασταύρωσης, αφού υπάρχει πλήρης αποκλεισμός ακόμη και στους επιστήμονες.
Ο Ομπάμα θέτει τη χώρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης για τον ιό της γρίπης, αλλά δεν εμβολιάζει τις κόρες του (Obama's daughters are not to get "swine flu" jabs because of risk)
Στο Μιλάνο, που έφθασε το εμβόλιο, 6 στους 10 γιατρούς αρνούνται να εμβολιαστούν.
Τι συμβαίνει;
Τα ΜΜΕ τι ρόλο έχουν στην απόκρυψη των πληροφοριών;
Οι οδηγίες που σύμφωνα με το νόμο πρέπει να «συνοδεύουν» το εμβόλιο H1N1 της Novartis, στην Ιταλία αφαιρούνται, αλλά το Novartis διατίθεται!
Εδώ οι οδηγίες που έχουν αφαιρεθεί: ΕΔΩ ΟΙ ΟΔΗΓΙΕΣ
Λίγες οι επίσημες πηγές ενημέρωσης και πληροφόρησης…
Μοναδική εφημερίδα που δημοσιεύει την καταγγελία για το εμβόλιο στη Σουηδία, είναι η «Expressen» De blev sjuka av vaccinet και η ιστοσελίδα «Flucase» FIFTH "SWINE FLU" VACCINE DEATH IN SWEDEN - VACCINATIONS STILL GO AHEAD AS PLANNED! 
Στην Ελλάδα τι συμβαίνει;
Από http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com/2009/10/sos-h1n1.html


Λιγότεροι θάνατοι από τον ιό της νέας γρίπης

Ο ιός της νέας γρίπης Α (Η1Ν1) προκαλεί λιγότερους θανάτους από τον ιό της κοινής, εποχικής γρίπης, αλλά η πανδημία τρομάζει διότι επηρεάζει τα παιδιά και προκαλεί μεγάλα οικονομικά και διοικητικά προβλήματα στα κράτη, όπως δήλωσε το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων (ECDC). Κάποιοι ασθενείς πεθαίνουν εξαιτίας του ιού Α/ Η1Ν1, αλλά πρόκειται «για ένα πολύ μικρό ποσοστό», εξηγεί ο επικεφαλής της μονάδας ετοιμότητας του ECDC, Ντενίς Κουλομπιέ σε συνέντευξή του στο γαλλικό πρακτορείο ειδήσεων (AFP).
Το ποσοστό των θανάτων από τον ιό Α/Η1Ν1 φτάνει το 02,-0,3 τοις χιλίοις, δηλαδή ένα ποσοστό «χαμηλότερο από αυτό της κοινής γρίπης», που προκαλεί τον θάνατο περίπου ενός ασθενή στους χίλιους.
Η βασική διαφορά της κοινής γρίπης από τη νέα γρίπη H1N1 είναι ότι ο ιός Α/Η1Ν1 επηρεάζει το κομμάτι του πληθυσμού που συνήθως δεν κινδυνεύει από τις επιπλοκές της κοινής γρίπης, δηλαδή τα παιδιά, ενώ οι μεγαλύτερης ηλικίας άνθρωποι, που αποτελούν τα συνηθισμένα θύματα της κοινής γρίπης, ασθενούν λιγότερο από τη νέα γρίπη.
Αυτό μάλλον οφείλεται στο ότι ο ιός Α/Η1Ν1 είναι μια εξέλιξη του ιού Η1Ν1 που προκάλεσε την πανδημία γρίπης το 1918, ην επονομαζόμενη και ισπανική γρίπη.
Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων αναμένει ένα δεύτερο κύμα γρίπης Α (H1N1) «τις επόμενες εβδομάδες».
Από την εμφάνισή του την άνοιξη ο ιός Α/Η1Ν1 έχει προκαλέσει τον θάνατο το λιγότερο 4.525 ανθρώπων σε 191 χώρες, σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ).
Εκτός από τους θανάτους, η περίθαλψη των ανθρώπων με βαριά συμπτώματα γρίπης Α απαιτεί πολυέξοδη θεραπεία που επιβαρύνει τις οικονομίες των κρατών.
Στην Ιταλία ξεκίνησε σήμερα ο εμβολιασμός κατά της γρίπης Α (Η1Ν1) αρχικά μόνο του ιατρικού προσωπικού, ανακοίνωσε σήμερα ένας υγειονομικός υπεύθυνος στο γαλλικό πρακτορείο ειδήσεων (AFP).
«Ο εμβολιασμός του ιατρικού προσωπικού ξεκίνησε σήμερα το πρωί και θα συνεχιστεί τις επόμενες εβδομάδες, ανάλογα με τη διαθεσιμότητα των εμβολίων», ανακοίνωσε ο Εντγκάρντο Βαλέριο, διευθυντής πρόληψης στα δημόσια υγειονομικά ιδρύματα του Μιλάνου.
«Η πανδημία του ιού Η1Ν1 προστίθεται στην εποχική κοινή γρίπη, αλλά οι επιπτώσεις του ιού Η1Ν1 είναι λιγότερο σοβαρές από της κοινής γρίπης. Ο λόγος που εμβολιάζουμε το προσωπικό μας είναι για να αποφύγουμε μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης, προς το παρόν όμως δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας», πρόσθεσε, επισημαίνοντας ότι ο εμβολιασμός του κοινού θα ξεκινήσει στα μέσα Νοεμβρίου ή στις αρχές Δεκεμβρίου.
Πηγή:http://www.ert.gr

Η γρίπη προκαλεί σοβαρές επιπλοκές στη καρδιά

333333 Οι θάνατοι από καρδιά μπορεί να αποτελέσουν ένα πολύ μεγάλο μέρος των συνολικών θανάτων λόγω της γρίπης (30% έως 50%), σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική μελέτη, που συστήνει στους καρδιοπαθείς να εμβολιαστούν οπωσδήποτε.
Η έρευνα, υπό τους επιδημιολόγους σε θέματα μολυσματικών ασθενειών Σαρλότ Γουόρεν-Γκας και Άντριου Χέιγουορντ του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου (UCL), η οποία δημοσιεύτηκε στο έγκυρο ιατρικό περιοδικό “Lancet Infectious Diseases”, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο και το Πρακτορείο Ρόιτερ, εκτιμά ότι ποσοστό 30% έως 50% των θανάτων κατά τα ξεσπάσματα γρίπης μπορεί να αποδοθεί σε καρδιοαγγειακά προβλήματα.
Ο υπολογισμός αυτός δεν συμπεριλαμβάνει εκτιμήσεις για τον ιό της τρέχουσας πανδημίας Η1ΝΙ, αλλά προκύπτει από την ανάλυση όλων των σημαντικών ξεσπασμάτων γρίπης μεταξύ 1932 και 2008. Οι επιστήμονες μελέτησαν όλες τις έρευνες που έχουν γίνει σε αυτή την χρονική περίοδο και καλύπτουν ολόκληρους πληθυσμούς χωρών και οι οποίες δείχνουν αύξηση των θανάτων λόγω καρδιάς, όταν κυκλοφορεί ιός της γρίπης.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, ο ιός της γρίπης προκαλεί φλεγμονή και επιδρά στους μοριακούς μηχανισμούς που ελέγχουν την πήξη του αίματος, με συνέπεια να μπορεί να αποσταθεροποιήσει τις εναποθέσεις λίπους στα τοιχώματα των αρτηριών και έτσι να προκαλέσει την αποκόλληση θρόμβων που μπλοκάρουν την κυκλοφορία του αίματος.
Η μελέτη αναφέρει ότι αν και μέχρι σήμερα λίγες έρευνες έχουν γίνει για το κατά πόσον ο εμβολιασμός κατά της γρίπης βοηθά στην προστασία των καρδιοπαθών, τα περισσότερα διαθέσιμα μέχρι τώρα στοιχεία δείχνουν ότι όντως βοηθά. Γι’ αυτό, οι ερευνητές συστήνουν τον εμβολιασμό των ατόμων με γνωστά προβλήματα καρδιάς.
Οι χρόνιοι καρδιοπαθείς βρίσκονται ήδη μεταξύ των κατηγοριών των ατόμων που θα εμβολιαστούν κατά προτεραιότητα, όταν φτάσουν τα νέα εμβόλια κατά του ιού Η1ΝΙ της νέας γρίπης.
http://portal.kathimerini.gr/

Μείωσε το κόκκινο κρέας

11111111111111 Έρευνα που δημοσιεύεται στο τελευταίο τεύχος του επιστημονικού περιοδικού Circulation δείχνει πως η υπερβολική κατανάλωση κόκκινου κρέατος μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών παθήσεων και διαβήτη.

Οι ερευνητές εξηγούν πως τα άτομα της μέσης ηλικίας που τρώνε κρέας δύο φορές την ημέρα αυξάνουν το ρίσκο εμφάνισης του μεταβολικού συνδρόμου κατά 26%. Το μεταβολικό σύνδρομο προϋποθέτει τη συνύπαρξη τουλάχιστον τριών παραγόντων που σχετίζονται με τις καρδιαγγειακές παθήσεις και το διαβήτη όπως η παχυσαρκία, η υψηλή αρτηριακή πίεση, τα υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα και η αυξημένη «κακή»

Η άσκηση μειώνει την αρτηριακή πίεση

blood-pressure3 Είναι γνωστό ότι η υπέρταση αποτελεί σοβαρό παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση καρδιαγγειακών νοσημάτων και εγκεφαλικών επεισοδίων. Η ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης επισημαίνουν οι ειδικοί μπορεί να επιτευχθεί με τη σωστή δίαιτα -και κυρίως τη μειωμένη κατανάλωση αλατιού- και τη διατήρηση υγιούς σωματικού βάρους. Σημαντικός όμως είναι και ο ρόλος της τακτικής σωματικής άσκησης.

Η μείωση της αρτηριακής πίεσης με την τακτική άσκηση οφείλεται κυρίως στη μείωση της καρδιακής συχνότητας, που οδηγεί σε μεγαλύτερο όγκο παλμού. Έτσι, η καρδιά μπορεί να αντλεί το απαιτούμενο αίμα καταβάλλοντας μικρότερη προσπάθεια και τελικά να ασκείται μικρότερη πίεση στις αρτηρίες. Ειδικά η αερόβια άσκηση βελτιώνει την ενδοθηλιακή λειτουργία του μυοκαρδίου.

Οι επιδράσεις αυτές της φυσικής δραστηριότητας στο καρδιαγγειακό σύστημα, φαίνεται ότι μπορούν να επιφέρουν μέση μείωση κατά 3,8 mm Hg στη συστολική και 2,6 mm Hg στη διαστολική αρτηριακή πίεση αντίστοιχα, τόσο σε άτομα με οριακά αυξημένη αρτηριακή πίεση όσο και σε υπερτασικούς ασθενείς.

Ένταση και διάρκεια της άσκησης

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συστήνει 30 λεπτά καθημερινής άσκησης και ειδικά αερόβιας για τη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης σε άτομα με οριακές τιμές που δεν παίρνουν αντιϋπερτασικά φάρμακα καθώς και ως επικουρική θεραπεία σε υπερτασικούς ασθενείς, που ακολουθούν φαρμακευτική αγωγή.

30 λεπτά άσκησης μέτριας έντασης καθημερινά φαίνεται ότι μπορούν να μειώσουν κατά 10 mm Hg τη διαστολική και τη συστολική πίεση μαζί. Ωστόσο, ακόμα και 10 λεπτά ήπιας άσκησης, όπως είναι το περπάτημα ή το ανέβασμα της σκάλας αντί για τη χρήση ανελκυστήρα, τέσσερις με πέντε φορές την εβδομάδα, μπορούν να έχουν ευεργετικά αποτελέσματα.

Από την άλλη πλευρά ισοτονικές και στατικές ασκήσεις, όπως είναι η άρση βαρών, έχουν τα αντίθετα αποτελέσματα, καθώς έχει διαπιστωθεί ότι κατά τη διάρκεια της προσπάθειας αυξάνεται η αρτηριακή πίεση. Επομένως οι υπερτασικοί θα πρέπει να αποφεύγουν τέτοιου τύπου ασκήσεις.

Μειωμένος κίνδυνος κατάθλιψης με τη μεσογειακή δίαιτα

Mediterranean-diet Οι άνθρωποι που ακολουθούν τη μεσογειακή διατροφή αντιμετωπίζουν μικρότερο κίνδυνο να εμφανίσουν κατάθλιψη, δείχνει μεγάλη μελέτη στην Ισπανία, χωρίς όμως να μπορεί να εξηγήσει το φαινόμενο.
Η μελέτη, που δημοσιεύεται στο Archives of General Psychiatry, δείχνει ότι το διατροφολόγιο συνδέεται με τη διάθεση, ωστόσο δεν μπορεί να διευκρινίσει αν η μεσογειακή δίαιτα καταπολεμά την κατάθλιψη, ή αν αντίστροφα η κατάθλιψη εμποδίζει τους ασθενείς να τρέφονται σωστά.
Οι ερευνητές υποψιάζονται πάντως ότι η υγιεινή μεσογειακή διατροφή μπορεί πράγματι να συμβάλει στην ψυχική υγεία. Είναι γνωστό, εξάλλου, ότι προσφέρει προστασία από πολλά άλλα νοσήματα, όπως η καρδιοπάθειες, ο διαβήτης, το άσθμα και ορισμένες μορφές καρκίνου.
«Τα άτομα που ακολούθησαν τη μεσογειακή δίαιτα πιο πιστά είχαν μείωση του κινδύνου κατάθλιψης κατά περισσότερο από 30%, σε σχέση με όσους είχαν τις χαμηλότερες επιδόσεις στην τήρηση της μεσογειακής δίαιτας» δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων η Αλμουδένα Σάντσεζ-Βιλέγας, επικεφαλής των ερευνητών στο Πανεπιστήμιο της Λα Πάλμα και το Πανεπιστήμιο του Ναβάρα στην Ισπανία.
Οι ερευνητές ανέλυσαν ερωτηματολόγια που συμπλήρωσε ένα δείγμα 11.000 ατόμων και βαθμολόγησαν τον καθένα από αυτά όσον αφορά την τήρηση εννέα παραμέτρων της μεσογειακής διατροφής: υψηλή αναλογία μονοακόρεστων λιπαρών οξέων (όπως το ελαιόλαδο) προς κορεσμένα λίπη, μέτρια κατανάλωση γαλακτοκομικών και αλκοόλ, χαμηλή κατανάλωση κρέατος και υψηλή πρόσληψη οσπρίων, φρούτων και ξηρών καρπών, δημητριακών, λαχανικών και ψαριών.
Οι ερευνητές είναι τώρα περίεργοι να μάθουν πώς ακριβώς η διατροφή σχετίζεται με τη διάθεση: «Οι ειδικοί μηχανισμοί μέσω των οποίων η πιστότερη τήρηση της μεσογειακής διατροφής θα μπορούσε να συμβάλει στην πρόληψη της εμφάνισης κατάθλιψης δεν είναι καλά γνωστοί» παραδέχονται.

http://www.typos.com.cy/nqcontent.cfm?a_id=121312

Η μεσογειακή δίαιτα προστατεύει από καρδιοπάθειες, καρκίνο, Πάρκινσον και Αλτσχάιμερ

md Η πλήρης και με συνέπεια τηρούμενη μεσογειακή δίαιτα παρέχει ουσιαστική προστασία έναντι σοβαρών χρόνιων ασθενειών, μεταξύ των οποίων οι καρδιοπάθειες, ο καρκίνος, το Πάρκινσον και το Αλτσχάιμερ, σύμφωνα με νέα έρευνα ιταλών ερευνητών από το πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας, που δημοσιεύτηκε στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό "British Medical Journal".
H διατροφή των Μεσογειακών πληθυσμών έχει εδώ και καιρό αποκτήσει φήμη ότι αποτελεί μοντέλο υγιούς διατροφής και ποιότητας ζωής. Είναι πλούσια σε λάδι, δημητριακά, φρούτα, λαχανικά, φρούτα και ψάρι, ενώ είναι φτωχή σε κρέας και γαλακτοκομικά.
Παλαιότερες έρευνες είχαν επισημάνει τον προστατευτικό ρόλο της μεσογειακής δίαιτας για την καρδιά και τον καρκίνο, αλλά είναι η πρώτη φορά που μια έρευνα συμπεριέλαβε όλα τα διαθέσιμα δεδομένα με τόσο σφαιρικό τρόπο. Οι Ιταλοί ερευνητές αξιολόγησαν 12 διεθνείς μελέτες για το θέμα αυτό, που συνολικά περιλάμβαναν στοιχεία από 1,5 εκατ. άτομα, για χρονικές περιόδους από τρία έως 18 έτη.
Η νέα έρευνα διαπίστωσε ότι έχει σημασία η προσκόλληση σε μια αυστηρή Μεσογειακή δίαιτα και όσοι το κάνουν αυτό, βλέπουν την υγεία τους να βελτιώνεται σημαντικά, ενώ μειώνεται αισθητά η θνησιμότητά τους: κατά 9% συνολικά, κατά 9% από καρδιοπάθειες, κατά 6% από καρκίνο και κατά 13% από Πάρκινσον και Αλτσχάιμερ.
Τα ανωτέρω ευρήματα έρχονται να επιβεβαιώσουν τις συστάσεις και οδηγίες όλων σχεδόν των επιστημονικών φορέων, που ενθαρρύνουν μια Μεσογειακού τύπου δίαιτα για την αποφυγή των μεγάλων και χρόνιων ασθενειών.

http://www.typos.com.cy/nqcontent.cfm?a_id=96386

Ομαδική άσκηση

vt_fitness_room_rdax_90 Η προπόνηση είναι λιγότερο επίπονη όταν γίνεται μαζί με κάποιον άλλον
Οι αθλητές που προπονούνται από κοινού μπορούν να αντέξουν το διπλάσιο πόνο από ότι όταν είναι μόνοι τους σύμφωνα με μελέτη του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης.
Η έρευνα, που έγινε σε 12 κωπηλάτες, έδειξε ότι η ομαδική προπόνηση ενισχύει την έκκριση ενδορφινών, ορμονών που ανεβάζουν τη διάθεση και ελαττώνουν το αίσθημα του πόνου.
Όπως δήλωσαν οι ερευνητές: «Η σωματική άσκηση είναι γνωστό ότι διεγείρει την απελευθέρωση των ενδορφινών, δημιουργώντας μια ήπια αίσθηση ευφορίας.
Αυτό που απέδειξε η μελέτη είναι ότι η ομαδική προπόνηση οδηγεί σε αυξημένη έκκριση ενδορφινών σε σύγκριση με μία μοναχική προπόνηση.
Το γεγονός αυτό μπορεί να εξηγήσει πιθανότατα το αίσθημα ευφορίας που προκαλείται και από τη συμμετοχή σε άλλες κοινωνικές δραστηριότητες, όπως το γέλιο σε μια παρέα, η μουσική και ο χορός».
Τα οφέλη της άσκησης διαφέρουν ανάλογα με το φύλο και τη φυλή
Τα οφέλη που προσφέρει η σωματική άσκηση στην υγεία σας μπορεί να εξαρτώνται από το φύλο και η φυλή σας, υποστηρίζει μια νέα μελέτη.
Η έρευνα βασίζεται σε δεδομένα από περισσότερους από 15.000 Αφροαμερικανούς και Καυκάσιους και των δύο φύλων.
Η ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής τον Δρ Keri Monda από το Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας, ανακάλυψε ότι η αυξημένη άσκηση οδηγεί σε σημαντικές μειώσεις των επιβλαβών τριγλυκεριδίων, αλλά μόνο στους Καυκάσιους.
Βρέθηκε επίσης ότι η αυξημένη δραστηριότητα βελτιώνει τα επίπεδα της καλής χοληστερόλης HDL στις γυναίκες, όχι όμως και στους άνδρες. Την ίδια στιγμή η έντονη άσκηση διαπιστώθηκε ότι ρίχνει τα επίπεδα ολικής χοληστερόλης αλλά μόνο στις μαύρες γυναίκες.
Αυτές οι διακυμάνσεις σύμφωνα με τους ερευνητές είναι κάτι καινούριο. Όσο για το τι κρύβεται πίσω από αυτές τις διαφορές, οι επιστήμονες δεν είναι σίγουροι αλλά εικάζουν ότι οι ορμονικές διαφορές μεταξύ ανδρών και γυναικών και οι γενετικές διαφορές μεταξύ των φυλών εξηγούν τουλάχιστον μερικά από τα ευρήματά τους.
Οι γεροί πότες γυμνάζονται περισσότερο από τους νηφάλιους;
Μία νέα έρευνα δείχνει ότι όσοι πίνουν αρκετά είναι πιο πιθανό να γυμνάζονται.
Μπορεί ο συνδυασμός του αλκοόλ και της άσκησης να ακούγεται λίγο περίεργος, και η στενή συσχέτιση των δύο δραστηριοτήτων να είναι επικίνδυνη και σίγουρα να μην αποτελεί τον κανόνα για τους περισσότερους αθλούμενους, όμως η μελέτη δείχνει ότι η μετριοπαθής, τακτική κατανάλωση αλκοόλ και η τακτική άσκηση μπορεί να συμβαδίζουν πιο συχνά από ό, τι νομίζουμε.
Προηγούμενη έρευνα είχε δείξει ότι ορισμένες ανθυγιεινές συμπεριφορές, όπως το κάπνισμα και η σωματική αδράνεια, συχνά πάνε μαζί.
Ωστόσο η τελευταία έρευνα από το Πανεπιστήμιο του Μαϊάμι υποστηρίζει ότι η κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να συνδέεται τουλάχιστον με μία υγιή συμπεριφορά. Συγκεκριμένα οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι εκείνοι που ανέφεραν κατανάλωση περισσότερου αλκοόλ είχαν επίσης περισσότερες πιθανότητες να αναφέρουν ότι ασκούνται τακτικά.
Η υπερβολική άσκηση θα μπορούσε να είναι εθιστική όπως η ηρωίνη
Η υπερβολική άσκηση μπορεί να οδηγήσει στον ίδιο βαθμό εθισμού με τα ναρκωτικά, υποστηρίζουν οι ερευνητές, ενώ μπορεί παράλληλα να προκαλέσει παρόμοια συμπτώματα στέρησης.
Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η υπερβολική άσκηση προκαλεί μια αντίδραση στον εγκέφαλο, που είναι παρόμοια με εκείνη που προκαλείται από ναρκωτικά όπως η ηρωίνη.
Η αιφνίδια διακοπή της δραστηριότητας οδηγεί σε συμπτώματα παρόμοια με εκείνα που παρατηρούνται σε τοξικομανείς: τρέμουλο, σφαδασμούς, κροτάλισμα των δοντιών και πεσμένα βλέφαρα.
Οι ερευνητές ελπίζουν ότι τα ευρήματα θα μπορούσαν να οδηγήσουν μελλοντικά σε θεραπείες άσκησης των τοξικομανών, καθώς και σε αγωγές για όσους πάσχουν από «αθλητική ανορεξία» - υπερβολική άσκηση με στόχο την απώλεια βάρους.
Κάθε άτομο έχει το δικό του ιδανικό ρυθμό τρεξίματος
Αν «ακούτε» το σώμα σας, όταν τρέχετε, να σας λέει ότι πάτε πολύ αργά ή πολύ γρήγορα, μάλλον ξέρει τι λέει. Μια νέα μελέτη υποστηρίζει ότι κάθε άνθρωπος έχει το δικό του ιδανικό ρυθμό, με τον οποίο μπορεί να τρέξει με τη μικρότερη δυνατή προσπάθεια τη μεγαλύτερη απόσταση.
Ουσιαστικά πρόκειται για το ρυθμό, με τον οποίο επιτυγχάνεται η τέλεια αρμονία ανάμεσα στην ταχύτητα και την αίσθηση σωματικής άνεσης, τα πόδια χαλαρώνουν και ο δρομέας έχει την αίσθηση ότι μπορεί να συνεχίσει να τρέχει έτσι για πολλή ώρα.
H έρευνα καταρρίπτει την αντίληψη ότι το τρέξιμο έχει το ίδιο μεταβολικό κόστος ανά μονάδα του χρόνου, ανεξάρτητα της ταχύτητας του δρομέα, δηλαδή ότι η απαιτούμενη ενέργεια για τη διάνυση μιας δεδομένης απόστασης είναι ίδια άσχετα αν κανείς τρέχει πολύ ή κάνει τζόκινγκ.
Οι ερευνητές απέδειξαν ότι υπάρχει τελικά ένας τέλειος ρυθμός τρεξίματος από μεταβολική σκοπιά, που επιτρέπει την μικρότερη δυνατή κατανάλωση οξυγόνου και ενέργειας και αυτός ο ρυθμός φαίνεται ότι είναι ξεχωριστός για κάθε άτομο.
Η μέση ιδανική ταχύτητα είναι 13,3 χιλιόμετρα την ώρα για τους άνδρες και 10,4 χλμ. την ώρα για τις γυναίκες.
Η διαφορά ανάμεσα στα δύο φύλα αποδίδεται κυρίως στη διαφορά του μεγέθους του σώματος και του μήκους των ποδιών, γεγονός που επηρεάζει τη "μηχανική" του τρεξίματος. Γενικότερα οι πιο μεγαλόσωμοι και πιο ψηλοί δρομείς έχουν μεγαλύτερες ιδανικές ταχύτητες.

http://www.men24.gr/html/ent/623/ent.86623.asp

rss  Εγγραφή σε αναρτήσεις (Atom)

Μάθε περισσότερα ...

RSS Feed - Ροές ειδήσεων

rss-icons  
Τα RSS feed σας επιτρέπουν να ενημερώνεστε άμεσα για όλα τις ΝΕΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ του ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΒΗΜΑΤΟΣ, χωρίς να είναι απαραίτητο να επισκεφθείτε το site. Μόλις αναρτηθεί ένα νέο θέμα, ο υπολογιστής σας, μέσω κάποιου ειδικού προγράμματος RSS, φέρνει στην οθόνη σας τον τίτλο και την περίληψη, καθώς και το σύνδεσμο, ώστε, αν θέλετε, να μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο το θέμα.
Για να λαμβάνετε RSS feed υπάρχουν τρεις τρόποι: 1. Να εγκαταστήσετε κάποιο από τα ειδικά προγράμματα RSS Reader όπως τα παρακάτω
RssReader : http://www.rssreader.com/
SharpReader : http://www.sharpreader.net/
Freereader: http://www.feedreader.com/
2. Να ενεργοποιήσετε τη σχετική λειτουργία του web browser σας όπως π.χ. Internet Explorer, Firefox, Safari, Opera
3. Να χρησιμοποιήσετε κάποια από τα προγράμματα RSS Reader που λειτουργούν μέσω web όπως τα παρακάτω
Google Reader: http://www.google.com/reader
Bloglines: http://www.bloglines.com/
My Yahoo: my.yahoo.com
Προκειμένου αν λαμβάνετε RSS feed με τις αναρτήσεις του ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΒΗΜΑΤΟΣ θα πρέπει να αντιγράψετε το παρακάτω σύνδεσμο
http://kardiologia.blogspot.com/feeds/posts/default
και να τον επικολλήσετε στα feed του προγράμματος RSS Reader που έχετε εγκαταστήσει στον υπολογιστή σας ή στο web browser σας.

Προσοχή στη κολπική μαρμαρυγή

Περισσότεροι από 100.000 άνθρωποι υπολογίζεται ότι πάσχουν στη χώρα μας από κολπική μαρμαρυγή, τη συχνότερη μορφή καρδιακής αρρυθμίας, που ευθύνεται για το 15-20% του συνόλου των εγκεφαλικών επεισοδίων, αυξάνει στο διπλάσιο έως τριπλάσιο τον κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειας και διπλασιάζει τον κίνδυνο θανάτου.

Η συχνότητα εμφάνισης της κολπικής μαρμαρυγής αυξάνεται με την πρόοδο της ηλικίας και η νόσος συχνά συνυπάρχει με άλλα καρδιαγγειακά νοσήματα ή παράγοντες κινδύνου. Η κολπική μαρμαρυγή μαζί με τον διαβήτη, το μεταβολικό σύνδρομο και την καρδιακή ανεπάρκεια εκτιμάται ότι θα εξελιχθούν περαιτέρω ως συνοδοί της γήρανσης του πληθυσμού στον αιώνα μας. Σήμερα στην Ευρώπη, οι εισαγωγές στο νοσοκομείο λόγω κολπικής μαρμαρυγής αντιστοιχούν στο 1/3 του συνόλου των νοσηλειών για αρρυθμιολογικά προβλήματα και καρδιακό θάνατο.

Παρά τις προόδους στη θεραπευτική της κολπικής μαρμαρυγής, κυρίως με τη χρήση της καρδιοπηξίας (radiofrequency ablation), η φαρμακευτική θεραπεία εξακολουθεί να είναι η πρώτη επιλογή σύμφωνα με τις υπάρχουσες οδηγητήριες γραμμές. Ωστόσο, οι ανεπιθύμητες ενέργειες των χρησιμοποιούμενων αντιαρρυθμικών φαρμάκων συχνά περιορίζουν τη χρήση τους.

Τα παραπάνω επισήμανε σε χθεσινή συνέντευξη Τύπου ο καθηγητής Καρδιολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης, Παν. Βάρδας, τονίζοντας πως η χορήγηση μιας νέας ουσίας, της δρονεδαρόνης, μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο θανάτου.

Τα αποτελέσματα της μελέτης ΑΤΗΕΝΑ ανακοινώθηκαν πολύ πρόσφατα στο επιστημονικό περιοδικό «New England Journal of Medicine» και διαπιστώνεται ότι ο κίνδυνος για νοσηλεία εξαιτίας καρδιαγγειακής νόσου, ή και ο ολικός κίνδυνος θανάτου σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή, μειώθηκε κατά 24% στην ομάδα των ασθενών που έλαβε δρονεδαρόνη επιπρόσθετα της συνήθους αγωγής.

Επίσης η δρονεδαρόνη μειώνει κατά 34% τον κίνδυνο εκδήλωσης αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή. Τέλος, το κλινικό όφελος που παρατηρήθηκε στην ομάδα ασθενών με δρονεδαρόνη δεν συνδυάστηκε με αυξημένο κίνδυνο τοξικών εκδηλώσεων, όπως λόγου χάρη στους πνεύμονες ή τον θυρεοειδή.

Σημειώνεται ότι στη μελέτη ΑΤΗΕΝΑ συμπεριελήφθησαν 4.628 ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή από 550 κέντρα 37 χωρών. *
Της ΣΟΦΙΑΣ ΝΕΤΑ

Aποφρακτική άπνοια

Ο εφιάλτης του ροχαλητού

sleep121212 Άνδρες με αποφρακτική άπνοια θεραπεύονται ταχύτερα όταν κοιμούνται μαζί με τις συζύγους τους

Άνδρες με άπνοια στον ύπνο έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να τηρούν τη θεραπευτική αγωγή στην οποία υποβάλλονται, όταν οι γυναίκες τους παραμένουν στο ίδιο κρεβάτι με αυτούς παρά εάν αυτές για να… αποφύγουν το ροχαλητό εγκαταλείπουν τη συζυγική κλίνη, σύμφωνα με μελέτη μικρής κλίμακας.

Κατά την αποφρακτική άπνοια στη διάρκεια του ύπνου (ΑΑΥ), μαλακοί ιστοί στον λάρυγγα «καταρρέουν» προσωρινώς, προκαλώντας επανειλημμένες παύσεις και εκκινήσεις της αναπνοής. Τα κύρια συμπτώματα περιλαμβάνουν ροχαλητό το βράδυ αλλά και κόπωση κατά τη διάρκεια της ημέρας λόγω του κακού, με διακοπές, βραδινού ύπνου. Η αποτελεσματικότερη θεραπεία για την ΑΑΥ είναι η συνεχής θετική πίεση στους αεραγωγούς (ή αλλιώς ΣΘΠΑ), δηλαδή το να φοράει ο πάσχων μια μάσκα προσώπου με την οποία τροφοδοτείται –με τη βοήθεια της συσκευής ΣΘΠΑ– αέρας υπό θετική πίεση ώστε να διατηρούνται οι αεραγωγοί ανοικτοί κατά τη διάρκεια του ύπνου. Παρά την αποτελεσματικότητα όμως της ΣΘΠΑ, η ιδιομορφία της θεραπείας, κάνει πολλούς πάσχοντες από Αποφρακτική Άπνοια στη διάρκεια του Ύπνου διστακτικούς να τη χρησιμοποιούν συστηματικά.

Η μελέτη

Τα ευρήματα, βασισμένα σε μια μελέτη δέκα νυμφευμένων ζευγαριών, επικεντρώθηκαν σε άνδρες πάσχοντες από ΣΘΠΑ και συζύγους χωρίς το ίδιο πρόβλημα.

Η μελέτη βρήκε ότι τη νύχτα που τα ζευγάρια κοιμούνταν χωριστά, οι σύζυγοι φορούσαν τη συσκευή ΣΘΠΑ περίπου 4 ώρες, 43% του συνολικού χρόνου.

Tις νύχτες όμως, κατά τις οποίες τα ζευγάρια κοιμούνταν μαζί, οι πάσχοντες σύζυγοι υιοθετούσαν την αγωγή κατά το 75% του χρόνου, μια εντυπωσιακή διαφορά, είπε στο Reuters Health η δρ Rosalind Cartwright του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου Rush στο Σικάγο, ανακοινώνοντας τα σχετικά ευρήματα, στο περιοδικό Journal of Clinical Sleep Medicine.

Κλινικοί γιατροί, οι οποίοι μελετούν την άπνοια στον ύπνο έχουν αναζητήσει τρόπους για τη βελτίωση της πειθαρχίας των πασχόντων στη ΣΘΠΑ, «αλλά δεν κατέστη δυνατόν να βρούμε έναν καλό τρόπο για να το πετύχουμε», συμπλήρωσε η δρ Cartwright.

Ενώ το να έχουμε τα ζευγάρια να κοιμούνται στο ίδιο κρεβάτι ηχεί σαν απλή λύση, η γιατρός επισήμανε ότι η ΑΑΥ επηρεάζει και τους δύο συντρόφους και πολλές σύζυγοι καταλήγουν να εγκαταλείπουν το κοινό δωμάτιο για έναν απλούστατο λόγο: για να έχουν καλό ύπνο. Από τα δέκα ζευγάρια στη σχετική μελέτη της δρος Cartwright, τέσσερα κοιμούνταν ξεχωριστά πριν ο σύζυγος αρχίσει τη θεραπεία ΣΘΠΑ.

Ημερολόγιο ύπνου

Στην αρχή της μελέτης παρέμειναν στο εργαστήριο ύπνου μία νύχτα όλα τα ζευγάρια, έτσι ώστε να καταγραφεί από πολυ-υπνογραφία η ποιότητα του ύπνου τους. Οι σύζυγοι άρχισαν τότε την αγωγή ΣΘΠΑ. Κατά τη διάρκεια των επόμενων δύο εβδομάδων, τα ζευγάρια κράτησαν «ημερολόγιο ύπνου» καταγράφοντας κατά πόσον κοιμούνταν τη νύχτα μαζί ή χώρια και τα στοιχεία χρησιμοποιήθηκαν για να υπολογιστεί η συμμόρφωση των συζύγων στη θεραπεία.

Η δρ Cartwright συμπέρανε ότι, σύμφωνα με τα ευρήματα, ο σύζυγος είχε μεγαλύτερη πιθανότητα να χρησιμοποιεί τη συσκευή κατά της άπνοιας, όταν μοιραζόταν το κρεβάτι με τη σύζυγό του.

Σε μια δεύτερη μελέτη εργαστηρίου ύπνου που έγινε κατά τη διάρκεια θεραπείας ΣΘΠΑ των συζύγων, η δρ Cartwright βρήκε επίσης ότι ο ύπνος των ανδρών είχε βελτιωθεί, όπως συνακόλουθα και η ποιότητα της ζωής τους.

Πολλές σύζυγοι ανδρών με ΑΑΥ, εξήγησε η δρ Cartwright, γίνονται άτομα «εύθραυστα» στον ύπνο, που σημαίνει ότι ξυπνούν συχνά κατά τη διάρκεια της νύχτας για να γυρίσουν προς την πλευρά του συζύγου τους που ροχαλίζει ή για να βεβαιωθούν ότι αναπνέει ακόμα.

Μερικές, που ύστερα από χρόνια ακούν τους συζύγους τους να ταλαιπωρούνται στον ύπνο, συνηθίζουν να ξυπνούν για να ελέγξουν την κατάστασή του. Δεν αποτελεί έκπληξη, σύμφωνα με την δρα Cartwright, ότι οι γυναίκες μπορεί να χρειαστούν περισσότερες από δύο εβδομάδες για να… ξεσυνηθίσουν και να κοιμούνται καλά. «Ετσι», είπε, «χρειάζεται να τις ενθαρρύνουμε να επιμένουν και να παραμένουν τη νύχτα στο ίδιο κρεβάτι με τον σύζυγό τους».

Aποφρακτική άπνοια κατά τον ύπνο

images22 Η αποφρακτική άπνοια κατά τον ύπνο (ΑΑΥ) είναι μια συχνή κατάσταση που σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να αποτελεί σοβαρή απειλή για την υγεία.
Όταν έχει κανείς ΑΑΥ, η αναπνοή του σταματά ή είναι πολύ ρηχή για διαστήματα πάνω από 10-20 δευτερόλεπτα περισσότερες από 5 φορές την ώρα. Όταν η συχνότητα είναι πάνω από 20 φορές την ώρα συνιστάται θεραπεία.
Ο πάσχων από ΑΑΥ συνήθως ροχαλίζει δυνατά, ενώ ταυτόχρονα έχει επαναλαμβανόμενα και συχνά επεισόδια κατά τα οποία παύει να ροχαλίζει καθώς ο φάρυγγάς του κλείνει εντελώς. Ο κοιμούμενος προσπαθεί να εισπνεύσει μάταια μέσω του αποφραγμένου φάρυγγα. Το αίσθημα της ασφυξίας τον ξυπνάει αρκετά ώστε να ανοίξει το φάρυγγα και να αναπνεύσει. Σ' αυτό το σημείο παρατηρείται μια βαθιά και απότομη εισπνοή ή ρόγχος που ακολουθείται από το προηγούμενο μοτίβο αναπνοής/ροχαλητού.
Όλοι αναπνέουμε λιγότερο κατά τη διάρκεια του ύπνου, όπως επίσης σε όλους μας οι μύες που κρατούν το φάρυγγα ανοικτό ατονούν κατά τη διάρκεια ορισμένων σταδίων του ύπνου. Στα άτομα με ΑΑΥ, μπορεί να υπάρχει μια ανατομική προδιάθεση (π.χ. μικρό σαγόνι ή μεγάλες αμυγδαλές κ.ά.) ή μια έντονη τάση των μυών του φάρυγγα να μη λειτουργούν επαρκώς κατά τον ύπνο. Πιο συχνός λόγος όμως είναι η αποθήκευση λίπους στο λαιμό λόγω παχυσαρκίας, με αποτέλεσμα να στενεύει η αναπνευστική οδός και να αποφράσσεται κατά τον ύπνο.
Οποιοσδήποτε μπορεί να έχει ΑΑΥ. Είναι σπάνιο ο πάσχων να γνωρίζει ότι έχει αυτό το πρόβλημα. Αντιθέτως, οι γύρω του (συνήθως ο/η σύντροφος στο κρεβάτι) παραπονούνται για δυνατό ροχαλητό και περιγράφουν ανήσυχο ύπνο, ήχους πνιγμού ή απότομων ρόγχων μετά από σιγή. Ο πάσχων μπορεί να παρουσιάσει προβλήματα μνήμης, μάθησης ή συγκέντρωσης, πρωινούς πονοκεφάλους, να γίνει ευερέθιστος ή να αλλοιωθεί η προσωπικότητά του. Μπορεί να υπάρχει συχνοουρία. Το πιο συχνό σύμπτωμα όμως είναι αυτό του συνεχούς αγώνα κατά της υπνηλίας κατά τη διάρκεια της ημέρας. Έτσι, ο πάσχων μπορεί να αποκοιμάται όταν δουλεύει, όταν οδηγεί, ακόμα κι όταν μιλάει.
Αυτός είναι και ο μεγαλύτερος κίνδυνος. Ασθενείς που έχουν σε βαριά μορφή την πάθηση αυτή απαγορεύεται να οδηγούν ή να χειρίζονται βαριά/επικίνδυνα μηχανήματα γιατί συμβαίνουν συχνά ατυχήματα.
Ο πάσχων από ΑΑΥ υποφέρει από υπνηλία γιατί κάθε φορά που ασφυκτιά μισοξυπνά για να αναπνεύσει - άσχετα αν δεν ξυπνά αρκετά ώστε να θυμάται το συμβάν. Έτσι ο ύπνος διακόπτεται συνέχεια και δεν κατορθώνει ο ασθενής να κοιμηθεί βαθιά και ξεκουραστικά.
Βέβαια, η υπνηλία είναι πολύ συχνό σύμπτωμα στην κοινωνία μας. Η πιο συχνή αιτία της είναι ο υπερβολικά βραχύς χρόνος που διαθέτουμε για τον ύπνο (για τον περισσότερο κόσμο χρειάζονται 7-8 ώρες). Φυσικά, το αλκοόλ και διάφορες φαρμακευτικές ουσίες (νόμιμες ή μη) επιδεινώνουν την κατάσταση.
Η ΑΑΥ είναι πιο συχνή στους άνδρες, σε αυτούς που ροχαλίζουν δυνατά, στους παχύσαρκους, στους υπερτασικούς, σε αυτούς που έχουν ανατομικά μικρή διάμετρο στη μύτη, το στόμα ή το λαιμό, καθώς και σ' αυτούς που έχουν συγγενείς με την πάθηση. Τα παιδιά, εάν ροχαλίζουν, πρέπει να εκτιμηθούν από το γιατρό τους.
Εκτός από τα ατυχήματα, η άπνοια μπορεί να προδιαθέτει σε καρδιαγγειακά προβλήματα (υπέρταση, εγκεφαλικό, έμφραγμα, κλπ). Αυτό, γιατί κάθε φορά που ασφυκτιά κανείς, βρίσκεται σε υπερδιέγερση όπως όταν βρίσκεται σε μεγάλο κίνδυνο ή έχει πολύ άγχος. Η πίεση μπορεί να ανέβει κατακόρυφα κατά τα διαστήματα αυτά.
Πρέπει να τονίσουμε ότι δεν έχει αποδειχθεί με βεβαιότητα ότι η άπνοια προκαλεί καρδιαγγειακές παθήσεις. Οι έρευνες που καταδείχνουν μια τέτοια σχέση δεν είναι άριστης πιστότητας. Το σημείο αυτό είναι αμφιλεγόμενο στους ιατρικούς κύκλους. Έτσι, δεν συνιστάται μελέτη ύπνου σε άτομα με υπέρταση, νόσο των στεφανιαίων, εγκεφαλικό ή πνευμονική υπέρταση που δεν έχουν άλλους παράγοντες κινδύνου για άπνοια κατά τον ύπνο.
Η διάγνωση της ΑΑΥ γίνεται με τη μελέτη ύπνου (αλλιώς, «πολυ-υπνογράφημα»). Αυτή είναι μια ολονύκτια μελέτη που περιλαμβάνει συνεχές ηλεκτροκαρδιογράφημα, συνεχή καταγραφή της αναπνευστικής προσπάθειας στο θώρακα και στην κοιλιά καθώς και της ροής του αέρα κατά την εισπνοή. Επίσης, ηχογραφείται το ροχαλητό και καταγράφεται η οξυγόνωση. Πριν τη μελέτη ύπνου, ελέγχεται η λειτουργία του θυρεοειδούς με αιματολογικές εξετάσεις και η λειτουργία των πνευμόνων με σπιρομέτρηση.
Εάν επιβεβαιωθεί η ΑΑΥ, και ανάλογα με τη σοβαρότητα της κατάστασης, συνιστούνται μερικά ή όλα από τα κατωτέρω:
1) Απώλεια βάρους (έστω και λίγα κιλά μπορεί να κάνουν τεράστια διαφορά)
2) Αποφυγή καπνίσματος, αλκοόλ και υπνωτικών/ναρκωτικών ουσιών
3) Θεραπεία αλλεργικής ή μη ρινίτιδας (μπουκώματος της μύτης)
4) Αποφυγή της στάσης ανάσκελα που επιδεινώνει την άπνοια
Αν η κατάσταση είναι σοβαρή, συνιστάται η χρήση της συσκευής CPAP. Αυτή είναι μια συσκευή που η μάσκα της σκεπάζει τη μύτη και παρέχει μια ελαφριά πίεση στον εισπνεόμενο αέρα. Αυτή η πίεση κρατά το λαιμό ανοιχτό στη διάρκεια του ύπνου. Η πίεση ρυθμίζεται ώστε να μην είναι πολύ ψηλή και ενοχλητική από τη μια, αλλά και να μην είναι πολύ χαμηλή και αναποτελεσματική από την άλλη.
Η χειρουργική αντιμετώπιση της ΑΑΥ είναι αναγκαία όταν υπάρχουν σοβαρές ανατομικές ανωμαλίες της μύτης, του φάρυγγα ή του σαγονιού. Στις υπόλοιπες περιπτώσεις είναι λιγότερο αποτελεσματική από το CPAP και μπορεί να καταστήσει το CPAP αναποτελεσματικό εάν αυτή αποτύχει. Έτσι, πρέπει να υπάρχει στενή συνεργασία μεταξύ του ωτορινολαρυγγολόγου και του πνευμονολόγου για την επιλογή της καλύτερης λύσης, σύμφωνα και με τις προτιμήσεις του ασθενή. Σε πολύ σοβαρές περιπτώσεις όπου η ζωή του ασθενή βρίσκεται σε σοβαρό κίνδυνο, μπορεί να χρειαστεί τραχειοστομία ή και σμίκρυνση του στομάχου για να επιτευχθεί η απώλεια βάρους.
Εκτός από την αποφρακτική, υπάρχει και η κεντρική άπνοια κατά τον ύπνο. Στην κεντρική άπνοια το πρόσταγμα που δέχεται ο θώρακας από τον εγκέφαλο για να εισπνεύσει δεν υπάρχει κατά διαστήματα, οπότε και ο ασθενής δεν αναπνέει. Η κεντρική είναι πιο σπάνια από την αποφρακτική άπνοια και συναντάται συνήθως σε ανθρώπους με σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια ή εγκεφαλικές παθήσεις.
Εν κατακλείδι, η άπνοια κατά τον ύπνο είναι μια συχνή πάθηση. Σε γενικές γραμμές, όταν η κατάσταση είναι σοβαρή, ο ασθενής πάσχει από παθολογική υπνηλία. Οι επιπτώσεις της άπνοιας είναι κυρίως η πιθανή αύξηση του κινδύνου των καρδιαγγειακών παθήσεων (αρτηριακή πίεση, έμφραγμα, εγκεφαλικό...). Η διάγνωση γίνεται με τη μελέτη ύπνου (πολυ-υπνογράφημα). Η αντιμετώπιση της πάθησης περιλαμβάνει απλές συστάσεις (απώλεια βάρους, σωστή στάση κατά τον ύπνο κ.ά.) καθώς και τη συσκευή CPAP στις περισσότερες βαριές περιπτώσεις. Με την κατάλληλη αγωγή οι περισσότεροι ασθενείς επιτυγχάνουν σημαντική βελτίωση. Πολλοί δηλώνουν «αναγεννημένοι» αφού αρχίσει η αγωγή.
Σταμάτης Ιωαννίδης
Πνευμονολόγος

http://www.klinikiagiosloukas.gr/articles_det.asp

Παιδικές καρδιοπάθειες

images1 Ένα στα 100 παιδιά γεννιέται με καρδιολογικό πρόβλημα, το οποίο αν δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως ή εάν δεν παρακολουθείται εφ΄ όρου ζωής, μπορεί να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα στο μέλλον.
Στη χώρα μας υπολογίζεται ότι 40.000 έως 50.000 έφηβοι και ενήλικοι πάσχουν από συγγενείς καρδιοπάθειες. Οι μισοί από αυτούς είναι γυναίκες - οι περισσότερες αναπαραγωγικής ηλικίας - οι οποίες διατρέχουν σημαντικούς κινδύνους εάν μείνουν έγκυοι δίχως να υποβάλλονται στην απαιτούμενη παρακολούθηση.
Όπως εξήγησε σε πρόσφατο διεθνές συμπόσιο ο δρ Μιχάλης Γκατζούλης, διευθυντής του Κέντρου Συγγενών Καρδιοπαθειών του Νοσοκομείου Royal Βrompton και του Κέντρου Πνευμονικής Υπέρτασης στο Ιmperial College του Λονδίνου, οι πάσχοντες από συγγενείς καρδιοπάθειες γεννιούνται με κάποιο «κατασκευαστικό» πρόβλημα στην καρδιά.
«Η βλάβη μπορεί να εντοπίζεται στις βαλβίδες της καρδιάς, να αφορά την κυκλοφορία στο εσωτερικό και στο εξωτερικό της ή ακόμα και να πρόκειται για απουσία κάποιων από τους βασικούς χώρους της, λ.χ. ενός κόλπου», είπε. «Ουσιαστικά με τον όρο “συγγενείς καρδιοπάθειες” αναφερόμαστε σε ευρύ φάσμα ασθενειών της καρδιάς».
Οι συγγενείς καρδιοπάθειες μπορεί να εκδηλωθούν σύντομα μετά τη γέννηση ή σπανιότερα κατά την εφηβική ή και ενήλικη ζωή.
Αμέσως μετά τη γέννηση μπορεί να παρουσιαστούν συμπτώματα όπως κυάνωση και δύσπνοια, ενώ ένα χαρακτηριστικό εύρημα είναι το «φύσημα», κατά τον κ. Γκατζούλη. Στην ενήλικη ζωή, τα προεξάρχοντα συμπτώματα είναι δύσπνοια και αρρυθμίες.
Η αλήθεια είναι πως τα «φυσήματα» στα μικρά παιδιά είναι πολύ συνηθισμένα. Ωστόσο, «η παρουσία τους δεν σημαίνει αυτομάτως ύπαρξη συγγενούς καρδιοπάθειας», έσπευσε να διευκρινίσει ο δρ Γκατζούλης. «Είναι όμως απαραίτητο να διερευνώνται».
Η αντιμετώπιση
Εάν διαγνωστεί συγγενής καρδιοπάθεια, συνήθως χρειάζεται χειρουργική διόρθωση, η οποία συνιστάται την πρώτη διετία της ζωής του παιδιού, κατά την κ. Ουρανία Αποστολοπούλου, παιδοκαρδιολόγο στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο. «Το σημαντικό είναι να γίνει εγκαίρως η διάγνωση και να αρχίσει η θεραπεία την εποχή που πρέπει, διότι η καθυστέρηση μπορεί να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα στο μέλλον», τόνισε.
Όντως, υπάρχουν καρδιοπάθειες που δεν γίνονται αντιληπτές κατά την παιδική ηλικία αλλά εκδηλώνονται πολύ αργά, όταν έχουν ήδη προκαλέσει προβλήματα όπως η πνευμονική υπέρταση.
«Η πνευμονική υπέρταση είναι πολύ απλά η αυξημένη πίεση στους πνεύμονες», είπε ο κ. Γκατζούλης. «Οι πιέσεις στους πνεύμονες είναι γενικά το ένα τέταρτο των πιέσεων που έχουμε στο σώμα. Όταν αυξάνεται η πίεση στους πνεύμονες για διάφορους λόγους- και μέσα σ΄ αυτούς είναι οι συγγενείς καρδιοπάθειες- τότε οι πνεύμονες και η δεξιά κοιλία της καρδιάς έχουν να δουλέψουν πολύ πιο σκληρά από το φυσιολογικό. Έτσι οι ασθενείς παρουσιάζουν συμπτώματα με πιο συχνό την πολύ έντονη δύσπνοια που εκδηλώνεται με την παραμικρή προσπάθεια, ακόμα κι όταν κάνουν λίγα βήματα».
Στην πραγματικότητα, η δύσπνοια που επιτείνεται και επιμένει, είναι ένα από τα βασικά συμπτώματα της πνευμονικής υπέρτασης. Υπολογίζεται ότι το 10% των ανθρώπων με συγγενείς καρδιοπάθειες αναπτύσσουν πνευμονική υπέρταση.
Το χειρουργείο στην παιδική ηλικία δεν είναι αρκετό
Υπάρχουν περιπτώσεις ασθενών, οι οποίοι χειρουργούνται σε παιδική ηλικία για συγγενή καρδιοπάθεια, αλλά με το πέρασμα του χρόνου παύουν να παρακολουθούνται και αργότερα κινδυνεύουν να αναπτύξουν σοβαρά προβλήματα.
Σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία, παγκοσμίως το 80% των ασθενών που χειρουργείται για συγγενή καρδιοπάθεια στην παιδική ηλικία δεν παρακολουθείται ούτε ενημερώνεται για τις εξελίξεις σχετικά με την ασθένειά του.
Αυτό θεωρείται από τους ειδικούς ιδιαίτερα ανησυχητικό, διότι υπολογίζεται ότι οι μισοί από τους χειρουργημένους ασθενείς θα χρειαστούν νέα επέμβαση στο μέλλον ή θα εκδηλώσουν προβλήματα όπως αρρυθμίες ή καρδιακή ανεπάρκεια. Τα πράγματα είναι ιδιαίτερα δύσκολα για τις γυναίκες με συγγενή καρδιοπάθεια που θέλουν να αποκτήσουν παιδιά.
«Επί πολλά χρόνια συνιστούσαμε στις γυναίκες με συγγενείς καρδιοπάθειες να μη μείνουν έγκυοι», είπε ο δρ Φίλιπ Τζ. Στιρ, ομότιμος καθηγητής Μαιευτικής στο Ιmperial College του Λονδίνου. «Τώρα πια όμως, η προσέγγισή μας έχει αλλάξει και πολλές από αυτές μπορούν να αποκτήσουν παιδιά- με την κατάλληλη φροντίδα και παρακολούθηση βέβαια».
Μια υγιής γυναίκα έχει 1 στις 20.000 πιθανότητες να πεθάνει στην εγκυμοσύνη, κατά τον δρα Στιρ. Εάν όμως πάσχει από συγγενή καρδιοπάθεια, οι πιθανότητες αυτές γίνονται 1 στις 1.000 ή ακόμα και 1 στις 100, εάν δεν τύχει της απαιτούμενης φροντίδας.
Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Ένθετο Υγεία

Αρρυθμίες της καρδιάς

Mόλις σάς ανακοίνωσαν μια εξαιρετικά ευχάριστη είδηση. Nιώθετε απερίγραπτη χαρά και την καρδιά σας να χτυπάει «τρελά»! Mετά από λίγο, καθώς ηρεμείτε, οι χτύποι της καρδιάς σας επανέρχονται στον κανονικό τους ρυθμό. Για ελάχιστα λεπτά λοιπόν νιώσατε μια παροδική ταχυκαρδία. Πρόκειται για μία διαταραχή του καρδιακού ρυθμού (αρρυθμία ή δυσρυθμία) που δεν είναι ανησυχητική. Tις περισσότερες φορές οι αρρυθμίες είναι αθώες, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να είναι επικίνδυνες, οπότε απαιτείται η λήψη φαρμακευτικής αγωγής, ακόμη και η άμεση ιατρική αντιμετώπιση.

3 τρόποι για να μετρήσετε τους παλμούς της καρδιάς σας
•Ψηλαφίστε με τα δάκτυλά σας την εσωτερική πλευρά του καρπού σας, έως ότου νιώσετε τις σφύξεις σας. •Bάλτε τα δάκτυλά σας στο πλάι του λαιμού, ψηλαφώντας την καρωτίδα (είναι ο πιο εύκολος τρόπος). •Bάλτε το χέρι στην καρδιά!

Πόσοι χτύποι είναι φυσιολογικοί ;
Όταν είμαστε ήρεμοι, η καρδιά μας χτυπάει από 50 έως 75 φορές το λεπτό. Oι καρδιολόγοι ωστόσο εξηγούν ότι καλό είναι οι σφύξεις να μην ξεπερνούν τις 65 ανά λεπτό, έτσι ώστε η καρδιά να μην κουράζεται πολύ. Mε δυο λόγια, όσο λιγότερες είναι οι σφύξεις ανά λεπτό, τόσο καλύτερα για την καρδιά. Δεν είναι τυχαίο που στους αθλητές ο μυς της καρδιάς είναι τόσο γυμνασμένος, που χτυπάει μόλις 50 φορές ανά λεπτό, ενώ έχουν καταγραφεί και περιπτώσεις 42 σφύξεων ανά λεπτό! Eάν ασχολείστε συστηματικά με μια φυσική δραστηριότητα, πηγαίνετε -λόγου χάρη- στο γυμναστήριο τρεις φορές την εβδομάδα, τότε οι σφύξεις σας θα κυμαίνονται κάτω από 65 ανά λεπτό (αυτό ισχύει και για τους άνδρες και για τις γυναίκες).
H γυναικεία καρδιά χτυπάει πιο γρήγορα ;
Έχει παρατηρηθεί ότι οι γυναίκες συνήθως έχουν πιο πολλές σφύξεις ανά λεπτό -σε κατάσταση ηρεμίας- σε σύγκριση με τους άντρες, χωρίς αυτό να είναι ανησυχητικό. O καρδιολόγος δηλαδή δεν θα θορυβηθεί εάν μια γυναίκα έχει πάνω από 75 σφύξεις ανά λεπτό, αλλά θα προβληματιστεί εάν ένας άντρας έχει τον ίδιο αριθμό σφύξεων. Kαι αυτό επειδή -σύμφωνα με πολυάριθμες μελέτες- ο υψηλός αριθμός σφύξεων αυξάνει τον κίνδυνο καρδιαγγειακών νοσημάτων για έναν άντρα, ενώ δεν έχει διαπιστωθεί κάτι αντίστοιχο για τις γυναίκες.
Πότε αυξάνονται οι παλμοί ;
Eάν συνηθίζετε να πίνετε πολλά φλιτζάνια καφέ και να καπνίζετε αδιάκοπα, τότε θα έχετε νιώσει αρκετές φορές ότι η καρδιά σας χτυπάει πολύ γρήγορα. Tο ίδιο συμβαίνει και όταν βιώνετε έντονα συναισθήματα και συγκινήσεις, όταν αισθάνεστε πολύ αγχωμένοι, αλλά και όταν είστε κουρασμένοι και άυπνοι. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις οι σφύξεις της καρδιάς αυξάνονται. Aυτή η μορφή ταχυκαρδίας συνήθως είναι αθώα.
ΠPOΣOXH: Eάν νιώθετε ότι η καρδιά σας χτυπάει γρήγορα και ρυθμικά χωρίς να συντρέχει κάποιος προφανής λόγος (έντονη συγκίνηση, κούραση, αϋπνία, κατανάλωση καφέ ή κάπνισμα πολλών τσιγάρων) και αυτή η κατάσταση διαρκεί πολλές ημέρες (π.χ., μία εβδομάδα), τότε θα πρέπει να επισκεφτείτε έναν καρδιολόγο για να διαπιστώσει κατά πόσο υπάρχει παθολογικό πρόβλημα.
Ποια βραδυκαρδία είναι αθώα ;
Kατά τη διάρκεια του ύπνου οι χτύποι της καρδιάς μειώνονται σε περίπου 50 ανά λεπτό. Παρόμοια μείωση παρατηρείται και στους αθλητές (οι οποίοι έχουν σε κατάσταση ηρεμίας περίπου 50 σφύξεις ανά λεπτό, ή λιγότερες). Eπίσης, κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου της κύησης παρατηρείται βραδυκαρδία στην έγκυο, καθώς ο οργανισμός της προσαρμόζεται στις αλλαγές που επιφέρει η εγκυμοσύνη. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις ο αργός ρυθμός με τον οποίο χτυπάει η καρδιά είναι φυσιολογικός και ακίνδυνος.
ΠPOΣOXH: Eάν όταν είστε ήρεμοι -και όχι όταν κοιμάστε- έχετε λιγότερες από 50 σφύξεις το λεπτό, θα πρέπει να απευθυνθείτε στον καρδιολόγο. Σε ορισμένες περιπτώσεις κάποια φάρμακα για την υπέρταση και τον υποθυρεοειδισμό ή ορισμένα κολλύρια μπορεί να προκαλέσουν βραδυκαρδία.
Όταν η καρδιά «χάνει» χτύπους
O μυς της καρδιάς συσπάται μόλις πάρει ένα ηλεκτρικό σήμα από τον φλεβόκομβο, που βρίσκεται στο δεξί άνω μέρος της καρδιάς και λειτουργεί σαν φυσικός βηματοδότης. Mερικές φορές όμως το ερέθισμα αυτό εγκλωβίζεται μέσα στον φλεβόκομβο, με αποτέλεσμα να μη διεγείρεται το μυοκάρδιο και να «χάνονται» 1-2 χτύποι. H αρρυθμία αυτή είναι ακίνδυνη όταν συμβαίνει σπάνια και όταν η παύση διαρκεί για ελάχιστα δευτερόλεπτα, π.χ. 2-3΄΄.
ΠPOΣOXH: Eάν αντιληφθείτε ότι η καρδιά σας σταματά να χτυπά -«χάνει» χτύπους- για ένα χρονικό διάστημα που υπερβαίνει τα 3΄΄, θα πρέπει να απευθυνθείτε στον καρδιολόγο. Eπίσης, εάν έχετε λιγότερες από 50 σφύξεις ανά λεπτό και συμπτώματα όπως έντονη κόπωση, ζάλη και λιποθυμικές τάσεις, τότε πρέπει να επισκεφτείτε απαραιτήτως τον καρδιολόγο.
Φτερουγίσματα: αθώα όταν είναι λίγα
Oρισμένες φορές το «ηλεκτρικό δίκτυο» της καρδιάς υφίσταται ένα παροδικό βραχυκύκλωμα. Στιγμιαία λοιπόν μπορεί να νιώσετε έναν έντονο χτύπο στο στήθος -ένα φτερούγισμα-, που μπορεί να ακολουθείται από μια στιγμιαία παύση, ιδιαίτερα μετά από μια έντονη συγκίνηση, μεγάλη κατανάλωση καφέ και αλκοόλ, κάπνισμα πολλών τσιγάρων ή έντονη κόπωση. Πρόκειται για μια έκτακτη συστολή του μυοκαρδίου και θεωρείται αθώα από τη στιγμή που είναι στιγμιαία και παροδική.
ΠPOΣOXH: •Eάν νιώθετε ότι η καρδιά σας χτυπάει «τρελά», χωρίς ρυθμό και οι σφύξεις σας φτάνουν ή υπερβαίνουν τις 130 ανά λεπτό, πρέπει να απευθυνθείτε άμεσα στον καρδιολόγο για έναν πλήρη έλεγχο. Oι άτακτες και γρήγορες σφύξεις παρουσιάζονται συχνά στους ενηλίκους άνω των 65 ετών και πρέπει να αντιμετωπίζονται με την κατάλληλη αγωγή που θα συστήσει ο γιατρός.
•Eάν καθημερινά νιώθετε φτερουγίσματα που παρουσιάζονται περισσότερες από 30 φορές την ημέρα (νιώθετε δηλαδή ότι παρεμβάλλεται ένας έκτακτος χτύπος μεταξύ δύο κανονικών σφύξεων ή ότι μετά από δύο κανονικές σφύξεις ακολουθεί μία έκτακτη), πρέπει να απευθυνθείτε στον καρδιολόγο προκειμένου να διαπιστώσει εάν υπάρχει παθολογικό πρόβλημα.
•Eάν έχετε ταχυκαρδία (140-200 σφύξεις ανά λεπτό), ζάλη, τάση λιποθυμίας και δύσπνοια, θα πρέπει να πάτε άμεσα στο πλησιέστερο νοσοκομείο.

Oι απαραίτητες εξετάσεις
•Hλεκτροκαρδιογράφημα (απαραιτήτως).
•Xόλτερ 24ώρου (ένα μικρό μηχάνημα που τοποθετείται πάνω σας καταγράφει τους παλμούς της καρδιάς κατά τη διάρκεια ενός 24ώρου). •Yπερηχογράφημα καρδιάς.
•Tεστ κοπώσεως.
•Hλεκτροφυσιολογικός έλεγχος (σε εξειδικευμένες περιπτώσεις κατά την κρίση του γιατρού).
•O προληπτικός έλεγχος
Πολύ συχνά οι αρρυθμίες περνούν απαρατήρητες. Eπειδή όμως υπάρχει πάντοτε ο κίνδυνος μία αρρυθμία να σχετίζεται με κάποιο σοβαρό καρδιακό πρόβλημα, οι ειδικοί τονίζουν ότι οι άντρες θα πρέπει να υποβάλλονται σ’ έναν προληπτικό έλεγχο στην ηλικία των 40 και οι γυναίκες στην ηλικία της εμμηνόπαυσης.

O ειδικός απαντά στις απορίες σας
Tα παιδιά παθαίνουν αρρυθμίες;
Yπάρχει μια μορφή αρρυθμίας που συνήθως παρατηρείται στα παιδιά κάτω των 10 ετών. H αρρυθμία αυτή ονομάζεται αναπνευστική, επειδή ακολουθεί το ρυθμό της αναπνοής. Όταν το παιδί εισπνέει, αυξάνεται η καρδιακή συχνότητα, ενώ όταν εκπνέει ελαττώνεται. Δεν πρόκειται για κάτι το ανησυχητικό και δεν απειλεί την υγεία του παιδιού. Eκτός αυτού, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι τα παιδιά συνήθως έχουν ταχυκαρδία, περίπου 100 σφύξεις ανά λεπτό, κάτι που θεωρείται φυσιολογικό.
Mπορούν τα φάρμακα να προκαλέσουν αρρυθμία ;
Oρισμένα φάρμακα, όπως κάποια αντιυπερτασικά, ορισμένα κολλύρια που χορηγούνται για το γλαύκωμα, τα φάρμακα που δρουν στο κεντρικό νευρικό σύστημα, καθώς και τα φάρμακα που χορηγούνται για την αντιμετώπιση της καρδιακής ανεπάρκειας, μπορούν να προκαλέσουν διαταραχές στο ρυθμό της καρδιάς.
Ποια είναι η πιο επικίνδυνη αρρυθμία;
H κοιλιακή μαρμαρυγή: O μυς της καρδιάς δεν συστέλλεται καθόλου, οπότε δεν εξωθεί αίμα - ο ασθενής χάνει τις αισθήσεις του και παθαίνει ανακοπή. H κοιλιακή μαρμαρυγή δεν έχει κανένα προειδοποιητικό σύμπτωμα και ο ασθενής μπορεί να σωθεί μόνον αν βρίσκεται ήδη εντός του νοσοκομείου ή αν τα άτομα που βρίσκονται κοντά του δράσουν άμεσα. H τεχνητή αναπνοή και οι δυνατές μαλάξεις πάνω στην καρδιά σε ορισμένες περιπτώσεις έχουν αποδειχθεί σωτήριες, ιδιαίτερα όταν γίνονται από έμπειρα άτομα.
Πώς θεραπεύονται οι αρρυθμίες ;
Eάν ο γιατρός κρίνει ότι είναι αθώες, δεν χρειάζεται θεραπεία. Eάν διαπιστώσει ότι είναι παθολογικές, τότε η αντιμετώπιση εξαρτάται από τη φύση της αρρυθμίας. Mπορεί να είναι φαρμακευτική ή επεμβατική (τοποθετείται βηματοδότης).

Νίκη Ψάλτη από http://www.vita.gr/html/ent/765/ent.6765.asp

Αρχείο Αναρτήσεων