Καρδιολογικό Βήμα

Πρόληψη και θεραπεία καρδιοπαθειών

Διατατική μυοκαρδιοπάθεια

Η φυσιολογική καρδιά
Η φυσιολογική καρδιά είναι μια ισχυρή αντλία που αποτελείται κυρίως από μυϊκό ιστό που ονομάζεται μυοκάρδιο. Χωρίζεται σε τέσσερα διαμερίσματα που ονομάζονται καρδιακές κοιλότητες. Τα δύο ανώτερα λέγονται κόλποι και αποτελούν τα διαμερίσματα υποδοχής του αίματος και τα δύο κατώτερα ονομάζονται κοιλίες και λειτουργούν ως αντλίες. Οι δεξιές κοιλότητες της καρδιάς δέχονται αίμα που είναι χαμηλής περιεκτικότητας σε οξυγόνο και το αποστέλλουν στους πνεύμονες με σκοπό να οξυγονωθεί και να αποβληθεί το διοξείδιο του άνθρακα, ένα άχρηστο προϊόν για τον οργανισμό μας. Οι αριστερές κοιλότητες της καρδιάς δέχονται το οξυγονωμένο αίμα από τους πνεύμονες και το στέλνουν διαμέσου των αρτηριών σ' ολόκληρο το σώμα. Υπάρχουν τέσσερις βαλβίδες μέσα στην καρδιά που εξασφαλίζουν τη ροή του αίματος προς μια κατεύθυνση και όχι αντίστροφα.

Tί σημαίνει "Διατατική μυοκαρδιοπάθεια''
Οι μυοκαρδιοπάθειες είναι παθήσεις του μυοκαρδίου στις οποίες η αιτία δεν έχει εξακριβωθεί. Η αιτία δηλαδή της πάθησης αυτής δεν είναι μια από τις γνωστές αιτίες που προκαλούν νόσο του μυοκαρδίου όπως είναι η υπέρταση, η στεφανιαία νόσος, κ.λ.π. Οι δυο πιο συχνοί τύποι μυοκαρδιοπάθειας είναι η υπερτροφική και η διατατική μυοκαρδιοπάθεια. Είναι διαφορετικές παθήσεις, αλλά ταυτόχρονα ξεχωρίζουν εύκολα και πολύ καλά μεταξύ τους. Η διατατική μυοκαρδιοπάθεια προσβάλλει κυρίως το μυοκάρδιο της αριστερής κοιλίας. Η πάθηση είναι κληρονομική σε ποσοστό 20 - 25% και αφορά ανθρώπους κυρίως μέσης ηλικίας, αν και μπορεί να εμφανισθεί σε οποιαδήποτε ηλικία. Ο μυς της καρδιάς ασθενεί και αυτό προκαλεί τη λέπτυνση των τοιχωμάτων, ενώ διογκώνονται οι κοιλότητες της καρδιάς με αποτέλεσμα να μην μπορεί να προωθεί ικανοποιητικά το αίμα στο σώμα. Αυτό οδηγεί σε συμφόρηση των πνευμόνων και σε δύσπνοια (Αριστερή καρδιακή ανεπάρκεια). Ορισμένες φορές και οι δεξιές κοιλότητες της καρδιάς μπορεί να προσβάλλονται προκαλώντας συσσώρευση υγρών στους ιστούς του σώματος, ιδιαίτερα στα πόδια (οίδημα των σφυρών) (Δεξιά καρδιακή ανεπάρκεια). Αυτό το σύνολο των συμπτωμάτων ονομάζεται "καρδιακή ανεπάρκεια". Μερικές φορές το ηλεκτρικό σύστημα της καρδιάς προσβάλλεται με αποτέλεσμα ο ασθενής να αισθάνεται ζάλη, "ταχυκαρδίες", "φτερουγίσματα της καρδιάς" ή "αίσθημα παλμών".

Τι Προκαλεί τη διατατική μυοκαρδιοπάθεια
Στις περισσότερες περιπτώσεις η αιτία είναι άγνωστη. H κατάσταση αυτή ονομάζεται ιδιοπαθής διατατική μυοκαρδιοπάθεια.
Η Διατατική Μυοκαρδιοπάθεια (Δ. Μ.) είναι δυνατόν να έχει πολλές αιτίες. Αυτές περιλαμβάνουν:
Αυτοάνοσος Πάθηση
Το σώμα είναι ικανό να δημιουργήσει τον αμυντικό του στρατό για να καταπολεμήσει μολύνσεις και ονομάζεται ανοσοποιητικά σύστημα. Περιστασιακά όμως και για λόγους οι οποίοι παραμένουν όχι καλά διευκρινισμένοι, το ανοσοποιητικά σύστημα μπορεί να ενεργοποιηθεί και να επιτεθεί λανθασμένα στον ίδιο του τον εαυτό. Αυτό έχει παρατηρηθεί σε αρκετές αυτοάνοσες παθήσεις, συμπεριλαμβάνοντας τη ρευματοειδή αθρίτιδα, όπου οι αρθρώσεις καταστρέφονται, το νεανικό σακχαρώδη διαβήτη, άπου έχει προσβληθεί το πάγκρεας και τη θυρεοειδίτιδα, όπου ο θυροειδής αδένας νοσεί. Σ' αυτές τις αυτοάνοσες παθήσεις, αντισώματα αναπτύσσονται ενάντια στον ιστό του οργάνου το οποίο έχει προσβληθεί. Αντισώματα κατά της καρδιάς βρίσκονται περίπου στο 30% των ασθενών με διατατική μυοκαρδιοπάθεια και στην ίδια αναλογία στους συγγενείς των ασθενών. Κάτι τέτοιο προϋποθέτει ότι η Διατατική Μυοκαρδιοπάθεία μπορεί να είναι μια αυτοάνοση ασθένεια και ότι η παρουσία αυτού του αντισώματος μπορεί να προσδιορίσει τους συγγενείς που αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο να αναπτύξουν αυτήν την πάθηση μέσα στην οικογένεια.
Ιογενής λοίμωξη
Κανονικά η ιογενής λοίμωξη ελέγχεται από το αμυντικά σύστημα του ανθρώπου, το οποίο είναι ικανό να σκοτώσει τον ιό. Μια ομάδα ιών (οι ιοί coxsackie Β) είναι συνηθισμένες αιτίες για βήχα και κρυολογήματα. Η μόλυνση από τον ιό Coxsackie μπορεί να προσβάλλει την καρδιά, αλλά συνήθως δεν προκαλεί καμία μόνιμη βλάβη. Ωστόσο πιστεύεται ότι σε μερικούς ανθρώπους ο ιός μπορεί να παραμείνει μέσα στην καρδιά ή να προκαλέσει βλάβη και αποδιοργάνωση του αμυντικού συστήματος που θα καταλήξει στη διατατική μυοκαρδιοπάθεια.
Άλλες αιτίες
Κληρονομικότητα: Πρόσφατα έχει διαπιστωθεί ότι η διατατική μυοκαρδιοπάθεια μπορεί να είναι κληρονομική περίπου στο 20% των περιπτώσεων. Η εξέταση της οικογένειας έχει τη δυνατότητα να διευκρινίσει αν υπάρχει κληρονομικότητα ή όχι.
Υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ: Το αλκοόλ που καταναλώνεται σε υπερβολικές δόσεις και για μεγάλα χρονικά διαστήματα έχει αρνητική κατασταλτική επίδραση στο μυ της καρδιάς. Η αποχή από το αλκοόλ ευτυχώς παρεμποδίζει την οποιαδήποτε παραπέρα βλάβη στο μυοκάρδιο και επιτρέπει στην καρδιά να συνέλθει.
Εγκυμοσύνη: Υπάρχει μια μορφή της διατατικής μυοκαρδιοπάθειας η οποία συμβαίνει κατά τη διάρκεια των τελευταίων μηνών της εγκυμοσύνης ή μετά τη γέννηση του παιδιού. Πιστεύεται ότι οι επιπρόσθετες απαιτήσεις στην καρδιά μπορεί να διεγείρουν ένα παράγοντα
που είναι υπεύθυνος για την ανάπτυξη αυτής της πάθησης τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή.
Το κάπνισμα δεν συνδέεται με την ανάπτυξη της διατατικής μυοκαρδιοπάθειας. Ωστόσο, αρκετές μελέτες έχουν αποδείξει ότι ασθενείς με διατατική μυοκαρδιοπάθεια που συνεχίζουν να καπνίζουν δεν πηγαίνουν τόσο καλά όσο εκείνοι που καταφέρνουν να σταματήσουν το
κάπνισμα.

Ποια είναι τα συμπτώματα:
Η διατατική μυοκαρδιοπάθεια μπορεί να εμφανιστεί με πολλά συμπτώματα που μπορεί να αναπτυχθούν κατά τη διάρκεια ενός μεγάλου χρονικού διαστήματος.
Δύσπνοια
Αυτό είναι ένα κοινό σύμπτωμα που γίνεται ιδιαίτερα χειρότερο κατά τη διάρκεια άσκησης. Προκαλείται από συγκέντρωση υγρού στους πνεύμονες. Τα περισσότερα άτομα υποφέρουν μόνο από ήπιο περιορισμό, ενώ άλλοι μπορεί να προσβληθούν σοβαρά και να "κόβεται" η αναπνοή τους, ακόμα κι όταν ξεκουράζονται.
Έλλειψη ενέργειας
Αν το σώμα δεν είναι ικανό να πάρει αρκετά αίμα από την καρδιά και οι μύες δεν είναι ικανοί να συστέλλονται κανονικά με αποτέλεσμα να κουράζονται εύκολα.
Οίδημα ("πρήξιμο") στα πόδια
Καθώς η καρδιά γίνεται ασθενέστερη δεν μπορεί να αποβάλλει όλο το αίμα που δέχεται και το υγρό έτσι συγκεντρώνεται στους ιστούς του σώματος. Αυτό καλείται οίδημα και παρατηρείται περισσότερο στους αστραγάλους και στα πόδια.
Πόνος στο στήθος
Αυτό είναι ένα κοινό παράπονο και μπορεί να συμβεί κατά τη διάρκεια άσκησης ή ανάπαυσης: το τι ακριβώς προκαλεί τον πόνο δεν είναι φανερό. Είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι ο πόνος δεν οφείλεται στη στεφανιαία νόσο (οι στεφανιαίες αρτηρίες είναι φυσιολογικές στη διατατική μυοκαρδιοπάθεια) και ο πόνος δεν προκαλεί βλάβη στην καρδιά.
Αρρυθμίες
Η αρρυθμία είναι μια ανωμαλία στο ρυθμικό χτύπημα της καρδιάς.
Η καρδιά μπορεί να χτυπάει πολύ γρήγορα (ταχυκαρδία), πολύ αργά (βραδυκαρδία) ή να χάνει χτύπους. Οι αλλαγές αυτές δεν είναι αντιληπτές από όλους αλλά κάποιοι ασθενείς έχουν μια δυσάρεστη αίσθηση από τους χτύπους της καρδιάς ("αίσθημα παλμών'') που συνοδεύεται από ζάλη και λιποθυμία.

Πώs γίνεται η διάγνωση:
H διατατική μυοκαρδιοπάθεια μπορεί να εκδηλωθεί με τα συμπτώματα που περιγράφτηκαν προηγουμένως, αλλά επειδή αυτά τα συμπτώματα μπορεί να προκληθούν και από άλλες ασθένειες, πρέπει να προηγηθεί ένας αριθμός εξετάσεων για να γίνει η διάγνωση.
1. Ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ)
Το ΗΚΓ καταγράφει το ρυθμό της καρδιάς και δείχνει πως το φυσιολογικό ηλεκτρικό σήμα μεταφέρεται μέσα στην καρδιά. Πραγματοποιείται τοποθετώντας ηλεκτρόδια στο στήθος, στα πόδια και στους καρπούς. Το ΗΚΓ δείχνει τις αλλαγές που προκαλούνται από την
καρδιακή αυτή πάθηση, αλλά όχι τις αιτίες της πάθησης.
2. Ακτινογραφία Θώρακος
Αυτή Θα δείξει αν υπάρχει κάποια διόγκωση της καρδιάς ή συγκέντρωση υγρού στο θώρακα.
3. Υπερηχοκαρδιογράφημα
Αυτό είναι μια εξέταση υπερήχων στην καρδιά. Είναι μια απλή εξέταση κατά την οποία υψηλής συχνότητας ηχητικά κύματα (που γι' αυτό το λόγο δεν τα ακούμε) μεταδίδονται μέσω του δέρματος τοποθετώντας πάνω στο στήθος ένα μικρό όργανο. Έτσι βλέπουμε την εικόνα της καρδιάς μέσα απο μια οθόνη και μ' αυτά τον τρόπο μπορούν να γίνουν μετρήσεις του μεγέθους των κοιλοτήτων της καρδιάς αλλά και της συσταλτικότητας της. Ένας επιπρόσθετος εξοπλισμός που ονομάζεται Doppler μπορεί να παράγει μια χρωματιστή εικόνα της καρδιάς, όπως επίσης μπορεί να ακουστεί και η ροή του αίματος μέσα στην καρδιά κατά τη διάρκεια τη εξέτασης.
4. Έλεγχος Αιματολογικός
Με τον αιματολογικό έλεγχο έχουμε στην αρχή μια βασική εικόνα των αιματολογικών παραμέτρων του ασθενούς. Με την άδεια του ασθενούς ένα μικρό δείγμα από αυτό το αίμα θα φυλαχτεί για να γίνουν γενετικές μελέτες στα πλαίσια της προσπάθειας να αποσαφηνίσουμε το γενετικό υπόστρωμα της νόσου. Τα αποτελέσματα αυτά ο ασθενής δεν θα τα πάρει γρήγορα γιατί οι γενετικές μελέτες χρειάζονται πάρα πολύ χρόνο για να έχουμε ένα αποτέλεσμα. Σημαντικά επίσης για τις μελέτες αυτές είναι να έχουμε αίμα από όσο γίνεται μεγαλύτερο αριθμό μελών της οικογένειας του ασθενούς.
ΑΛΛΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΠΙΘΑΝΟΝ ΝΑ ΧΡΕΙΑΣΤΟΥΝ
1. 24ωρο ηλεκτροκαρδιογράφημα (Holter)
Με την εξέταση αυτή καταγράφεται συνεχώς σε κασέτα μαγνητοφώνου το ηλεκτροκαρδιογράφημα του ασθενούς. Ο ασθενής συνδέεται μέσω ηλεκτροδίων με μικρή φορητή συσκευή και μπορεί να κινείται ελεύθερα. Είναι πολύ χρήσιμη μέθοδος για την ανακάλυψη διαταραχών του καρδιακού ρυθμού.
2. Τεστ καρδιοαναπνευστικής κόπωσης
Για να εκτιμήσεις πολύ καλά το βαθμό στον οποίο η καρδιά έχει προσβληθεί μπορεί να κάνεις ένα τεστ κοπώσεως (καρδιοναπνευστική κόπωση) χρησιμοποιώντας ένα ποδήλατο ή ένα διάδρομο που κινείται (κυλιόμενο τάπητα). Αυτά το τεστ είναι χρήσιμο γιατί ενώ κατά τη διάρκεια της ξεκούρασης τα συμπτώματα μπορεί να μην εμφανίζονται καθαρά, κάνουν την παρουσία τους φανερή κατά τη διάρκεια της άσκησης. Το τεστ κοπώσεως που χρησιμοποιούμε για την αντικειμενική εκτίμηση της βαρύτητας της πάθησης ονομάζεται καρδιοναπνευστική κόπωση, γιατί ταυτόχρονα μετράει και την επιβάρυνση της λειτουργίας της αναπνοής.
3. Ηλεκτροκαρδιογράφημα Συγκερασμού (Signal Average ECG)
Είναι ένα ειδικό ηλεκτροκαρδιογράφημα που ελέγχει ένα ειδικό τμήμα των ηλεκτρικών σημάτων που παράγει η καρδιά.
4. Ραδιοϊσοτοπικές εξετάσεις
Μ' αυτές τις εξετάσεις πολύ μικρές ποσότητες ουσιών που ακτινοβολούν χορηγούνται με ένεση ενώ το άτομο ασκείται σ' ένα ποδήλατο ή σ' ένα διάδρομο. Στη συνέχεια μεγάλες κάμερες με computer εξετάζουν την καρδιά και εκτιμούν την ικανότητά της να συστέλλεται καθώς και τις διαστάσεις της.
5. Καρδιακός καθετηριασμός
Σ' αυτή την εξέταση ένα πλαστικό σωληνάκι περνάει μέσα από τη μηριαία αρτηρία στην καρδιά υπό τον έλεγχο των ακτινών. Έπειτα στην αριστερή κοιλία (και στις στεφανιαίες αρτηρίες ρίχνεται ειδικό σκιαστικό υγρό για να βοηθήσει στη διάγνωση της πάθησης και αποκλείει τη στεφανιαία νόσο (Στη διατατική μυοκαρδιοπάθεια οι στεφανιαίες είναι φυσιολογικές, ενώ η αριστερή κοιλία είναι μεγάλη και η σύσπασή της είναι μειωμένη). Κατά τον καρδιακά καθετηριασμό μετρώνται και οι πιέσεις στις κοιλότητες της καρδιάς.
6. Ενδομυοκαρδιακή βιοψία
Αν η διάγνωση της διατατικής μυοκαρδιοπάθειας επιβεβαιωθεί, τότε σε μερικά νοσοκομεία παίρνουν ένα μικρά κομμάτι ιστού απά τομυ της καρδιάς (καρδιακή βιοψία) και στέλνεται για μικροσκοπική εξέταση για το ενδεχόμενο προσβολής του μυοκαρδίου από κάποιο ιό. Αυτό γίνεται κατά τη διάρκεια του καρδιακού καθετηριασμού και δεν προκαλεί πόνο.
7. Ηλεκτροφυσιολογικος έλεγχος (ΗΦΕ)
Είναι ένας ειδικός καρδιακός καθετηριασμός που γίνεται για να μελετηθεί με λεπτομέρεια η ηλεκτρική δραστηριότητα της καρδιάς.
Χρειάζεται όταν υπάρχει υποψία για δυνητικά πιο σοβαρές ανωμαλίες του καρδιακού ρυθμού και γίνεται με τοπική αναισθησία.

Θεραπεία
Η θεραπεία περιλαμβάνει φάρμακα και έχει ως σκοπό τη βελτίωση των συμπτωμcττων και την παρεμπόδιση τυχόν επιπλοκών που μπορεί να εμφανιστούν. Το χειρουργείο μπορεί να είναι απαραίτητο για μια μειοψηφία ασθενών.
1. Φαρμακευτική Θεραπεία
Διουρητικά χρησιμοποιούνται με σκοπό το σώμα να αποβάλλει το υπερβολικό υγρό που συγκεντρώνει. Φάρμακα κατά της αρρυθμίας μπορεί να χρησιμοποιηθούν αν ένας ασθενής παρουσιάζει αρρυθμίες. Υπάρχουν συγκεκριμένα είδη φαρμάκων για διαφορετικούς τύπους αρρυθμιών. Το αποτελεσματικότερο και ευρέως χρησιμοποιούμενο είναι η αμιωδαρόνη. Σε μερικές σπάνιες περιπτώσεις μπορεί η χορήγηση φαρμάκων να μην ρυθμίζει σωστά τους σφυγμούς ή να υπάρχει σοβαρή διαταραχή στο ηλεκτρικά σύστημα της καρδιάς και να
απαιτείται ένας ειδικός βηματοδότης. Τα αντιπηκτικά είναι φάρμακα τα οποία κάνουν το αίμα λεπτόρρευστο και μειώνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης θρομβώσεων (πηγμάτων αίματος) στην καρδιά και στα αιμοφόρα αγγεία. Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται συχνά είναι τα
κουμαρινικά παράγωγα (Sintrom, Panwarfin) και για τους ασθενείς που τα παίρνουν αυτά, απαιτείται συνεχής ανά τακτικά διαστήματα έλεγχος της πηκτικότητας στο αίμα τους.
Οι αναστολείς ΜΕΑ (μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτασίνης) είναι ισχυρά φάρμακα τα οποία μειώνουν το ποσό του έργου που πρέπει να κάνει η καρδιά. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το άτομο να αναπνέει καλύτερα και να μπορεί να ασκηθεί περισσότερο. Εξ άλλου έχει
αποδειχθεί άτι τα φάρμακα αυτά εμποδίζουν την προοδευτική διάταση της καρδιάς. Κανονικά αυτό το φάρμακο χορηγείται σταδιακά, γιατί η πρώτη δάση μπορεί περιστασιακά να χαμηλώσει πάρα πολύ την πίεση αίματος.
Οι β-αναστολείς φαίνεται ότι ωφελούν σε μακροχρόνια χορήγηση, η οποία όμως πρέπει να γίνεται με την τακτική επίβλεψη του καρδιολόγου.
Η δακτυλίτιδα αυξάνει την ικανότητα του μυοκαρδίου να συσπάται, αλλά χρησιμοποιείται και για έλεγχο της καρδιακής συχνότητας όταν υπάρχει αρρυθμία των κόλπων (κολπική μαρμαρυγή).
2. Χειρουργείο
Μεταμοσχευση καρδιάς. Ένας μικρός αριθμός ασθενών με διατατική μυοκαρδιοπάθεια δεν θεραπεύεται με την χορήγηση φαρμάκων και χειροτερεύεί σε τέτοιο βαθμό που η ποιότητα ζωής του να είναι πολύ άσχημη. Σ' αυτό το στάδιο, το άτομο μπορεί να απευθυνθεί σ'
ένα ειδικά νοσοκομείο, όπου εκτιμάται αν η καρδιακή μεταμάσχευση είναι απαραίτητη. Πρόσφατα εμφανίστηκαν και άλλες τεχνικές οπως η μυοκαρδιοπλαστική και η εκτομή τμήματος του τοιχώματος της αριστερής κοιλίας που όμως βρίσκονται στο ερευνητικά στάδιο.
3. Άλλες Θεραπείες
Ηλεκτρική καρδιοανάταξη: αποτελεί τρόπο διόρθωσης ορισμένων αρρυθμιών με εφαρμογή ελεγχόμενου ηλεκτρικού shock στο στήθος. Γίνεται επειγόντως (σε πολύ σοβαρά ασθενείς) ή κατόπιν προγραμματισμού, με γενική αναισθησία.
Βηματοδότης: Οι ασθενείς με διατατική μυοκαρδιοπάθεια αναπτύσσουν μερικές φορές
διαταραχές του καρδιακού ρυθμού, οι οποίες εκδηλώνονται με βραδυκαρδία. Ο βηματοδότης είναι μια μικρή συσκευή σε μέγεθος σπιρτόκουτου που εισάγεται κάτω από το δέρμα. Η επέμβαση γίνεται με τοπική αναισθησία. Ο βηματοδότης συνδέεται με την καρδιά με ειδικά λεπτά σύρματα, τα οποία φτάνουν σε αυτήν μέσα από μια φλέβα. Ο ασθενής που έχει βηματοδότη δεν τον αισθάνεται ούτε ενοχλείται από αυτόν. Ο βηματοδότης αισθάνεται την ηλεκτρική δραστηριότητα της καρδιάς και αναλαμβάνει να παρέχει το ρυθμό όταν ο φυσιολογικός ρυθμός της καρδιάς παρουσιάζει κάποιο πρόβλημα. Οι ασθενείς με βηματοδότη πρέπει να γνωρίζουν άτι o βηματοδότης χρειάζεται τακτικά έλεγχο ανάλογα με τις οδηγίες του γιατρού τους. Επίσης θα πρέπει να αποφεύγουν τα μαγνητικά πεδία,
π.χ. μαγνητική τομογραφία.
Αυτόματος εμφυτεύσιμος απινιδωτής: Ορισμένοι ασθενείς έχουν σοβαρές αρρυθμίες που δεν ελέγχονται με φάρμακα, αλλά αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά με μικρά ηλεκτρικά shock. Ο αυτόματος εμφυτεύσιμος απινιδωτής είναι μια συσκευή παρόμοια με βηματοδότη που μπορεί να δίνει μικρό εσωτερικό shock όταν συμβεί μια τέτοια σοβαρή αρρυθμία. Μπορεί να προφυλάξει ασθενείς υψηλού κινδύνου από αιφνίδιο θάνατο.

Συνεχήs παρακολούθηση.
Αφού θα έχει γίνει η αρχική διάγνωση, όλοι οι ασθενείς θα πρέπει να κάνουν τακτικά τσεκάπ. Κάτι τέτοιο είναι απαραίτητο για να ελέγχεται η πρόοδος του ατόμου και να προσαρμόζεται η θεραπεία όπου αυτά είναι απαραίτητο. Η συνεχής παρακολούθηση είναι σημαντική γιατί οποιεσδήποτε επιπλοκές και αν εμφανιστούν μπορούν να αναγνωριστούν και να ξεκινήσει η θεραπεία, όταν θα είναι πραγματικά ωφέλιμη. Η πρόγνωση διαφέρει από ασθενή σε ασθενή. Κάποιοι ασθενείς βελτιώνονται αμέσως με τη θεραπεία και άλλων η κατάσταση της υγείας τους παραμένει σταθερή με μερικές προσαρμογές στον τρόπο ζωής τους. Ωστόσο ένα μικρό ποσοστό ασθενών συνεχίζουν να χειροτερεύουν παρά τη θεραπεία και γι' αυτό μπορεί να είναι απαραίτητη η καρδιακή μεταμόσχευση.

'Ελεχχοs τηs οικογένειας.
Σε ορισμένες περιπτώσεις η ΔΜ είναι οικογενής, δηλαδή εμφανίζεται σε περισσότερα μέλη μιας οικογένειας. Αυτό δείχνει μια πιθανή γενετική αιτία της νόσου, χωρίς όμως όλα τα μέλη
της οικογένειας να πάσχουν υποχρεωτικά. Ορισμένα από τα άτομα της οικογένειας μπορεί να μην έχουν συμπτώματα, αλλά απλά να έχουν το ανώμαλο γονίδιο που καθορίζει τη νόσο.
Επομένως, όλοι οι συγγενείς 1 ου βαθμού ενός ασθενούς με ΔΜ πρέπει να εξετάζονται για τη νόσο. Η εξέταση συνήθως περιλαμβάνει έλεγχο από ειδικό καρδιολόγο, καθώς και ηλεκτροκαρδιογράφημα και υπερηχοκαρδιογράφημα.

Επιπλοκές Διατατικής Μυοκαρδιοπάθειας
1. Κολποκοιλιακοί αποκλεισμοί
Αν το φυσικό ηλεκτρικό σύστημα αγωγής μέσα στην καρδιά αποτυγχάνει να λειτουργήσει κανονικά τότε ο χτύπος της καρδιάς μπορεί να γίνει πολύ αργός. Ζάλες ή συγκοπές μπορούν να συμβούν. Αν γίνει κάτι τέτοιο τότε ο βηματοδότης είναι απαραίτητος.
2. Σχηματισμός θρόμβων
Στη διατατική μυοκαρδιοπάθεια το αίμα έχει την τάση να ρέει μέσω της καρδιάς πολύ πιο αργά από ότι πρέπει. Αυτό μπορεί να βοηθάει στη δημιουργία θρόμβων μέσα στην καρδιά ή στις φλέβες στα πόδια (θρόμβωση) και να χρειάζεται φαρμακευτική αγωγή με αντιπηκτικά.
3. Κολπική Μαρμαρυγή
Κολπική μαρμαρυγή είναι ένας ειδικός τύπος αρρυθμίας της καρδιάς που συμβαίνει στο 20% των ασθενών με Διατατική Μυοκαρδιοπάθεια. Αν αυτός ο ρυθμός αναπτυχθεί, μπορεί να συνδεθεί με μια σημαντική επιδείνωση των συμπτωμάτων ή την ανάπτυξη των θρόμβων. Σε μερικές περιπτώσεις ο κανονικός ρυθμός μπορεί να επανέλθει με φάρμακα κατά της αρρυθμίας ή με ένα ηλεκτρικό σοκ που γίνεται στην καρδιά. Αυτό είναι γνωστό ως ηλεκτρική ανάταξη και γίνεται κάτω από γενική αναισθησία.
4. Αιφνίδιος θάνατος
Ο κίνδυνος να συμβεί κάτι τέτοιο είναι μικρός, αλλά μπορεί να συμβεί με μικρή ή και χωρίς καμιά προειδοποίηση. Πιστεύεται ότι κάτι τέτοιο μπορεί να προκληθεί από μια σοβαρή αρρυθμία ή ανάπτυξη μεγάλων θρόμβων στο αίμα.
Οδηγίεs
Διαιτολόγιο
Αν ένα άτομο είναι υπέρβαρο τότε η καρδιά κουράζεται περισσότερο. Συστήνεται να λαμβάνονται λογικές ποσότητες τροφής για να διατηρηθεί το βάρος σε φυσιολογική αναλογία με το ύψος και την ηλικία. Οποιαδήποτε γρήγορη αύξηση του βάρους είναι πιθανόν να οφείλεται σε κατακράτηση υγρών και ο γιατρός θα πρέπει να ενημερωθεί.
Αλκοόλ
Γενικά η κατανάλωση αλκοόλ δεν συνιστάται σε ασθενείς με διατατική μυοκαρδιοπάθεια αφού βλάπτει το μυ της καρδιάς. Για τα υγιή άτομα ο επιτρεπτά ακίνδυνος αριθμός μονάδων ανά εβδομάδα, για άνδρες είναι 21 και για γυναίκες 14. Μία μονάδα είναι ισοδύναμη με
ένα ποτήρι ξανθιάς μπύρας ή ένα μικρό ποτήρι κρασί ή μία μεζούρα ποτού. Αν έχεις διατατική Μυοκαρδιοπάθεια και επιθυμείς να πίνεις αλκοόλ, συμβουλεύεται να μοιράζεις την ποσότητα στο διάστημα μιας εβδομάδας και να διατηρείς τον επιτρεπτό αριθμό μονάδων.
Τα χαμηλής ή καθόλου περιεκτικότητας σε αλκοόλ ποτά, όπως κρασί, μπύρα και ξανθιά μπύρα είναι καλά υποκατάστατα.
Άσκηση
Η φυσική άσκηση μπορεί να γίνεται για όσο διάστημα δεν προκαλεί τα ανεπιθύμητα συμπτώματα. Η μέτρια άσκηση με τη μορφή τακτικών, μικρών και γρήγορων περιπάτων είναι ευεργετική στους ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια. Ιατρικές συμβουλές θα πρέπει να ζητούνται πριν τη συμμετοχή σε ανταγωνισrικίι αθλήματα ή πριν από μία έντονη φυσική άσκηση.
Αντιγριπικός εμβολιασμός
Κάτι τέτοιο μπορεί να συσταθεί από το γιατρό σας για να εμποδιστεί μια σοβαρή προσβολή γρίπης.
Διακοπές και ταξίδια
Θα ήταν καλό να δείτε τον γιατρό σας για ιατρική έγκριση πριν ταξιδέψετε. Αν ταξιδέψετε στο εξωτερικά θα ήταν ωφέλιμο να πάρετε πληροφορίες από το ταξιδιωτικά σας γραφείο σχετικά με την ασφάλεια και τον τομέα υγείας της χώρας που επισκέπτεστε. Η φόρμα
Ε 1 1 1 παρέχει συμβουλές για την προστασία της υγείας στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) και είναι διαθέσιμη στο Υπουργείο Υγείας.
Οδήγηση
Δεν υπάρχουν συνήθως περιορισμοί για τους οδηγούς αυτοκινήτων.
Μελλονrικη Πρόοδοs
Οι αναστολείς ΜΕΑ (μετατρεπτικού ενζύμου) έχουν φέρει την επανάσταση στη θεραπευτική αγωγή της καρδιακής ανεπάρκειας τα τελευταία χρόνια. Τα φάρμακα αυτά είναι πολύ αποτελεσματικά στο να απαλύνουν πολλά από τα ενοχλητικά συμπτώματα της πάθησης αυτής. Η έγκαιρη αναγνώριση της ασθένειας θα επιτρέψει τη χρησιμοποίηση των φαρμάκων αυτών όταν θα είναι πιο αποτελεσματικά στην πρόληψη της επιδείνωσης της ασθένειας. Αν περισσότερες έρευνες αποδείξουν ότι με καρδιακά αντισώματα αναγνωρίζονται ποιοι συγγενείς ασθενών κινδυνεύουν να εκδηλώσουν συμπτώματα Διατατικής Μυοκαρδιοπάθειας, τότε θα μπορούσε στο μέλλον να δοθεί προληπτική φαρμακευτική αγωγή. Γι' αυτό το λόγο, το πρόγραμμα Φειδιππίδης προσφέρει διευκολύνσεις ελέγχου στα μέλη της οικογένειας που έχουν προσβληθεί. Η έρευνα στον τομέα αυτό ξεκίνησε πρόσφατα να διεξάγεται.

Γλωσσάρι
Αίσθημα παλμών:
Είναι δυσάρεστο αίσθημα του καρδιακού ρυθμού. Το αίσθημα παλμών μπορεί να οφείλεται σε φυσιολογικό χτύπημα καρδιάς που γίνεται περισσότερο έντονο από το άγχος ή την άσκηση, ή μπορεί να προκαλείται από αρρυθμία.
Αντιπηκτικά φάρμακα:
Είναι φάρμακα (π.χ. Sintrom ή Panwarfin ) που έχουν σκοπό να μειώσουν την ικανότητα του αίματος να δημιουργεί θρόμβους (μικρά πήγματα του αίματος). Χρησιμοποιούνται όταν υπάρχει κίνδυνος σχηματισμού θρόμβων στην καρδιά π.χ. σε κολπική μαρμαρυγή ή σε φλεβική θρόμβωση.
Αντίσωμα:
Πρωτεΐνη που είναι μέρος του ανοσοποιητικού συστήματος του οργανισμού μας. Παράγονται μέσα στο σώμα όταν ξένο υλικό εισέλθει στον οργανισμό και βοηθούν στην άμυνα του σώματος.
Ανοσοκατασταλτικά φάρμακα:
Τα φάρμακα που καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα π.χ. κορτικοστεροειδή.
Ανοσολογικό σύστημα:
Η φυσική άμυνα του σώματος εναντίον "ξένων" ουσιών και φλεγμονωδών μορίων π.χ. ιών.
Αρρυθμία:
Ένας μη φυσιολογικός ρυθμός ή ανωμαλία στον χτύπο της καρδιάς. Ο ρυθμός της καρδιάς μπορεί να είναι πολύ γρήγορος (ταχυκαρδία) ή πολύ αργός (βραδυκαρδία). Οι αρρυθμίες μπορεί να προκαλέσουν συμπτώματα όπως αίσθημα παλμών, "φτερουγίσματα" ή ζάλη.
Αυτόματος εμφυτεύσιμος απινιδωτής:
Ειδικός τύπος βηματοδότη, ο οποίος αναγνωρίζει πότε o καρδιακός ρυθμός είναι υπερβολικά γρήγορος και είτε βηματοδοτεί την καρδιά, είτε παρέχει ένα μικρό ηλεκτρικό σοκ με σκοπό να αποκαταστήσει το φυσιολογικό καρδιακό ρυθμό.
Βηματοδότης:
Όπως περιγράφηκε νωρίτερα, το φυσιολογικό ηλεκτρικό σήμα μπορεί να αποτύχει να μεταδοθεί στις κοιλίες και σ'αυτήν την κατάσταση εμφυτεύεται βηματοδότης. Πρόκειται για ένα μικρά κουτί, σαν σπιρτόκουτο που περιέχει μπαταρία και τοποθετείται κάτω από το δέρμα του στήθους, συνδέεται με ένα λεπτά σύρμα διαμέσου των φλεβών με την καρδιά, όπου απελευθερώνονται αναγκαία ερεθίσματα. Δε φαίνεται και δεν ενοχλεί.
Βιοψία μυοκαρδίου:
Αυτή είναι μια ειδική εξέταση στην οποία ένα μικρά τμήμα του μυ της καρδιάς αποσπάται τη στιγμή του καρδιακού καθετηριασμού χρησιμοποιώντας ένα ειδικό όργανο.
Διουρητικά:
Συνήθως οι ασθενείς αναπτύσσουν κατακράτηση υγρών. Χορηγούνται λοιπόν χάπια που αυξάνουν την παραγωγή των ούρων από τους νεφρούς και ονομάζονται διουρητικά. Όταν κάποιος πάρει διουρητικά, μετά από λίγο αρχίζει η διούρηση.
Ηλεκτροκαρδιογράφημα ή Καρδιογράφημα (ΗΚΓ) : Μία πολύ κοινή εξέταση για όλες τις μορφές καρδιακών παθήσεων. Τοποθετούνται καλώδια στο στήθος, στους καρπούς και στα πόδια για να ανιχνεύσουν τα ηλεκτρικά σήματα από την καρδιά.
Ηλεκτρική καρδιοανάταξη : Μία αρρυθμία, π.χ., η κολπική μαρμαρυγή (όπως περιγράφηκε παραπάνω) μπορεί να αναταχθεί (δηλαδή να σταματήσει) από την εφαρμογή ηλεκτρικού σοκ στο στήθος. Αν είναι απαραίτητη αυτή η διαδικασία, πραγματοποιείται μετά από γενική αναισθησία.
Ηλεκτροφυσιολογικός έλεγχος (ΗΦΕ): Στην εξέταση αυτή εισέρχονται καθετήρες στην καρδιά, οι οποίοι καταγράφουν και ελέγχουν την ηλεκτρική δραστηριότητα της καρδιάς.
Καρδιακή ανεπάρκεια:
Ο όρος χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια πάθηση κατά την οποία η καρδιά αδυνατεί να αποστείλει επαρκή ποσότητα αίματος στους ιστούς, με αποτέλεσμα τη συσσώρευση υγρών στους πνεύμονες και στα πόδια (οίδημα). H καρδιακή ανεπάρκεια μπορεί να αντιμετωπισθεί με φάρμακα όπως τα διουρητικά και οι αναστολείς ΜΕΑ.
Καρδιακός καθετηριασμός:
Αυτή είναι μια ειδική εξέταση που χρησιμοποιείται σε
διάφορες μορφές καρδιακών παθήσεων και η οποία εκτελείται και στη Διατατική Μυοκαρδιοπάθεια: Στον καρδιακό καθετηριασμό ένα πολύ λεπτό πλαστικό σωληνάκι περνάει μέσα από τη μηριαία αρτηρία μέσα στις καρδιακές κοιλότητες χρησιμοποιώντας ως οδηγό ακτίνες. Έτσι, μπορεί να δούμε τη δομή και τη λειτουργία της καρδιάς και να μετρήσουμε τις πιέσεις στο εσωτερικό της.
Κοιλίες:
Τα κύρια διαμερίσματα - αντλίες της καρδιάς. Η μια βρίσκεται δεξιά και η άλλη στην αριστερή πλευρά. Η αριστερή κοιλία είναι η κοιλότητα της καρδιάς που περισσότερο προσβάλλεται από τη Διατατική Μυοκαρδιοπάθεια.
Κολπική μαρμαρυγή:
Αυτός είναι πολύ συνηθισμένος τύπος αρρυθμίας. Μπορεί να είναι παροδικός ή χρόνιος (επίμονος). Οι χτύποι της καρδιάς βρίσκονται σε πλήρη αρρυθμία.
Κόλποι:
Οι κοιλότητες της καρδιάς που υποδέχονται το αίμα. Η μια βρίσκεται στη δεξιά και η άλλη στην αριστερή πλευρά. Το αίμα συγκεντρώνεται στους κόλπους καθώς οι κοιλίες συστέλλονται. Το αίμα αυτό απελευθερώνεται μετά στις κοιλίες όταν είναι έτοιμες να γεμίσουν.
Κολποκοιλιακός αποκλεισμός: Ενίοτε το φυσιολογικό ηλεκτρικό σήμα δεν κατεβαίνει προς τις κοιλίες καταλήγοντας σε χαμηλή καρδιακή συχνότητα ή "καρδιακό block". Αυτή η πάθηση μπορεί να διαγνωσθεί με ΗΚΓ. Εάν αυτά συμβαίνει, εμφυτεύεται βηματοδότης.(βλέπε βηματοδότη)
Μυυοκαρδιοπάθεια: Κάθε ασθένεια του μυοκαρδίου, δηλαδή του μυ της καρδιάς.
Ραδιοϊσοτοπικές μελέτες: Σ' αυτές τις δοκιμασίες γίνεται ένεση με ουσίες που περιέχουν ραδιοϊσότοπα σε πολύ μικρές και ασφαλείς ποσότητες. Μπορεί να χρησιμοποιούνται για να εκτιμηθεί η δομή και η λειτουργία της καρδιάς.
Υπέρηχος Doppler:
Αυτή η εξέταση συνδυάζεται συνήθως με το υπερηχοκαρδιογράφημα. Το Doppler μπορεί να παράγει μια έγχρωμη κωδικοποιημένη εικόνα της ροής του αίματος μέσα στην καρδιά και ανιχνεύει οποιεσδήποτε διαταραχές της ροής του αίματος. Με τη μελέτη της μορφολογίας της ροής του αίματος μπορεί να βγουν χρήσιμα συμπεράσματα για τη λειτουργία της καρδιάς.
Στηθάγχη:
Πόνοι στο στήθος ή ταλαιπωρία που προκαλείται συνήθως από άσκηση και ανακουφίζεται με την ξεκούραση. Η στηθάγχη προέρχεται από ανεπαρκή εφοδιασμό οξυγονου στο μυ της καρδιάς.
Υπερηχοκαρδιογράφημα (κοινώς Echo):
Είναι μια εξέταση υπερήχων της καρδιάς πανομοιότυπη με αυτή που πραγματοποιείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Με το echo λαμβάνεται μια απεικόνιση της καρδιάς.
Φύσημα:
Το φύσημα προκαλείται από στροβιλώδη ροή του αίματος μέσα στην καρδιά.
Holter:
Είναι μια συνεχόμενη καταγραφή του καρδιακού ρυθμού επί 24 ώρες ή 48 ώρες. Τα ηλεκτρόδια τοποθετούνται στο στήθος και συνδέονται με μια ειδική μικρή συσκευή που έχει κασέτα. Η συσκευή φέρεται από τον ασθενή με μια ζώνη. Το Hσlter καταγράφει ανωμαλίες του καρδιακού ρυθμού, δηλαδή αρρυθμίες.
1. Είναι σημαντικό όλοι οι ασθενείς με Διατατική Μυοκαρδιοπάθεια να κατανοούν την πάθησή τους. Ο οικογενειακός γιατρός σας και ο ειδικός καρδιολόγος είναι πρόθυμοι να συζητούν διεξοδικά όλες τις ερωτήσεις για την πάθηση αυτή με τον ασθενή και την οικογένειά του.
2. Ένας σημαντικός αριθμός ασθενών με Διατατική Μυοκαρδιοπάθεια παρουσιάζει βελτίωση με την κατάλληλη αγωγή και είναι ικανός να ζει μια φυσιολογική ζωή. Μερικοί ασθενείς μπορεί να παρουσιάζουν χειροτέρευση και να απαιτείται επιπρόσθετη θεραπεία. Είναι σημαντικό οι ασθενείς να παρακολουθούνται από έναν εξειδικευμένο καρδιολόγο.
3. Είναι απαραίτητο να συμβουλεύεσθε τον καρδιολόγο σας ή τον οικογενειακά γιατρό σας σχετικά με το πόση άσκηση πρέπει να κάνετε. Υπερβολική φυσική άσκηση πρέπει να αποφεύγεται.
4. Είναι χρήσιμο να αποφεύγετε την οξεία και σοβαρή απώλεια αίματος ή υγρών π.χ. αιμοδοσία, αιμορραγία, διάρροια, έμετοι.
5. Παρατεταμένη ορθοστασία σε υψηλή θερμοκρασία μπορεί να προδιαθέσει σε ζάλη
που μπορεί να είναι επικίνδυνη. Να ζητείται ιατρική έγκριση πριν από σάουνα, κ.λ.π.
ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΤΙΚΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ:
Ξαφνική ζάλη/λιποθυμία ή τάση για λιποθυμία.
Ξαφνική ανεξήγητη πρόσληψη βάρους.
Επιδείνωση της αναπνοής.
Αν υπάρχει κληρονομικό ιστορικό στην οικογένεια διατατικής μυοκαρδιοπάθειας
ή αιφνιδίου θανάτου νέων μελών απευθυνθείτε στο πρόγραμμα Φειδιππίδης.
Αν κάποιο από αυτά τα συμπτώματα εμφανιστεί ο ασθενής πρέπει να δει το γιατρό το συντομότερο δυνατό.


Δρ. Νικόλαος Γ. Γιαννόπουλος

Αρχείο Αναρτήσεων