Καρδιολογικό Βήμα

Πρόληψη και θεραπεία καρδιοπαθειών

Τέστ κόπωσης

1 Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα της καρδιάς είναι η στεφανιαία νόσος, η ασθένεια δηλαδή που παθαίνουν τα αγγεία λόγω της εναποθέσεως της αθηρωματικής πλάκας. Η τελευταία είναι κάτι σαν την πέτρα των δοντιών, "κολλάει" γύρω από τα τοιχώματα των αγγείων και μειώνει τη ροή το αίματος από και προς την καρδιά. Σιγά-σιγά τα αγγεία "στενεύουν" και η καρδιά δεν παίρνει όσο αίμα χρειάζεται για να εξυπηρετήσει τη λειτουργία του οργανισμού. Και τότε δημιουργείται ο κίνδυνος για έμφραγμα ή για στηθάγχη, η οποία αποτελεί χρόνιο πρόβλημα. Εμφανίζεται με πόνο στο στήθος, για 5-10 λεπτά, όταν ανεβαίνουμε σκάλες, κουβαλάμε βαριά αντικείμενα ή κάνουμε κάποια σωματική προσπάθεια.


Η ΠΡΟΛΗΨΗ ΣΩΖΕΙ
Η αθηρωματική πλάκα δημιουργείται από πολύ νωρίς. Έχει παρατηρηθεί ακόμη και σε νέους 18-20 ετών. Δεν είναι όμως πάντα μοιραία ούτε δημιουργεί σε κάθε περίπτωση προβλήματα. Ωστόσο καλό είναι από καιρό σε καιρό να κάνουμε τις απαραίτητες εξετάσεις, ώστε να προλαβαίνουμε τις δύσκολες καταστάσεις. Όλες οι απαραίτητες πληροφορίες για την κατάσταση των στεφανιαίων αγγείων μας δίνονται από το τεστ κοπώσεως. Ο καρδιολόγος κ. Πέτρος Καλογερόπουλος μας εξηγεί πότε, γιατί και πώς γίνεται αυτή η εξέταση. Η δοκιμασία αυτή μπορεί να διαγνώσει αν υπάρχει νόσος των στεφανιαίων αρτηριών αλλά και σε ποιο βαθμό υπάρχει η ασθένεια, ώστε να εκτιμηθεί η σοβαρότητα της κατάστασης.


ΣΗΜΑΔΙΑ ΚΙΝΔΥΝΟΥ
Εάν όταν περπατάμε, ανεβαίνουμε σκάλες, μεταφέρουμε κάποιο βάρος, νιώθουμε:
Πόνο στο στήθος.
Κρίσεις δύσπνοιας
Μουδιάσματα και στα δύο χέρια, συμμετρικά και ταυτόχρονα...
πρέπει να επισκεφτούμε τον καρδιολόγο. Και αυτό γιατί, όταν βρισκόμαστε σε κάποιου είδους σωματική προσπάθεια, η καρδιά χτυπάει πιο γρήγορα, για να στείλει αίμα στους μυς που δουλεύουν αλλά και για να μπορέσει η ίδια να τραφεί όσο χρειάζεται. Αν όμως τα αγγεία είναι "βουλωμένα", τότε η ποσότητα το αίματος που κυκλοφορεί είναι λίγη, ανεπαρκής για την εκτέλεση της προσπάθειας, με αποτέλεσμα να παράγεται ο πόνος.


ΠΟΙΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΗ
Στην περίπτωση που δεν έχουμε συμπτώματα, θα πρέπει να ελέγξουμε:
Αν ανήκουμε σε κάποια ομάδα κινδύνου, όπως για παράδειγμα οι καπνιστές, οι διαβητικοί.
Αν στην οικογένεια υπάρχει κληρονομικότητα για καρδιοπάθειες.
Αν έχουμε υψηλή χοληστερίνη ή υπέρταση.
Τότε θα πρέπει από την 4η δεκαετία της ζωής μας να κάνουμε ένα πρώτο τεστ κοπώσεως. Και αυτό γιατί η στεφανιαία νόσος σχετίζεται με την ηλικία και μετά τα 40 συνδυάζεται με τους παράγοντες κινδύνου.
Μάλιστα, ένας σαραντάρης έχει πιθανότητες 45% να εκδηλώσει στεφανιαία νόσο εάν έχει και τους τέσσερις παράγοντες κινδύνου, δηλαδή υπέρταση, χοληστερίνη, κάπνισμα και κληρονομικότητα.
Όσο για τις γυναίκες, οι ορμόνες τους τις προστατεύουν από τη στεφανιαία νόσο μέχρι την εμμηνόπαυση. Όταν όμως η έμμηνος ρύση σταματήσει φτάνουν ακριβώς στο ίδιο σημείο που βρίσκονται οι άντρες της ίδιας ηλικίας.
Το τεστ κοπώσεως θα πρέπει να επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο, διότι τόσος είναι ο χρόνος εγκατάστασης νέων βλαβών στα αγγεία.


ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΟ ΤΕΣΤ
Ένας κυλιόμενος διάδρομος, σαν αυτούς που υπάρχουν στα γυμναστήρια, και μερικά ηλεκτρόδια είναι τα "εργαλεία" των καρδιολόγων για την εκτέλεση της εξέτασης.
Ο εξεταζόμενος βαδίζει στο διάδρομο και κατά την διάρκεια της άσκησης γίνεται μέτρηση της πίεσής του και καταγράφεται η λειτουργία της καρδιάς με ένα καρδιογράφημα.
Ο χρόνος που διαρκεί το τεστ είναι καθορισμένος και εξαρτάται από την ηλικία, το φύλο και τη φυσική κατάσταση του ατόμου. Η εξέταση χωρίζεται σε τέσσερα τρίλεπτα, όπου αυξάνεται η ταχύτητα της βάδισης, αλλά και η κλίση του διαδρόμου.


ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΤΙΜΕΣ
Το ιδανικό για μία δοκιμασία κοπώσεως είναι ο εξεταζόμενος να ολοκληρώσει και τα 12 λεπτά της εξέτασης χωρίς συμπτώματα, μόνο με φυσιολογική αύξηση της πίεσης που προκαλείται από τη σωματική προσπάθεια και με μια ταχύπνοια (λαχάνιασμα).
Ικανοποιητικό είναι το τεστ όταν ο εξεταζόμενος "περάσει" και τα 9 λεπτά της δοκιμασίας χωρίς παθολογικές αλλαγές.
Στις παραπάνω περιπτώσεις το τεστ υποδεικνύει ότι το άτομο θα ζήσει για τουλάχιστον δέκα χρόνια ακόμη χωρίς πρόβλημα στα στεφανιαία αγγεία του.
Κατά την διάρκεια το τεστ ο καρδιολόγος κοιτάζει το καρδιογράφημα να μην παρουσιάζει παθολογική εικόνα και η συστολική (μεγάλη) πίεση να μην υπερβεί τα 220 χιλιοστά στήλης υδραργύρου αλλά ούτε και να μειωθεί απότομα. Η απότομη μείωση δεν πρέπει να συμβεί, γιατί σημαίνει ότι η καρδιά δεν πήρε αρκετό αίμα εξαιτίας πιθανής απόφραξης σε κάποιο σημείο των αγγείων. Επίσης, ο παλμός δεν πρέπει να υπερβεί στην καλύτερη περίπτωση τους 180 (220 παλμοί μείον την ηλικία του εξεταζομένου).


ΤΙ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ Η ΕΞΕΤΑΣΗ
Τα αποτελέσματα της εξέτασης δείχνουν αν υπάρχει κάποια στένωση των στεφανιαίων αγγείων εξαιτίας της αθηρωματικής πλάκας, αλλά και σε ποιο βαθμό η στένωση αυτή δημιουργεί πρόβλημα. Σε περίπτωση που πρόκειται για ασθενή με διαγνωσμένη καρδιοπάθεια η διάρκεια της δοκιμασίας κοπώσεως, η ύπαρξη συμπτωμάτων ή όχι και η εικόνα του ηλεκτροκαρδιογραφήματος προσδιορίζουν:
Αν ο ασθενής που πέρασε έμφραγμα ή έχει στηθάγχη θα οδηγηθεί σε κάποια επέμβαση ή θα ακολουθηθεί συντηρητικός τρόπος αντιμετώπισης.


ΚΙ ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ;
Σε περίπτωση που διαγνωστεί στεφανιαία νόσος, μας επισημαίνει ο κ. Καλογερόπουλος, είναι απολύτως απαραίτητη η εφαρμογή όλων εκείνων των συμβουλών που συστήνονται για την πρόληψη των καρδιαγγειακών παθήσεων, ανεξάρτητα από την αγωγή που θα αποφασίσει ο γιατρός. Δηλαδή είναι απαραίτητη:
Η σωστή διατροφή για μείωση της χοληστερόλης στο αίμα, με τον περιορισμό των λιπαρών τροφών και του κόκκινου κρέατος.
Η αύξηση της κατανάλωσης φρούτων και λαχανικών.
Η απώλεια βάρους
Η μείωση της πίεσης.
Η διακοπή του καπνίσματος
Η ρύθμιση του διαβήτη - αν υπάρχει. Η αποφυγή όλων αυτών οδηγούν σε άμεση και ορατή βελτίωση της υγείας.

Αναδημοσίευση από το Περιοδικό ΑΡΜΟΝΙΑ, Τεύχος 17 - Απρίλιος 2001, σελ. 42

Αρχείο Αναρτήσεων