Καρδιολογικό Βήμα

Πρόληψη και θεραπεία καρδιοπαθειών

Καρδιολογικές εξελίξεις

Τρεις νέες διαγνωστικές μέθοδοι για την ακριβέστερη εκτίμηση των ιδιοτήτων της αθηρωματικής πλάκας, προστίθενται στο οπλοστάσιο των επεμβατικών καρδιολόγων. Μάλιστα η Οπτική Συνεκτική Τομογραφία ( ΟCT), που πλέον χρησιμοποιείται ευρύτατα και διενεργείται μόλις σε10’ της ώρας στο Αιμοδυναμικό Εργαστήριο, έχει δεκαπλάσια διαγνωστική ικανότητα σε σύγκριση με τον ενδοστεφανιαίο υπέρηχο.

Τα ανωτέρω τόνισε ο επεμβατικός καρδιολόγος στο Ιατρικό Διαβαλκανικό , Χουρμούζιος Αραμπατζής, από το βήμα του διεθνούς Αγγειοχειρουργικού συνεδρίου Aristotle Vascular Experts Meeting 2009, το οποίο άνοιξε σήμερα τις τριήμερες εργασίες του , με το πρώτο πάνελ του να εξετάζειτη σύγχρονη αντιμετώπιση της στεφανιαίας νόσου. Το συνέδριο, που πραγματοποιείται 12- 14 Μαρτίου, στη Θεσσαλονίκη, στους χώρους τουHyatt Regency Hotel, διοργανώνει η Α! Χειρουργική Πανεπιστημιακή Κλινική του νοσοκομείου Παπαγεωργίου , σε συνεργασία με την Καρδιολογική Κλινική του νοσοκομείου Παπαγεωργίου , την Ελληνική Εταιρεία Αγγειακών Εγκεφαλικών Νόσων και το Β! Καρδιολογικό Τμήμα του Ωνασείου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου . Πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής του AVEM 2009 είναι ο Καθηγητής Αγγειοχειρουργικής στο Α.Π.Θ. Δημήτριος Κισκίνης.

Στις σύγχρονες διαγνωστικές μεθόδους που εξετάζουν τις στενώσεις των στεφανιαίων αγγείων, περιλαμβάνεται η Παλπογραφία η οποία σύντομα θα αρχίσει να εφαρμόζεται και στην Ελλάδα – μέθοδος που διαπιστώνει τις ελαστικές ιδιότητες τωνστεφανιαίων αγγείων – όπως και η Εικονική Ιστολογία ( Virtual Histology), ενώ πολλά υποσχόμενη μελλοντικά δείχνει να είναι και η ΦωτοΑγγειοπλαστική.

Για τις ιδιαίτερα «σκληρές» αθηρωματικές πλάκες, για τα αγγεία με τις επασβεστωμένες βλάβες, όταν δηλαδή δεν μπορούν στην αγγειοπλαστική να χρησιμοποιηθούν τα λεγόμενα μπαλονάκια, τότε οι επεμβατικοί καρδιολόγοι κάνουν χρήση του «Rotablator» , ενός είδους «αγγειοπόντικα», που επιτυγχάνει την περιστροφική εκτομή της αθηρωματικής πλάκας και τη διάταση του αγγείου. Η διάνοιξη με rotablator , όπως είπε ο επεμβατικός καρδιολόγος στην Κλινική «Άγιος Λουκάς» Πέτρος Δάρδας, συχνά ακολουθείται από την τοποθέτηση επικαλυμμένων stents (DES), για την αποφυγή επαναστενώσεων .

H πρωτογενής αγγειοπλαστική- το γνωστό «μπαλονάκι» όταν διενεργείται την ώρα του εμφράγματος ( πρωτογενής διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση)- σώζει 26 ανθρώπινες ζωές σε κάθε 1.000 που θα υπάρξει παρέμβαση , είναι δε παγκοσμίως η πρώτη επιλογή μεθόδου θεραπείας στο οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Με την πρωτογενή αγγειοπλαστική, όπως είπε ο Γεώργιος Μπομπότης, επεμβατικός καρδιολόγος και αναπληρωτής διευθυντής της Καρδιολογικής Κλινικής του νοσοκομείου Παπαγεωργίου, επιτυγχάνονται πολύ καλή αποκατάσταση της λειτουργίας του μυοκαρδίου, λιγότερα επανεμφράγματα και λιγότερα αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια. Στη Θεσσαλονίκη η μέθοδος εφαρμόζεται στα νοσοκομεία Παπαγεωργίου, Παπανικολάου και ΑΧΕΠΑ καθώς απαιτούνται ειδικές υποδομές και εξειδικευμένοι επεμβατικοί καρδιολόγοι.

Στο ΑVEM 2009 παρουσιάσθηκαν λεπτές και σύνθετες αγγειοχειρουργικές μέθοδοι και τεχνικές, με τις οποίες αντιμετωπίζονται επικίνδυνες για τη ζωή αγγειακές νόσοι,κακοήθεις όγκοι στο αγγειακό σύστημα, ενώ με τη χρήση κατεψυγμένων αρτηριακών αλλομοσχευμάτωνόπως και φλεβικών αυτομοσχευμάτων, αντιμετωπίζονται επείγουσες περιπτώσεις λοίμωξης των αγγειακών stents.

Με το συνδυασμό ενδαγγειακών και ανοικτών χειρουργικώντεχνικών , αντιμετωπίζονται τα σχετικά σπάνια αλλά πολύ επικίνδυνα πολλαπλά ανευρύσματα των σπλαχνικών αρτηριών (πχ.σπληνικής, ηπατικής, μεσεντέριας ), τα οποία μπορούν να προκαλέσουν απειλητικές επιπλοκές για τη ζωή του ασθενούς, υποστήριξε ο Grzegorz Oszkinis ,Καθηγητής Αγγειοχειρουργικήςστο Τμήμα Γενικής και Αγγειακής Χειρουργικής τουΠανεπιστημίου Ιατρικών Επιστημών τουΠόζναν, Πολωνία.

Ο Καθηγητής Oszkinis αναφέρθηκε στις περιπτώσεις ασθενών με ανευρύσματα διαφόρων σπλαχνικών αρτηριών, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε θεραπεία στο Τμήμα Γενικής και Αγγειακής Χειρουργικής στο Πόζναν κατά την περίοδο 2000 – 2008, για να επισημάνει καταλήγοντας ότιοι σύγχρονες μέθοδοι απεικόνισης αρτηριών ( υπολογιστική αρτηριογραφία, τομογραφία της κοιλιακής κοιλότητας) αυξάνουν την πιθανότητα έγκαιρου εντοπισμού ανευρυσμάτων σπλαχνικών αρτηριών. Επίσης τόνισε ότι, ασφαλή και αποτελεσματική μέθοδο αποτελεί οεμβολισμός των ανευρυσμάτων μικρών αρτηριακών κλάδων καθώς επιτρέπει τη διατήρηση της αιματικής ροής στο όργανο κι’ εξασφαλίζει τη λειτουργία του.

Οι αγγειοχειρουργοί έχουν πλέον στη διάθεσή τους ένα «ασημένιο γεράκι», τον ειδικό καθετήρα – αθηροτόμο «Silver Hawk», με τον οποίο και εκτελούν περιφερικές αθηρεκτομές, δηλαδή αφαιρέσεις της αθηρωματικής πλάκας από τις αποφραγμένες αρτηρίες και αγγεία. Σύμφωνα με την εμπειρία του Πανεπιστημίου της Iowa που αφορά αθηρεκτομές στην υποβουβωνική χώρα καιτην οποία παρουσίασε οJamal Hoballah, Καθηγητής καιΠρόεδρος του Τμήματος Χειρουργικής του Αμερικανικού Νοσοκομείο της Βηρυτού , η εφαρμογή του «Silver Hawk»,πέτυχε ένα υψηλό ποσοστό διάσωσης μέλους, της τάξης του 74%, σε όλες τις δευτερογενείς επεμβάσεις ( σε περιπτώσεις επαναστένωσης) .

Ωστόσο τα αποτελέσματα έδωσανπτωχή μεσοπρόθεσμη βατότητα κατόπιν αθηρεκτομήςμε τη συσκευή SilverHawk, ενώ όπως τονίσθηκε, η χρήση της συγκεκριμένης τεχνολογίας συνεπάγεται υψηλό κόστοςκαι, συχνά, ανάγκη επανεπέμβασης.

Οι Αγγειοχειρουργοί θέτουν τις γνώσεις και τις ανεπτυγμένες δεξιότητές τους στην αντιμετώπιση καρκινικών όγκων που εντοπίζονται στο αγγειακό σύστημα. Σε αυτή την κατηγορία των δύσκολα εγχειρίσιμων νεοπλασιών, ανήκει και το λειομυοσάρκωμα , κακοήθης όγκος συχνά ασυμπτωματικός.

Έχοντας αντιμετωπίσει πολλές περιπτώσεις ασθενών με λειομυοσάρκωμα στην κάτω κοίλη φλέβα, στο Αγγειοχειρουργικό Τμήμα του ιταλικούΠανεπιστημίου της Messina,ο Καθηγητής Αγγειοχειρουργικής και Διευθυντής του Τμήματος Francesco Spinelli, αναφέρθηκε στις σύνθετες τεχνικές που αναγκαστικά χρησιμοποιούνται για την αφαίρεση των όγκων και την αποκατάσταση της φλέβας, με τη χρήση ενίοτε και μοσχευμάτων αλλά και την τοποθέτηση stents.

H επιθετικήχειρουργική προσέγγιση των λειομυοσαρκωμάτων,όταν δεν υπάρχουν άλλες απομακρυσμένες κακοήθειες, έδειξε ότι συμβάλλει καθοριστικά στην μακροπρόθεσμη επιβίωση του ασθενούς, ελεύθερη υποτροπής.

H χρήση κρυοδιατηρημένων αρτηριακών αλλομοσχευμάτων και φλεβικών αυτομοσχευμάτων, υπερέχει έναντι των συμβατικών χειρουργικώνμεθόδων στις περιπτώσεις σοβαρών λοιμώξεων της αγγειακής πρόθεσης ( stents). Στις περιπτώσεις αυτές, η επιτυχής αντιμετώπιση της λοίμωξης είναι εξαιρετικά κρίσιμη, καθώς υπάρχει κίνδυνος απώλειας μέλους του σώματος του ασθενούς , ακόμη και θανάτου.

Τα ανωτέρω τόνισε ο Καθηγητής Grzerorz Oszkinis, σημειώνοντας ότι βάσει κλινικών μελετών που κάλυψαν τη διάρκεια μίας ολόκληρης δεκαετίας ( 1998-2008) στο Πανεπιστήμιο Ιατρικών Επιστημών του Πόζναν, τα κατεψυγμένα αρτηριακά αλλομοσχεύματα και τα φλεβικά αυτομοσχεύματα,αποδείχθηκαν καταλληλότερα για την αντιμετώπιση των λοιμώξεων των προθέσεων, καθώς καταγράφηκε μειωμένος αριθμός μετεγχειρητικών επιπλοκών , μεγαλύτερη διάρκεια βατότητας του μοσχεύματος, χαμηλό ποσοστό μεγεγχειρητικής θνησιμότητας και υψηλότερο ποσοστό στην εκρίζωση της λοίμωξης.

Στις περιπτώσεις επειγόντων περιστατικών που απαιτούν άμεση αποκατάσταση, προτείνεται η χρήση κατεψυγμένων αρτηριακών αλλομοσχευμάτων, αν και είναι συνήθως πιο εφικτή η χρήση φλεβικών αυτομοσχευμάτων, εφόσον το επιτρέπει η κατάσταση του ασθενούς.

Μηδενικά είναι τα ποσοστά του ακρωτηριασμού και ρήξης του κολοβώματος, στις περιπτώσεις χειρουργικής αντιμετώπισης των λοιμώξεων αορτικού μοσχεύματος, ενώ η εγχειρητική θνησιμότητα δεν ξεπερνάει το 3,7%, σύμφωνα με τον Καθηγητή J. Hoballah, ο οποίος , με βάση την εμπειρία του Πανεπιστημίου της Iowa,υποστήριξε την πλήρη αφαίρεση του μοσχεύματος όταν έχει προσβληθεί το σώμα του μοσχεύματος. Η επαναγγείωση, είπε, θα πρέπει να γίνεται πριν από την αφαίρεση του μοσχεύματος (εκτός από την περίπτωση μοσχευματοεντερικού συριγγίου ή ενδοκοιλιακής αιμορραγίας),ενώ η διαδοχική εξωανατομική επαναγγείωση συνιστάται (EAR) σε σταθεροποιημένους ασθενείς.
from http://ygeia.tanea.gr/default.asp?pid=8&ct=85&articleID=5906&la=1

Αρχείο Αναρτήσεων