Καρδιολογικό Βήμα

Πρόληψη και θεραπεία καρδιοπαθειών

Kαρδιακή ανεπάρκεια από κατάχρηση παυσιπόνων

Οι ερευνητές από το Ισπανικό Κέντρο Φαρμακοεπιδημιολογικών Μελετών της Μαδρίτης στήριξαν τη μελέτη τους στη Βρετανική Ερευνητική Βάση Δεδομένων Παθολογίας, μια βάση δεδομένων όπου φυλάσσονται, υπό καθεστώς ανωνυμίας, τα ιατρικά αρχεία εκατομμυρίων ασθενών που επισκέπτονται οικογενειακούς γιατρούς στη Βρετανία. Εντόπισαν όλους τους ασθενείς οι οποίοι την 1η Ιανουαρίου του 1997 ήταν από 60 έως 84 ετών και τους παρακολούθησαν μέχρι τα τέλη του Δεκεμβρίου του 2000. Σκοπός τους, να συγκρίνουν τους κινδύνους που αντιμετώπιζαν όσοι ελάμβαναν τακτικά Μη Στεροειδή Αντιφλεγμονώδη Φάρμακα (ΜΣΑΦ), με τους κινδύνους που αντιμετώπιζαν όσοι δεν ελάμβαναν τέτοια φάρμακα. Τα πιο διαδεδομένα ΜΣΑΦ είναι η ιβουπροφαίνη, η ναπροξένη, η δικλοφαινάκη, η ινδομεθακίνη και η μελοξικάμη, και ο συνηθέστερος λόγος λήψης τους είναι η οστεοαρθρίτιδα.
Οι επιστήμονες διαπίστωσαν πως η τακτική λήψη ΜΣΑΦ αυξάνει τον κίνδυνο εισαγωγής στο νοσοκομείο λόγω καρδιακής ανεπάρκειας (μια ασθένεια αρκετά συνηθισμένη, ιδίως στους ηλικιωμένους, η οποία εμφανίζεται όταν η καρδιά δεν έχει πλέον τη δύναμη να αντλεί αίμα αποτελεσματικά) έως και κατά 30%. Πιο συγκεκριμένα, από τους ασθενείς που εισήχθησαν κατά τη διάρκεια της περιόδου παρακολούθησης στο νοσοκομείο με καρδιακή ανεπάρκεια, ΜΣΑΦ ελάμβανε το 14%, ενόσω το αντίστοιχο ποσοστό στην τυχαία ομάδα σύγκρισης που επελέγη ήταν 10%. Οι μισοί από αυτούς που εισήχθησαν στο νοσοκομείο ήταν άνδρες και οι μισοί επίσης, ήταν ηλικίας από 70 έως 79 ετών. Ανάμεσα σε όλα τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, αυτό που φάνηκε να αυξάνει περισσότερο τον κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειας ήταν η ινδομεθακίνη.
Πολλοί άνθρωποι οι οποίοι πάσχουν από οστεοαρθρίτιδα έχουν ανάγκη τα ΜΣΑΦ προκειμένου να γίνει η ζωή τους υποφερτή. Ο επιπλέον κίνδυνος καρδιακής ανεπάρκειας, λοιπόν, δύσκολα θα σταθεί αιτία να αλλάξουν τις συνήθειές τους. H νέα έρευνα ωστόσο αναδεικνύει την αναγκαιότητα παρασκευής ισχυρών παυσίπονων με λιγότερες ανεπιθύμητες ενέργειες. Όπως επισημαίνουν οι επιστήμονες του Ισπανικού Κέντρου Φαρμακοεπιδημιολογικών Μελετών, η καρδιακή ανεπάρκεια είναι ήδη σύνηθες αίτιο ασθένειας και θανάτου μεταξύ των ηλικιωμένων.
MONON για συγκεκριμένες παθήσεις - και όχι ως απλά παυσίπονα - συνταγογραφούνται στη χώρα μας τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Όπως αναφέρει η δρ Βασιλική Σιατερλή, παθολόγος διευθύντρια του ΕΣΥ, «τέτοιου είδους φάρμακα συνταγογραφούνται σε άλλες χώρες ως κοινά παυσίπονα και μάλιστα σε μεγαλύτερες δόσεις από αυτές που συνιστώνται στην Ελλάδα. Σε πολλές περιπτώσεις η δόση καθορίζεται ανάλογα με το βάρος του σώματος κάθε ασθενούς, ενώ στη χώρα μας υπάρχει μια μέγιστη δόση την οποία δεν μπορεί κανείς να υπερβεί». Σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα με την ίδια, στις περιπτώσεις που κάποιος ασθενής χρειάζεται να πάρει τέτοια φάρμακα - για αρθρίτιδες ή άλλες παθήσεις - θα πρέπει να παρακολουθείται συστηματικά από τον γιατρό του. Συγκεκριμένα, θα πρέπει να μετριέται τακτικά η αρτηριακή πίεση καθώς τα αντιφλεγμονώδη την αυξάνουν. H χρήση αυτών των φαρμάκων δεν συνιστάται σε συνδυασμό με αντιπηκτική αγωγή - την οποία λαμβάνουν όσοι πάσχουν από καρδιαγγειακά νοσήματα.

Αρχείο Αναρτήσεων