Καρδιολογικό Βήμα

Πρόληψη και θεραπεία καρδιοπαθειών

Η μυοκαρδίτιδα

Ενας αναγνώστης της στήλης γράφει: «... Θα ήθελα να μου εξηγήσετε πώς μπορεί να "χαθεί" ένα παιδί την ώρα που παίζει στην αυλή του σχολείου του, χωρίς η νεκροτομική μελέτη να δώσει εξηγήσεις».
Είναι προφανές πως ο αναγνώστης υπαινίσσεται ότι κάτι περίεργο συμβαίνει, ούτως ώστε να συγκαλυφθούν ενδεχόμενες παραλείψεις σε διάφορα επίπεδα.
Βέβαια, εάν υπάρχουν παραλείψεις ή οτιδήποτε άλλο, αυτή η στήλη δεν είναι αρμόδια να απαντήσει. Όμως επιστημονικά είναι υποχρεωμένη να σχολιάσει το θέμα.

Κάθε αιφνίδιος καρδιακός θάνατος δεν είναι υποχρεωτικό να διευκρινισθεί με τη νεκροτομή. Κατά κανόνα όλοι οι θάνατοι, που μπορούν να προκύψουν από αιφνίδια διαταραχή στην παραγωγή και την επέκταση του ηλεκτρικού ερεθίσματος της καρδιάς και τελικά προκαλούν σταμάτημα της λειτουργίας της, δεν αφήνουν ίχνη. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και κατά την εγκατάσταση ενός οξέος εμφράγματος του μυοκαρδίου εάν ο ηλεκτρικός θάνατος που θα προκύψει συμβεί τα πρώτα λεπτά μετά την απόφραξη της στεφανιαίας αρτηρίας.
Ομως για ένα νέο παιδί μαθητή ενός Γυμνασίου οι πιθανότητες αυτές είναι πολύ μικρές. Αντίθετα, ο συχνότερος λόγος είναι η οξεία μυοκαρδίτιδα. Όταν ο ηλεκτρικός αιφνίδιος θάνατος συμβεί λόγω μυοκαρδίτιδας, η διάγνωση της μυοκαρδίτιδας νεκροτομικά δεν είναι εύκολη λόγω του χρόνου που παρέρχεται μέχρι την ώρα που διενεργείται η νεκροτομή. Η νέκρωση του μυοκαρδίου που επέρχεται λόγω του θανάτου επιπροστίθεται στη νέκρωση που προκαλεί αυτή καθ' εαυτή η μυοκαρδίτιδα και έτσι δυσχεραίνεται η τελική διάγνωση.

Από τη διεθνή βιβλιογραφία προκύπτει ότι περίπου το 10% των αιφνίδιων θανάτων των νέων αποδίδεται στη μυοκαρδίτιδα.

Η μυοκαρδίτιδα πολλές φορές δεν γίνεται εύκολα αντιληπτή γιατί εκδηλώνεται παράλληλα με μία ίωση ή φλεγμονή και τα συμπτώματά της δεν είναι θορυβώδη.

Ετσι μια ελαφρά ταχυκαρδία που επιμένει ύστερα από μία ίωση (γρίπη, κρυολόγημα) μπορεί να μην είναι αθώα. Γι' αυτό οι αθλητές και οι μαθητές έπειτα από κάθε ίωση πρέπει να εξετάζονται από τον αθλητίατρο ή τον σχολίατρο. Ετσι θα μπορούσε να αισθάνεται προφυλαγμένος ο κάθε νέος και ιδιαίτερα αυτός που γυμνάζεται, γιατί η άσκηση ενός ατόμου που πάσχει από μυοκαρδίτιδα μπορεί να προκαλέσει τη γένεση θανατηφόρων αρρυθμιών.

Η μυοκαρδίτιδα, βέβαια, με την κλασική της μορφή είναι σχετικά εύκολο να διαγνωσθεί γιατί εκδηλώνεται με μία λοίμωξη ή αμέσως μετά τη λοίμωξη με κλινική εικόνα (συμπτώματα) που μοιάζει με τα συμπτώματα του οξέος εμφράγματος ή της οξείας περικαρδίτιδας ή της οξείας καρδιακής ανεπάρκειας.

Ομως σε πολλές περιπτώσεις η οξεία μυοκαρδίτιδα εισβάλλει με άτυπα συμπτώματα και διαφεύγει την προσοχή ακόμα και του ίδιου του αρρώστου.

Με αυτές τις σκέψεις δίνεται η απάντηση στην απορία του αναγνώστη από επιστημονικής τουλάχιστον πλευράς. Από πλευράς πολιτείας, ο θεσμός του εξειδικευμένου αθλητιάτρου ή του σχολιάτρου είναι αναγκαίος.
Γράφει ο ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Θ. ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ, MD, PhD., καθηγητής Καρδιολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών, διευθυντής Β' Πανεπιστημιακής Καρδιολογικής Κλινικής Π.Γ.Ν. ΑΤΤΙΚΟΝ, πρόεδρος Ελληνικής Καρδιολογικής εταιρείας

Αρχείο Αναρτήσεων