Καρδιολογικό Βήμα

Πρόληψη και θεραπεία καρδιοπαθειών

Αντρική σεξουαλική δυσλειτουργία

Το 1974 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) αναγνωρίζοντας τη σπουδαιότητα της φυσιολογικής σεξουαλικής λειτουργίας ανακοίνωσε ότι «Υπάρχουν θεμελιώδη δικαιώματα για το άτομο, που συμπεριλαμβάνουν το δικαίωμα της σεξουαλικής υγείας και την ικανότητα να απολαμβάνει και να ελέγχει την σεξουαλική και αναπαραγωγική συμπεριφορά σε συμφωνία με την κοινωνική και προσωπική ηθική». Σήμερα, ολοένα αυξάνονται τα ποσοστά του ανδρικού πληθυσμού που αντιμετωπίζουν διαταραχές της φυσιολογικής σεξουαλικής υγείας και ειδικότερα προβλήματα στύσης.
Επιδημιολογικές έρευνες υπολογίζουν ότι η συχνότητα της παγκοσμίως θα αυξηθεί από 152 εκατομμύρια άνδρες το 1995 σε 322 το 2025. Μελέτες που έχουν γίνει στις ΗΠΑ και τη Μεγάλη Βρετανία αναφέρουν ότι το 5% των ανδρών με ηλικία μικρότερη από τα 40 έτη, το 10% των ανδρών με ηλικία 40-60 έτη, το 20% των ανδρών ηλικίας 60-70 ετών και το 50% των ανδρών άνω των 70 ετών πάσχουν από κάποιου βαθμού στυτική διαταραχή.
Από το σύνολο των ανδρών που αντιμετωπίζουν αυτό το πρόβλημα, μόνο το 10% αναζητά ιατρική λύση – και αυτοί κατόπιν παρακίνησης της συντρόφου τους.
Tί είναι η δυσλειτουργία στύσης;
Δυσλειτουργία στύσης ονομάζεται η αδυναμία του άνδρα να αποκτήσει στύση ικανή για σεξουαλική επαφή, για συνεχιζόμενο χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των 6 μηνών.
Ποια είναι τα αίτια της στυτικής δυσλειτουργίας;
Η πλειοψηφία (≥ 85%) των περιστατικών στυτικής δυσλειτουργίας οφείλεται σε οργανικά αίτια, όπως:
Ορμονικές διαταρραχές
• Βλάβες στη σπονδυλική στήλη
• Κάπνισμα, υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ και ναρκωτικών

• Σακχαρώδης διαβήτης, όπου σε χρόνιες παθήσεις ενδέχεται να προκληθεί βλάβη στα νεύρα και τα αγγεία που ελέγχουν την ανδρική στύση
• Φαρμακευτική αγωγή για χρόνιες παθήσεις, η οποία ενδεχομένως επηρεάζει την κυκλοφορία του αίματος στην περιοχή του πέους
• Χρόνια καρδιαγγειακά νοσήματα (π.χ. υπέρταση, στεφανιαία νόσος), όπου παρατηρείται μειωμένη κυκλοφορία αίματος στην περιοχή του πέους λόγω απόφραξης των αγγείων ή/και φλεβική διαφυγή
• Τραυματισμός ή χειρουργική επέμβαση στην περιοχή του προστάτη, της ουροδόχου κύστεως ή ακόμη και στην περιοχή του ορθού εντέρου, προκαλώντας ενδεχόμενη βλάβη στα νεύρα που ελέγχουν τη στύση
Υπάρχουν όμως και αρκετές περιπτώσεις, στις οποίες η στυτική δυσλειτουργία οφείλεται σε έντονες ψυχολογικές καταστάσεις όπως είναι το άγχος, η αγωνία και η κατάθλιψη.
Σημαντικός παράγοντας επιρροής της στυτικής λειτουργίας είναι και η ηλικία, μιας και αποτελεί μια από τις αναπόφευκτες συνέπειες της γήρανσης.
Ποια είναι η κλινική εικόνα του ασθενούς;
Η αλήθεια είναι ότι η στυτική δυσλειτουργία δύναται να εμφανιστεί με διάφορες κλινικές μορφές, έχοντας συνεχή ή διαλείποντα χαρακτήρα. Σε ομάδες ιδιαίτερης ευαισθησίας, όπως ανδρες που παρουσιάζουν διαταραχές εκσπερμάτισης (πρόωρος εκσπερμάτιση, αδυναμία εκσπερμάτισης), έλλειψη ερωτικής επιθυμίας, απουσία ή μείωση της συχνότητας και της έντασης των πρωινών στύσεων, αδυναμία στυτικού επεισοδίου τη στιγμή της ερωτικής επαφής ή αδυναμία διατήρησης της στύσης κατά τη διάρκεια των ερωτικών παιχνιδιών είτε μετά την κολπική διείσδυση, θα πρέπει να ελέγχουν τη στυτική τους λειτουργία.
Ποιες είναι οι θεραπευτικές επιλογές;
Ένας άνδρας που αντιμετωπίζει προβλήματα στυτικής δυσλειτουργίας δε θα πρέπει να ανησυχεί στις μέρες μας, λόγω της πληθώρας διαθέσιμων θεραπευτικών λύσεων. Η πλέον σύνηθης συντηρητική αγωγή περιλαμβάνει την τροποποίηση του τρόπου ζωής με την καθιέρωση της σωματικής άσκησης, υγιεινότερης διατροφής, τον περιορισμό του καπνίσματος, της χρήσης αλκοόλ, του άγχους και την αλλαγή ή δυνατόν διακοπή λαμβανομένων φαρμακευτικών ουσιών.
Ανάλογα με τη διάγνωση και την κλινική εικόνα εκάστοτε ασθενή, ο θεράπων ιατρός συστήνει την αντίστοιχη συντηρητική ή χειρουργική θεραπεία. Η χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής σε ενέσιμη ή πόσιμη μορφή, βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος και σε συνδυασμό με τη σεξουαλική διέγερση, την εξασφάλιση στύσης.
Τα διάφορα φαρμακευτικά σκευάσματα δεν έχουν αποτέλεσμα στο 30% περίπου των ανδρών που αντιμετωπίζουν κάποιο άλλο χρόνιο νόσημα, όπως υπέρταση, σακχαρώδης διαβήτης αλλά και σε άνδρες με ριζική προστατεκτομή. Αντίστοιχα, η χορήγηση ουσιών σε ενέσιμη μορφή ενδέχεται να προκαλέσουν πόνο και αιμάτωμα στο σημείο της ένεσης, παρατεταμένη στύση (πριαπισμό) καθώς και ίνωση στα σηραγγώδη σώματα του πέους. Αξίζει δε να σημειωθεί ότι η χρόνια χορήγηση ενέσεων για διάστημα μεγαλύτερο των 6 μηνών μειώνει την αποτελεσματικότητά της, ενώ μόνο το 30% των πάσχοντων ανδρών συνεχίζουν να κάνουν ενέσεις για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Στην επιλογή της χειρουργικής αντιμετώπισης του προβλήματος οδηγείται μόνο το 10% των ασθενών. Σε αυτές τις περιπτώσεις τοποθετείται συνήθως πεική πρόθεση για την εξασφάλιση του καλύτερου δυνατού αποτελέσματος, από λειτουργική και αισθητική άποψη. Το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα της επεμβατικής μεθόδου έγκειται στην εξασφάλιση αυθόρμητης σεξουαλικής επαφής και άριστου λειτουργικού αποτελέσματος – μιας και η στύση επιτυγχάνεται σε μικρό χρονικό διάστημα χωρίς προηγούμενη προετοιμασία του άνδρα, όπως συμβαίνει στην περίπτωση της φαρμακευτικής αγωγής, ενώ μπορεί να διατηρηθεί για όσο χρονικό διάστημα επιθυμεί ο ασθενής.

Αρχείο Αναρτήσεων