Καρδιολογικό Βήμα

Πρόληψη και θεραπεία καρδιοπαθειών

Οξύ έμφραγμα μυοκαρδίου: Διάγνωση

Προσθήκη λεζάντας

Η διάγνωση αρχίζει με την λήψη του ιστορικού και συνεχίζεται με εξετάσεις. Πρώτα γίνεται καρδιογράφημα και αναλύσεις αίματος, και στη συνεχεία ο γιατρός κρίνει αν πρέπει να κάνει υπερηχογράφημα καρδιάς, σπινθηρογράφημα μυοκαρδίου, καρδιακό καθετηριασμό ή ακόμα και στεφανιογραφία. Οι βασικότερες αρχικές εξετάσεις, όμως, είναι το καρδιογράφημα και οι αναλύσεις αίματος.
Το καρδιογράφημα χρησιμοποιεί ηλεκτρομαγνητικά κύματα για να διερευνήσει τις διάφορες «ζώνες» του μυοκαρδίου και να επιβεβαιώσει κατ' αρχήν την ύπαρξη ή όχι του εμφράγματος, το σημείο όπου αυτό «χτύπησε», αλλά και την εξέλιξή του. Έμφραγμα σημαίνει «ανεξίτηλη βλάβη στην καρδιά», η οποία αφήνει το σημάδι της τόσο σε επίπεδο πληγής (δηλαδή στο συγκεκριμένο σημείο που επλήγη) όσο και σε επίπεδο μεγέθους της νέκρωσης που προκαλεί. Την νέκρωση αυτή «διαβάζει» σε όλη της την έκταση το καρδιογράφημα, στις πρώτες κρίσιμες στιγμές από τη διακομιδή στο νοσοκομείο. Και τις αμέσως επόμενες εβδομάδες, όμως, είναι πολύτιμο, καθώς καταγράφει την σταδιακή βελτίωση αλλά και τις μόνιμες βλάβες ή επιπλοκές που μπορεί να προκύψουν από το έμφραγμα (λ.χ. την καρδιακή ισχαιμία και τις αρρυθμίες).
Οι εξετάσεις αίματος είναι πολύ σημαντικές διότι, στη διάρκεια του εμφράγματος, τα κύτταρα του μυοκαρδίου απελευθερώνουν ορισμένα ένζυμα στο αίμα. Από τα επίπεδα αυτών των ενζύμων μπορεί να αποσαφηνιστεί η εικόνα για το πόσο μεγάλη είναι η βλάβη που υπέστη η καρδιά.
Το σπινθηρογράφημα μυοκαρδίου είναι μία εξέταση που «φωτογραφίζει» τον βαθμό αιμάτωσης των μυών της καρδιάς. Βασικά εργαλεία για την εξέταση αυτή είναι μία κάμερα και το θάλλιο.
Η κάμερα είναι ένα ειδικό φωτογραφικό μηχάνημα με μία ή τρεις κεφαλές που περιστρέφονται γύρω από τον θώρακα του ασθενούς βγάζοντας φωτογραφίες του μυοκαρδίου σε διάφορες φάσεις κοπώσεως και ηρεμίας. Το θάλλιο-201 είναι μία ελαχίστως ραδιενεργός ουσία, απόλυτα ασφαλής σύμφωνα με τους επιστήμονες, η οποία εισάγεται με ενδοφλέβια ένεση στο αίμα του εξεταζόμενου και όταν φθάνει με αυτό στην καρδιά μπαίνει στα μυϊκά της κύτταρα και τα «φωτίζει».
Μια καρδιά λειτουργεί καλά όταν είναι καλά αιματωμένη. Αν είναι καλά αιματωμένη απορροφά και περισσότερο θάλλιο, επομένως αποτυπώνεται «φωτεινή». Στην αντίθετη περίπτωση όταν μία περιοχή της καρδιάς δεν αιματώνεται καλά, απορροφά λιγότερο θάλλιο και απεικονίζεται στη φωτογραφία «σκοτεινή».
Έτσι μέσα από το παιχνίδι των φωτοσκιάσεων στις διάφορες φωτογραφίες της καρδιάς οι γιατροί μπορούν να έχουν μία αναλυτική κλινική εικόνα της, από το σημείο όπου μπορεί να πάσχει μέχρι το μέγεθος των ελλειμμάτων αίματος. Με αυτά τα στοιχεία μπορούν να εκτιμήσουν την σοβαρότητα της στεφανιαίας νόσου, την αποτελεσματικότητα της θεραπείας μετά από έμφραγμα αλλά και άλλες πτυχές διαφόρων άλλων καρδιακών δυσλειτουργιών και παθήσεων.

Αρχείο Αναρτήσεων